Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΜΟΥ ΑΔΕΛΦΟΙ ΣΗΜΕΡΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ ΔΙΑ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ
ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ
Ὁ πανάγαθος Θεός τόν Σταυρόν μᾶς ἐχάρισεν. Μέ τόν Σταυρόν νά εὐλογοῦμεν καί τά Ἄχραντα Μυστήρια, μέ τόν Σταυρόν νά ἀνοίγωμεν καί τόν Παράδεισον, μέ τόν Σταυρόν νά κατακαίωμεν καί τούς δαίμονας, Πρῶτα ὅμωςκαί ἐμεῖς νά ἔχωμεν τό χέρι μας καθαρόν ἀπό ἁμαρτίες καί ἀμόλυντο. Καί τότε, ὡσάν κάνωμεν τόν σταυρόν, κατα καίεται ὁ διάβολος καί φεύγει. Εἰδέ καί εἴμασθε μεμολυσμένοι μέ ἁμαρτίες, δέν πιάνεται ὁ σταυρός ὁπού κάνομεν. Ὅθεν ἀδελφοί μου, ἤ τρῶτε ἤ πίνετε κρασί ἤ νερόν ἤ περιπατεῖτε ἤ δουλεύετε νά μή σᾶς λείπει αὐτός ὁ λόγος ἀπό τό στόμα σας καί ὁ σταυρός ἀπό τό χέρι σας. Καί ἄν ἠμπορῆτε τό ἡμερόνυκτο νά κάμετε καί πενῆντα καί ἑκατό κομποσχοίνια, καλόν καί ἅγιον εἶναι ἔργον. Καί νά προσεύχεσθε πάντο τε τήν αὐγήν καί τό βράδυ καί μάλιστα τό μεσονύκτιον ὅλον ὁπού εἶναι ἡσυχία.
Ἀκούσατε, Χριστιανοί μου, πῶς πρέπει νά γίνεται ὁ σταυρός καί τί σημαίνει. Μᾶς λέγει τό ἅγιον Εὐαγγέλιον πώς ἡ ἁγία Τριάς, ὁ Θεός, δοξάζεται εἰς τόν οὐρανόν περισσό τερον ἀπό τούς Ἀγγέλους. Τί πρέπει νά κάμης καί ἐσύ; Σμίγεις τά τρία σου δάκτυλα μέ τό δεξιόν τό χέρι σου καί μήν ἠμπορώντας νά ἀνεβῆς εἰς τόν οὐρανόν νά προσκυνήσης, βά νεις τό χέρι σου εἰς τό κεφάλι σου, διατί τό κεφάλι σου εἶναι στρογγυλό καί φανερώνει τόν οὐρανόν καί λέγεις μέ τό στόμα: Καθώς ἐσεῖς οἱ Ἄγγελοι δοξάζετε τήν ἁγίαν Τριάδα εἰς τόν οὐρανόν ἔτσι καί ἐγώ ὡς δοῦλος ἀνάξιος δοξάζω καί προσκυνῶ τήν ἁγίαν Τριάδα. Καί καθώς αὐτά εἶναι τρία, εἶναι ξεχωριστά εἶναι καί μαζί, ἔτσι εἶναι καί ἡ ἁγία Τριάς, ὁ Θεός, τρία πρόσωπα καί Ἕνας μόνος Θεός.
Κατεβάζεις τό χέρι σου ἀπό τό κεφάλι σου καί τό βάνεις εἰς τήν κοιλίαν σου καί λέγεις: Σέ προσκυνῶ καί σέ λατρεύω, Κύριέ μου, ὅτι κατεδέχθης καί ἐσαρκώθης εἰς τήν κοιλίαν τῆς Θεοτόκου διά τάς ἁμαρτίας μας.
Τό βάζεις πάλιν εἰς τόν δεξιόν σου ὦμον καί λέγεις: Σέ παρακαλῶ, νά μέ συγχωρήσης καί νά μέ βάλης εἰς τά δεξιά Σου μέ τούς δικαίους.
Βάνοντάς το πάλιν εἰς τόν ἀριστερόν ὦμον λέγεις: Σέ παρακαλῶ, Κύριέ μου, μή μέ βάλης εἰς τά ἀριστερά μέ τούς ἁμαρτωλούς.
Ἔπειτα κύπτοντας κάτω εἰς τήν γῆν: Σέ δοξάζω, Θεέ μου, Σέ προσκυνῶ καί Σέ λα τρεύω, ὅτι, καθώς ἐβάλθηκες εἰς τόν τάφον, ἔτσι θά βαλθῶ καί ἐγώ. Καί ὅταν σηκώνεσαι ὀρθός, φανερώνεις τήν Ἀνάστασιν καί λέγεις: Σέ δοξάζω, Κύριέ μου, Σέ προσκυνῶ καί Σέ λατρεύω, πώς ἀναστήθηκες, ἀπό τούς νε κρούς διά νά μᾶς χαρίσης τήν ζωήν τήν αἰώνιον. Αὐτό σημαίνει ὁ πανάγιος Σταυρός.

Y.Γ.
όποιος αντιμετωπίζει πρόβλημα ανάγνωσης με τον Internet Explorer, μπορεί να χρησιμοποιήσει για πολυτονικά κείμενα
είτε Firefox, Opera, Mozilla, Netscape, Safari ή οποιοδήποτε άλλο καινούργιο browser.

Καλημέρα εν Κυρίω αδελφοί.


Κάποτε ένας άνθρωπος παραπονέθηκε στον Κύριο ότι ο σταυρός που του έδωσε ήταν πολύ βαρύς και δεν μπορούσε να τον αντέξει. Τότε ο Χρηστός του είπε να πάει μαζί του και να διαλέξει τον σταυρό που νομίζει ότι μπορεί να αντέξει. Μόλις πήγε στον τόπο που ήταν οι σταυροί άρχισε να τους κοιτάζει έναν έναν. Όποιον όμως διάλεγε, νομίζοντας ότι είναι ελαφρύτερος από τον δικό του ,τον άφηνε κάτω γιατί δεν μπορούσε να τον σηκώσει. Μετά από πολύ ώρα είδε ένα σταυρό μικρό και τρέχοντας προς αυτόν είπε στον Χριστό. Αυτός είναι ελαφρότερος από όσους σήκωσα μέχρι τώρα. Αυτόν θέλω να πάρω. Τότε ο Χρηστός χαμογέλασε με την απέραντη αγάπη που έχει για τον άνθρωπο και του είπε. Αυτός ο σταυρός που σήκωσες είναι ο δικό σου σταυρός που σου έδωσα από την αρχή.


Πριν σου στείλει ο Θεός το Σταυρό που σηκώνεις, τον κοίταξε με την ατελείωτη δικαιοσύνη του, τον θέρμανε στη γεμάτη αγάπη καρδιά του , τον ζύγισε καλά με τα στοργικά του χέρια μη τυχόν και πέσει βαρύτερος απ΄ όσο μπορείς να σήκωσης και αφού
υπελόγισε το θάρρος σου, τον ευλόγησε και τον τοποθέτησε προσεκτικά στους ώμους σου.
Μπορείς να το σηκώσεις.
Κράτησε τον και ανέβαινε από τον Γολγοθά στην Ανάσταση.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=9CreHsDuLzw[/youtube]

Καλημέρα εν Κυρίω αδελφοί.

Οι πατημασιές

Μια νύκτα κάποιος άνθρωπος είδε ένα Όνειρο . Ονειρεύτηκε ότι περπατούσε στην ακρογιαλιά με τον θεο.
Στον ουρανό άστραψαν σκηνές από Την ζωή Του. Σε κάθε σκηνή έβλεπε δυο ζευγάρια πατημασιές πάνω στη άμμο.
Το ένα ‘ανήκε σ’ αυτόν και το άλλο στο Θεο.
Όταν και η τελευταία σκηνή της ζωή στου έλαμψε μπροστά του , κοίταξε πίσω στης πατημασιές στη άμμο.
Παρατήρησε πως πολλές φορές στο δρόμο της ζωή στου υπήρχε ένα ζευγάρι πατημασιές.
Ακόμα αυτό συνέβαινε τις πιο δύσκολες και θλιμμένες στιγμές .
Αυτό πραγματικά τον πείραξε και ρώτησε τον Θεό:
Θεέ μου ,όταν αποφάσισα να σε ακολουθήσω ,είπες πως θα βαδίσουμε μαζί σ’αυτόν το δρόμο ,
Αλλα παρατήρησα πως της πιο δύσκολες στιγμές τις ζωής μου υπάρχει ένα ζευγάρι πατημασιές;
Δεν καταλαβαίνω.
Γιατί όταν σε χρειαζόμουνα πολύ εσύ με άφηνες:
Και ο Θεός απάντησε: Πολυάκριβό μου παιδί σ’ αγαπώ και δεν σε άφησα ποτέ

τον κουβαλούσε ο Χριστός...

θα αναφέρω και εγώ ένα απόσπασμα απο Βίους Αγίων:
Zήτησα από το Θεό ΔΥΝΑΜΗ και μου έδωσε ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ για να με κάνει ΔΥΝΑΤΟ.
Zήτησα ΣΟΦΙΑ και μου έδωσε ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ για να επιλύσω.
Zήτησα ΕΥΗΜΕΡΙΑ μου έδωσε ΜΥΑΛΟ και ΜΥΣ για να εργαστώ.
Zήτησα να ΠΕΤΑΞΩ και μου έδωσε ΕΜΠΟΔΙΑ για να τα υπερβώ.
Zήτησα ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΙΣ και μου έδωσε ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ και ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ.
Zήτησα ΑΓΑΠΗ και μου έδωσε πρόσωπα με προβλήματα να τα ΒΟΗΘΗΣΩ…
Δεν ΕΛΑΒΑ τίποτε από όσα ΖΗΤΗΣΑ, έλαβα όμως όλα όσα είχα ΑΝΑΓΚΗ.

Ζήσε ΑΦΟΒΑ, αντιμετώπισε όλες τις ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ και απόδειξε ότι μπορείς να τις ΥΠΕΡΒΕΙΣ…
Πάνω απ’ όλα όμως μη γίνεις ΕΜΠΟΔΙΟ για τους άλλους να αντιμετωπίσουν τα δικά τους προβλήματα…

Καλησπέρα εν Κυρίω
ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ

Δεν τον αρνούμαι Χριστέ μου τον πόνο που επιτρέπεις στη πορεία μου , τον δέχομαι σαν ένα επιτίμιο για την άθλια ζωή μου .

Σου ζητώ όμως μέσα από την καρδιά μου , δώσε μου Κύριε μαζί , και την δύναμη να τον αντέξω ,

και μέσα απ΄ αυτό το μονοπάτι , αν και λαβωμένη , αν και με τσακισμένα τα φτερά , ένας είναι ο πόθος της ψυχής μου ,

να Σ΄ αντικρύσω μια μέρα , σε μιαν Αιωνιότητα χωρίς τέλος , και ανάμεσα σ΄ Αγγέλους ,νάναι και οι ψυχές , αυτών που δεν χαρήκαμε , μαζί τους σ΄ αυτή τη γη .

Δώσε μου Κύριε τη δύναμη να συνεχίχω , και άπλωσε Τα Πανάγια Χέρια Σου , και δώσε μας χάδι παρηγοριάς , και δρόσισε λιγάκι τις πυρωμένες μας υπάρξεις ...

.
Την ώρα του πόνου Χριστέ μου , δίνε μας και την δύναμη και την αντοχή να τον υπομένουμε , και μέσα απ΄ αυτόν , να βγαίνει δοξολογία απ΄ την ψυχή μας ,
.
προς Σε , Τον Πλάστη και Τον Δημιουργό μας .
.