Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

πες μας Γέροντα λίγα λόγια για σένα και την παρουσία σου στο Όρος,
ώστε τόσο τα μέλη μας, όσο και οι αναγνώστες της σελιδας μας,
να έχουν την ευκαιρία να σε γνωρίσουν περισσότερο.

ΚΑΠΟΙΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΩΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΑΥΤΟ, ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΒΡΗΤΕ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΜΟΥ

«ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΜΕ ΑΓΑΠΗ, συνάντηση μέ αγίους των καιρών μας».

Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΕ ΦΥΛΑΕΙ ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΡΕΛΛΗ!
Η σύζυγός μου:
1. Μπαίνει στον καμπινέ, αφήνει τη πόρτα ανοιχτή και αφήνει το παιδί
(η κόρη μου είναι τώρα 6 ετων, αυτό γίνεται από την αρχή) να μπει
μέσα. Αφου αφοδεύσει ή ουρίσει, σκουπίζεται μπροστά το παιδί.
2. Μαγειρεύει φαγητό αλλά για το παιδί ετοιμάζει, π.χ., μόνο πατάτες
τηγανητές. Λέει πως την ρώτησε αλλά δεν ήθελε το φαγητό. Και αφου ειπε
«όχι», με το ζόρι δεν της δίνει το κανονικό φαγητό.
3. Το γάλα δεν είναι υποχρεωτικό ως πρωινό ή πριν από τον ύπνο. Πριν
φύγει για το Σχολειο η κόρη μου, δεν είναι υποχρεωτικό να φάει. Δεν
υπάρχει προτροπή, εκ μέρους της γυναίκας μου, για πληρες πρωινό.
4. Γύρω στις 9 μ.μ., όταν οι άνθρωποι ησυχάζουν στο σπίτι τους πριν
έρθει η ώρα για ύπνο, η γυναικα μου παίρνει το παιδί, το ανεβάζει στο
μηχανάκι και πηγαίνει στην αδελφή της ή βόλτα.
5. Δεν ενδιαφέρεται για τον ύπνο του παιδιου. Το μεσημέρι δεν έμαθε
στο παιδί να κοιμαται και τα βράδια δεν έμαθε στο παιδί να κοιμαται
νωρίς.
6. Μετά το Σχολειο το παιδί έχει τα μαθήματα, φροντιστήριο αγγλικων,
προετοιμασία για τα αγγλικά και πάει λέγοντας. Όταν της πω πως
χρειάζεται ξεκούραση το παιδί, παιχνίδι κλπ., ορμάει επάνω μου σαν
δαιμονισμένη και με απομακρύνει από το παιδί.
7. Τις Κυριακές δεν φέρνει το παιδί στον Ναό που συλλειτουργω και
πολλές φορές δεν πηγαίνουν καν στην Εκκλησία.
8. Το τηλέφωνο το έχει φράξει και δεν μπορω να τηλεφωνήσω. Πρέπει να
της πω πως είναι επειγον, ότι πρέπει να ανοίξει το τηλέφωνο κλπ. κάθε
φορά που θέλω να πάρω τηλέφωνο. Έκανα ασύρματη σύνδεση στο ίντερνετ,
ενώ θα μπορουσαμε με ένα λογαριασμό να έχουμε ίντερνετ, σταθερό και
κινητό τηλέφωνο.
9. Κοιμαται με τη μικρή και όχι με μένα. Της λέω πως το παιδί πρέπει
να κοιμαται μοναχό, να ησυχάζει κλπ., αλλά πέρα βρέχει.
10. Όταν επεμβαίνω στα παραπάνω και θέλω να βοηθήσω την κόρη μου (στη
σωστή διατροφή, στον ύπνο κλπ.) , λέει πως δεν μου πέφτει λόγος.
11. Το σέξ γίνεται (όταν κι αν), αφου την διαολοστείλω πολλές φορές.
12. Κρατάει το βιβλιάριο καταθέσεών μου (της μισθοδοσίας του καθηγητη)
και μου λέει πως θα χωρίσουμε αν το πάρω πίσω.
13. Αγοράζει ντομάτες, φρουτα κλπ. και τα αφήνει στο ψυγειο. Προτιμα
να τα πετάξει παρά να τα φαμε. Όταν της πω κάνε και καμιά σαλάτα μου
λέει «δεν μπορω». Όταν πάω να βγάλω κανένα φρουτο να φαμε ορμάει επάνω
μου και μου λέει ότι τρώω πολύ και ότι δεν είναι για μένα, ότι για την
κόρη της τα αγόρασε κλπ.. Πολλά σαπίζουν μέσα στο ψυγειο.
14. Στο παιδί λέει πως δεν τους δίνω χρήματα (ενώ κρατάει το
βιβλιάριο) και ότι με δικά της λεφτά αγοράζει δωρα στο παιδί, το οποιο
εγώ παραμελω, αφου με τα «χρήματά» της κάνει τις διάφορες αγορές.
15. Αγόρασε ηλεκτρική κουζίνα ενώ έχουμε μια άθικτη. Αντί να φέρει
μάστορα να εγκαταστήσει την υπάρχουσα (η οποια δεν λειτούργησε, εκτός
από τα ηλεκτρικά μάτια, από τότε που παντρευτήκαμε) αγόρασε πετρογκάζ
και τώρα τελευταια ξεχωριστή κουζίνα με υγραέριο και ηλεκτρισμό.
16. Θέλει να αγοράσει αυτοκίνητο ενώ δεν έχουμε ξεχρεώσει το υπάρχον.
17. Το καλοκαίρι φουλ εϊρκοντίσιον, και όταν της πω είναι ανθυγειινό
για το παιδί ορμάει επάνω μου.
18. Της λέω να σκεπάσει το παιδί να μην κρυώσει αλλά προτιμα να
κοιμαται με το παιδί πάνω από το πάπλωμα και όχι κάτω απ΄αυτό.
19. Το φαγητό είναι έτοιμο γύρω στις 3 μ.μ. διότι ξεκινάει αργά το μαγείρεμα.
20. Πολλές φορές τρώει μπροστά στο παιδί και δεν του λέει ένα «ορίστε»
απ΄αυτό που τρώει (να τρώει η μάνα και του παιδιου να μη δίνει στην
κυριολεξία).
Να συνεχίσω;…


ΕΝΑΣ ΦΙΛΟΣ ΠΑΘΩΝ

ΠΑΝ ΜΕΤΡΟΝ ΑΡΙΣΤΟΝ.
Ένας αδελφός μού συνέστησε νά ανοίξω τό http://www.netflix.gr/
όπου υπάρχουν πολλές ομιλίες καί ψαλμωδίες, καί νά τίς ακούω κάθε μέρα.
Καί τού έστειλα τήν εξής απάντηση:

Βέβαια, είναι διάφορες οι περιπτώσεις των πιστών.
Ίσως γιά κάποιους, πού δέν έχουν κάτι καλύτερο νά κάνουν, νά είναι χρήσιμο νά ακούουν πολλές ομιλίες καί ψαλμωδίες κάθε μέρα.

Αλλά, τουλάχιστον γιά μένα δέν ισχύει. Προτιμώ νά σκέφτομαι, νά γράφω, νά διαβάζω, νά προσεύχομαι, νά επικοινωνώ μέ Χριστιανούς πού μου ζητάνε βοήθεια πνευματική, νά εργάζομαι, νά δημιουργώ σύμφωνα μέ ό,τι μέ φωτίζει ο Θεός.

Νομίζω, καλά τό λέγανε οι αρχαίοι πρόγονοί μας, «μηδέν άγαν» καί «πάν μέτρον άριστον». Άν οι ίδιοι, πού ομιλούν, ζητάνε νά τούς ακούμε πάρα πολύ, κάθε μέρα από μία τουλάχιστον ομιλία, αυτό τό θεωρώ υπερβολικό.

Εγώ θά προτιμούσα, ύστερα από λίγες ομιλίες, όπου νά έλεγαν ουσιώδη πράγματα περί πίστεως, προσευχής, μυστηρίων της Εκκλησίας καί κάποια παραδείγματα από τή ζωή καί τή διδασκαλία των Αγίων, ύστερα νά συνιστούσαν προσευχή θερμή καί αδιάλειπτη καί προσφορά αγάπης/θυσίας υπέρ του/των πλησίον τους.

Όταν μιλάει κανείς μέ τόν Θεό ή γιά τόν Θεό, δέν χρειάζεται νά ακούει συνέχεια τούς διδασκάλους, διότι ακούει τόν ίδιο τόν Θεό. Από ό,τι ξέρω, οι Άγιοι (ιδίως οι του Γεροντικού καί οι Αγιορείτες) μέ λίγα λόγια εννοούσανε πολλά καί παρακινούσαν σέ πίστη πολλή καί προσευχή θερμή.

Οι ομιλίες καί η πνευματική μελέτη είναι εισαγωγή στήν πράξη, δηλαδή στήν αρετή καί τήν προσευχή. Όσοι μόνο ακούουν καί δέν προχωρούν στήν πράξη (=εφαρμογή των γνωσθέντων), παραμένουν στάσιμοι συνεχώς στήν τάξη των αρχαρίων. Γι΄ αυτούς είπε ο Απόστολος, «όλο μαθαίνουν, αλλά δέν προχωρούνε στήν επίγνωση της αληθείας» (Β΄Τιμόθεον, γ΄7).

Γέροντα πείτε μας λίγα λόγια για το κομποσχοίνι και την νοερά προσευχή
Ευλογείτε πατηρ Μάξιμε παρακαλω την αγάπη σας πείτε μας πως πρέπει να προσευχόμεθα???
Τι πρεπει να προσέχουμε κατα την προσευχή???Πειτε μας δυο λόγια
Ευλογήτε Πατήρ Μάξιμε παρακαλώ την αγάπη σας πείτε μας για την Ιεραποστολή δυο πράγματα
Πειτε μας δυο λογια για τον Γεροντά σας τον Ιωσήφ τον Βατοπεδινό


ΑΝΤΙ ΑΠΑΝΤΗΣΕΩΣ:
Απαντήσεις στά ερωτήματα αυτά μπορείτε νά βρήτε στά βιβλία μου, τά οποία πωλούνται σέ θρ.βιβλιοπωλεία ή από τόν π.Μάξιμο του Γέροντος Ιωσήφ, στό τηλέφωνο 23770.23383 βραδυνές ώρες.
Επιτρέψτε μου νά αναφέρω τό εξής.
Ένας απλός Μοναχός, 20 λεπτά από Καρυές, 30 λεπτά από τόν φούρνο, μόλις του έβαλαν τηλέφωνο, νόμισε ότι μπορούσε νά κάνει τίς δουλειές του τηλεφωνικώς πλέον, καί νά τού φέρνουν στό Κελλί του κάθε τι πού χρειαζόταν. Κάποια λοιπόν φορά πού έτυχε νά είμαι στό φούρνο, τηλεφωνεί στόν φούρναρη καί τού ζήτησε ένα κιλό ψωμί. Αλλά ο φούρναρης του απάντησε, «δέν είναι δυνατόν, πάτερ, νά κλείσω τόν φούρνο, γιά νά σού φέρω ψωμί. όποιος ενδιαφέρεται, έρχεται καί τό παίρνει μόνος του».
Κατά ανάλογο απλοϊκό τρόπο νομίζουν όσοι μπαίνουν στό ιντερνέτ, ότι κάθε στιγμή θά έρχεται μπροστά στά μάτια τους βρεγμένο παξιμάδι...

Είπε κάποιος μπροστά μου στόν Γέροντα Εφραίμ τόν Κατουνακιώτη, «Γέροντα, νά σέ ρωτήσω κάτι». Ὁ Γέροντας τού είπε, «όχι! νά μή μέ ρωτήσεις»! -Γιατί, Γέροντα; -Άν μέ ρωτήσεις καί σού απαντήσω, θά κάνεις αυτό πού θά σού πῶ; -Δέν ξέρω. -Τότε νά μή μέ ρωτήσεις.
Δηλαδή δέν ρωτάμε πνευματικά, από περιέργεια, γιά νά περνά η ώρα, χωρίς απόφαση καί διάθεση νά αγωνισθούμε. Ούτε είναι δυνατόν, ολόκληρα βιβλία νά συμπεριληφθούν σέ πέντε φράσεις. Ούτε χωρεί στά πνευματικά κάποια μέθοδος «άνευ διδασκάλου», δηλαδή χωρίς Γέροντα καί Πνευματικό.

2 Οκτωβρίου 2008, στήν Αθήνα
ο Αγιορείτης πάτερ Μάξιμος, ο του Γέροντος Ιωσήφ.

Μέ πολλή πνευματική χαρά 15 μέ 20 αδελφοί εν Χριστώ,
υποδεχθήκαμε τόν πατέρα Μάξιμο, στό σημείο συνάντησης πού είχαμε ορίσει, γιά νά τόν ερωτήσουμε καί νά μάς μιλήσει γιά θέματα πνευματικά καί ψυχοσωτήρια.

Φυσικά, δέν είναι δυνατόν νά γραφτούν όλα όσα ειπώθηκαν επί 4 ώρες. Αλλά εκείνο πού μάς έμεινε, είναι τό ότι όλοι μας χαρήκαμε, πού συγκεντρωθήκαμε εν Χριστώ μερικοί αγωνιζόμενοι γιά τήν πνευματική μας πρόοδο αδελφοί, πού επιθυμούμε νά βοηθήσουμε στήν αιώνια σωτηρία όσο τό δυνατόν καί περισσότερους συνανθρώπους μας.

Μέ λίγα λόγια, στερεωθήκαμε στήν πίστη μας, ότι -γιά νά πετύχουμε τή σωτηρία μας καί νά προστατευθούμε από τόν Αντίχριστο καί τά δεινά των εσχάτων καιρών μας- οφείλουμε νά θρονιάσουμε μέσα στήν καρδιά μας συνειδητά καί επίμονα τόν Χριστό μας, κάτω από τήν σκέπη του Ουράνιου Πατέρα μας καί τήν στοργή τής Ουράνιας Μητέρας μας. Όσο πιό πολύ βάλουμε τόν Χριστό στήν καρδιά μας (μέ πίστη, ευλάβεια, ορθόδοξη μυστηριακή ζωή καί εν ταπεινοφροσύνη θερμή προσευχή), τόσο πιό ισχυρή κάλυψη καί προστασία θά έχουμε στήν επίγεια ζωή μας μαζί μέ αιώνιες ευλογίες.


http://agiooros.freeforums.org/e-t1981.html

http://agiooros.freeforums.org/portal.php

http://i259.photobucket.com/albums/hh31 ... 3_edit.jpg

ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΞΙΜΕ ΕΥΛΟΓΕΙΤΕ.
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΝΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ.
ΓΙΑΤΙ ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΚΟ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΔΥΝΑΜΟΥ, ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ?

Ο ΘΕΟΣ ΜΑΖΙ ΣΑΣ

ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΞΙΜΕ ΕΥΛΟΓΕΙΤΕ.
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΕ ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΝΑ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΩ.
ΓΙΑΤΙ, ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΚΟ ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΔΥΝΑΜΟΥ, ΑΡΡΩΣΤΑΙΝΟΥΝ ΣΟΒΑΡΑ ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΠΑΙΔΙΑ?
http://agiooros.freeforums.org/viewtopi ... =6123#6123

Βασικά, ο Ουράνιος Πατέρας μας θέλει νά σωθοῦμε όλοι στήν αιώνια ευτυχία.
Στήν κοινωνία υπάρχει καί Διάβολος, καί πνευματικός νόμος, καί τό έμψυχο ή άψυχο περιβάλλον. Κάποτε ισχύει καί τό «αμαρτίες γονέων παιδεύουν τέκνα».
Δέν μπορούμε νά ξέρουμε, γιά ποιό λόγο ακριβώς επιτρέπει ο Θεός τά διάφορα κακά. Πάντως κάποιος λόγος υπάρχει ως αίτιο. Από τήν άλλη, ο Απόστολος μάς βεβαιώνει, ότι «τοις αγαπώσι τόν Θεόν, πάντα συνεργεί εις αγαθόν». Άν οι γονείς δέν ενδιαφέρονται γιά τή σωτηρία τους, κάποτε τούς τό υπενθυμίζει ο Θεός καί διά των θλίψεων των παιδιών τους.
Οφείλουμε νά αποδεχόμαστε τήν λογική τού Θεού, καί ποτέ νά μή διαμαρτυρόμαστε. Είμαστε πολύ μικροί καί αναρμόδιοι νά υποδείξουμε στόν Θεό, πώς πρέπει νά λειτουργεί η θεία Πρόνοια.

πάτερ Μάξιμος Αγιορείτης, ο του Γέροντος Ιωσήφ.

Ευλογείτε, Πατέρα Μάξιμε.
Πείτε μας δύο λόγια για το πως και τι πρέπει να προσέχουμε κατα την Σαρακοστή,
ώστε να κάνουμε πνευματική και σωστή νηστεία.


ΑΠΑΝΤΗΣΗ:
Καθώς μας διδάσκουν οι Πατέρες καί η Υμνολογία της Εκκλησίας,
προετοιμαζόμενοι γιά τό Άγιο Πάσχα,
οφείλουμε να επιμεληθούμε πιό συστηματικά τήν μεγάλη υπόθεση της αιώνιας ανάστασής μας.

Μέ λίγα λόγια, στήν καθημερινή μας πνευματική ζωή οφείλουμε νά φροντίζουμε
τήν θερμή προσευχή, πίστη, ευλάβεια, μετάνοια, ταπεινοφροσύνη, ελπίδα, θάρρος (=ανδρεία), ζήλο,
αναζήτηση της Βασιλείας των ουρανών (δηλαδή της θείας Χάριτος, δηλαδή της ευλογίας του Θεού).

Η Νηστεία είναι τό πρακτικό μαχαίρι καί όπλο,
πού μας διευκολύνει νά υποτάξουμε στά του Θεού
τόν παλαιό μας αμαρτωλό εαυτό, νά διώχνουμε κάθε επήρεια του Πονηρού από πάνω μας, νά καταδιώκουμε κάθε διαβολικό λόγισμό/σκέψη, νά επικαλούμαστε τόν Ουράνιο Πατέρα, ώστε νά υποτάσσουμε τό δικό μας θέλημα στό θέλημα Εκείνου.

Η προσπάθειά μας αυτή δέν επιτρέπεται νά είναι ορισμένου μόνο χρόνου,
αλλά ισόβια. Πάντοτε νά φροντίζουμε γιά τά κρείττονα, τά καλύτερα, τά πληρέστερα.
Αξίζει νά προσέξουμε ότι ο Κύριος μας συνιστά μέ προστακτική ενεστώτα (διαρκείας).
Μας λέει «μετανοείτε», όχι μετανοήστε,
«ο διψών, ερχέσθω πρός με καί πινέτω»,
όχι ο διψήσας, ελθέτω καί πιέτω, μία φορά,
αλλά σέ βάθος χρόνου, ισοβίως.

Πανηγύρι στό Βατοπέδι

Μέ αφορμή τό χθεσινοβραδυνό πανηγύρι στό Βατοπέδι Αγίου Όρους, πρός δόξαν Θεού καί ωφέλεια των καλών Χριστιανών ήθελα νά σάς γράψω τά σχετικά.
Είναι πολύ τυχερές οι ευλαβείς γυναίκες, όσες έχουνε συζύγους ή γυιούς πού επισκέπτονται τά Αγιορείτικα Μοναστήρια, ιδίως τίς μέρες πού πανηγυρίζουν.
Καίτοι καθημερινή καί βροχερή μέρα η χθεσινή, παραπάνω απο 400 προσκυνητές μαζευτήκαμε στό Βατοπέδι, γιά νά συνεορτάσουμε, μαζί μέ τούς υπέρ 100 Βατοπεδινούς, τόν Εéαγγελισμό της Θεοτόκου.
Γιά όλους υπήρχαν έτοιμα καί περιποιημένα μονόκλινα (ή τριών ή πέντε κλινών) κελλάκια. Τά πάντα καθαρά, τράπεζα πλούσια, τάξη ζηλευτή, οργάνωση τέλεια, πρόθυμοι διακονηταί λέγοντας καί τήν «ευχή» σκόρπιζαν παντού στό μεγάλο Μοναστήρι τήν θεία ευλογία πού έβγαινε από τήν καρδιά τους.
Ψάλτες, οι καλύτεροι του Αγίου Όρους, εκπρόσωποι καί άλλων Μοναστηριών, εξαρτηματικοί Πατέρες, επισκέπτες Ιερείς καθώς καί η συνοδεία του Δεσπότη, γεμίσαμε τήν Εκκλησία. Στήν είσοδο του Εσπερινού, καθώς καί στή θεία Λειτουργία, ήμασταν εικοσιδύο (22) Ιερείς καί δέκα (10) Διάκονοι, πλαισιώνοντας τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Εδέσσης καί Πέλλης κ.κ. Ιωήλ καί τόν Πρωτόπαπα Προηγούμενο Μωϋσή τόν (Σέρβο) Χιλανδαρινό.
Όλοι εντυπωσιασμένοι καί μέ ευλάβεια προσεύχονταν στό κατανυκτικό καί τέλειο λατρευτικό περιβάλλον, καί μέ πίστη θερμή βίωναν θείες ευλογίες καί ουράνια μακαριότητα, δοξολογώντας τόν τρισάγιο Θεό των Ορθοδόξων.
Οι φιλομόναχοι Χριστιανοί έχουνε γεμάτη τήν καρδιά τους από ουράνια χαρά καί θείες ευλογίες, ώστε έχουν όλες τίς προϋποθέσεις γιά νά σηκώνουν τόν καθημερινό τους σταυρό στήν βιοπάλη της σύγχρονης δύσκολης ζωής μέ ανδρεία καί υπομονή, αλλά καί μέ πολλές χαροποιές ελπίδες, ότι πλησιάζει ο καιρός νά τούς αναπαύσει ο Θεός από τούς επίγειους κόπους των καί από τήν κακία των όσων διαβολεμένων.
Αντίθετα αυτοί οι κακοί άνθρωποι, όσο ζούνε χωρίς Χριστό καί μέσα στήν αμαρτία χωρίς διάθεση μετανοίας, βρίσκονται από τώρα μέσα στήν κόλαση. Καθημερινά ανακατεύουν τίς κοινωνικές ακαθαρσίες, υποπτεύονται τούς πάντες, μεγαλοποιούν τά διάφορα λάθη ή κακά των ανθρώπων, τρομοκρατούν ή κατακλέβουνε τόν κόσμο, απελπίζουν τούς απλούς.
Αγαπητοί συνάνθρωποι, άν αναζητάτε τήν ουράνια ευτυχία, πού τήν χαρίζει ο Θεός ακόμα καί στήν διάρκεια αυτής της επίγειας ζωής, επιστρέψτε τό γρηγορότερο στόν Ουράνιο Πατέρα, σεβασθήτε τίς Ορθόδοξες Παραδόσεις, πλησιάστε τούς ανθρώπους του Θεού, πού ευτυχώς καί σήμερα υπάρχουνε, ζήστε μέ ευλάβεια εκκλησιαστική ζωή, προσεύχεστε μέ θέρμη καθημερινά. Μή δίνετε σημασία σέ ανθρώπους χωρίς Χριστό. Αυτοί θέλουν νά μάς πείσουν, ότι, επειδή υπήρξε ο Ιούδας, ούτε οι Απόστολοι ούτε ο Χριστός ήτανε καλύτεροι. Είναι σκοτισμένοι τόσο, πού δέν μπορούν νά καταλάβουν ότι, άν μισούνε τόν Χριστό καί τήν αιώνια σωτηρία, τούς περιμένει μέ χαρά ο Διάολος καί η Κόλαση.
ΠαπαΜάξιμος Αγιορείτης,
Τ.Θ.49, Καρυές. www.maximosathos.com

{Απίστευτη αλλά Αληθινή Ιστορία}
Η ιστορία που ακολουθεί συνέβη σε κοντινό μου πρόσωπο και είναι πέρα για πέρα αληθινή.
 
Μια απίστευτη ιστορία εκτυλίχθηκε πέρυσι τις ημέρες του Δεκαπενταύγουστου που σημάδεψε ανεξίτηλα μια οικογένεια.
 
Ήταν Παρασκευή 12 Αυγούστου 2005 όταν η τριαντατριάχρονη Έ. πήρε τα τρία της ανίψια και την κόρη της, δεκαπέντε μηνών, για να τα πάει για μπάνιο στη θάλασσα. Σταμάτησε, όπως όλοι, στο πάρκινγκ της πλαζ και κατέβασε τα παιδιά δίπλα στο αυτοκίνητό της. Όπως έσκυψε για να πάρει τα κλειδιά του αυτοκινήτου, η κόρη της ελευθερώθηκε και πήγε δίπλα στα ξαδέλφια της, πίσω ακριβώς από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο. Όταν η E γύρισε να την κοιτάξει, έντρομη είδε το παιδί να βρίσκεται ακριβώς πίσω από το αυτοκίνητο που έκανε όπισθεν, ενώ τα ανίψια της ήταν λίγο πιο πίσω. Έσπευσε ενώ το αυτοκίνητο βρισκόταν ένα μέτρο από την κόρη της. «Ούρλιαζα αλλά αυτός συνέχιζε... Ούρλιαζα...», μου είπε.
 
Αργότερα, στο νοσοκομείο, ο μεγάλος της ανιψιός (τριών χρονών) θα της έλεγε ότι στην πραγματικότητα δεν ούρλιαζε: «Θεία, άνοιγες το στόμα σου, σε βλέπαμε, αλλά δεν έβγαινε φωνή». «Ίσως γι' αυτό δεν με άκουγε ο οδηγός,» μου είπε η Έ., «αλλά εγώ θυμάμαι πεντακάθαρα ότι ούρλιαζα...»
 
Μπροστά στα μάτια της, η ρόδα του αυτοκινήτου πέρασε το κοριτσάκι από τα πόδια του σε όλο του το κορμάκι και σταμάτησε στο κεφάλι του. «Ήταν σαν να το είχαν βάλει αλφάδι κάτω από τη ρόδα,» μου είπε. «Δεν μπορούσα να το πιστέψω. Στεκόμουν και κοιτούσα το παιδί μου με ένα ολόκληρο αυτοκίνητο σταματημένο πάνω στο κεφάλι του». Επάνω στο σοκ και τον πανικό της, έπιασε το αυτοκίνητο και προσπάθησε να το σηκώσει. Εν τέλει, ο οδηγός έκανε πάλι μπροστά περνώντας για ακόμη μια φορά πάνω από το σώμα του μωρού, αφήνοντας το παιδί αναίσθητο στο έδαφος.
 
«Δεν έπρεπε να το μετακινήσω, μου είπαν, αλλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς. Νόμιζα ότι ήταν νεκρό. Το πήρα στην αγκαλιά μου και ευτυχώς μετά από λίγο έκανε ένα «γκουχ» και συνήλθε».
 
Το παιδί μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο Παπανικολάου και από εκεί στο Ιπποκράτειο. Όταν του έκαναν οι γιατροί την αξονική σε όλο το σωματάκι του, δεν πίστευαν στα μάτια τους. «Έβγαιναν έξω ένας ένας και μου έλεγαν ''κάνε το σταυρό σου, κορίτσι μου''. Δεν πείσθηκαν με την πρώτη αξονική -τόσο δεν το πίστευαν- και του έκαναν και δεύτερη. Πάλι δεν έδειξε τίποτα. Αν δεν έβλεπαν το ρουχαλάκι του που έχει επάνω την ροδιά του αυτοκινήτου, δεν θα πίστευαν τι είχε συμβεί. Η ρόδα είχε αφήσει το αποτύπωμά της ακόμα και στο μάγουλο του παιδιού». Ένας γιατρός μάλιστα, όταν του είπε ότι έπιασε το αυτοκίνητο να το σηκώσει, της είπε «ποιος ξέρει τι δύναμη είχες εκείνη τη στιγμή».
 
Το μόνο πρόβλημα που είχε το παιδί, όπως μου είπε η Έ., ήταν ένα πολύ μικρό κάταγμα στο κρανίο, ένα «βαθουλοματάκι», επειδή κάτω από το κεφάλι του την ώρα που το πατούσε η ρόδα υπήρχε... ένα πετραδάκι(!). Μια αιμορραγία στα πνευμόνια του ήταν το μόνο που ανησύχησε τους γιατρούς, η οποία σταμάτησε γρήγορα. Σήμερα, η κόρη της Ε. χαίρει άκρας υγείας.
 
Αλλά το απίστευτο δεν σταματά εδώ. Ο άντρας της Έ. βρισκόταν στην Κύπρο για δουλειές και θα επέστρεφε απροειδοποίητα την Κυριακή για να τους κάνει έκπληξη. Μόλις έγινε το ατύχημα, την Παρασκευή, η Έ. τον ειδοποίησε να έρθει αμέσως, και εκείνος κατάφερε να βρει την μία και μόνη κενή θέση που υπήρχε το Σάββατο από Κύπρο για Ελλάδα. Εάν δεν είχε γίνει το ατύχημα, ο άντρας της τώρα θα ήταν νεκρός. Η πτήση που είχε κλείσει για την Κυριακή, 14 Αυγούστου 2005, ήταν με το μοιραίο αεροσκάφος Helios που συνετρίβει στο Γραμματικό.
 
Όσο για τη δύναμη που είχε η Έ. όταν σήκωνε το αυτοκίνητο; Μου είπε ότι σε κάποια φάση που έκλαιγε στο νοσοκομείο, πήγε ο τριών χρονών ανιψιός της και της είπε: «Μην κλαις, θεία. Δεν έχει τίποτα η μικρή. Την ώρα που την πατούσε το αυτοκίνητο ήρθε μια ψηλή κυρία με μακριά ρούχα και σήκωνε το αυτοκίνητο μαζί με 'σένα. Την είδα».
 
«Ο Θεός μου τους χάρισε και τους δυο,» λέει σήμερα η Έ. Ζήτησα την άδεια της να μεταφέρω την ιστορία της. Φυσικά μου είπε ναι. Ο καθένας έχει δικαίωμα να πιστέψει ό,τι θέλει. 'Ηταν Θαύμα; Θεϊκή παρέμβαση; Απίστευτη σύμπτωση; Σε οποιαδήποτε περίπτωση, είναι μια ιστορία που αξίζει να ειπωθεί... μια ιστορία που σίγουρα θα σε ρίξει σε περισυλλογή.
 
Την ιστορία αυτή την έζησα από κοντά (το ατύχημα, κλπ) αλλά όταν μου αφηγήθηκε η Ε. τις λεπτομέρειες -και την πτυχή του Helios- συγκλονίστηκα τόσο πολύ που κάθισα αμέσως και την έγραψα κυρίως για μένα, για να την κρατήσω και να μην την ξεχάσω ποτέ. Ύστερα ρώτησα την Ε. εάν θα ήθελε να δημοσιευθεί (σε εφημερίδες, περιοδικά) και μου είπε ναι, εφόσον δεν δημοσιευθούν τα στοιχεία της ίδιας και της οικογενείας της. Τελικά δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Πολιτικός και Οικονομικός Καθρέφτης στο τεύχος του Δεκεμβρίου του 2005, και μάλιστα το θέμα μπήκε και στο εξώφυλλο με τον τίτλο "Βρέφος έσωσε τον πατέρα του". Επιθυμία της Ε. είναι να μαθευτεί η ιστορία της και έτσι έχω το δικαίωμα και την δημοσιεύω σε αυτό το blog.
 

Καλησπέρα πάτερ,
μία απορεία απο τις πολλές που έχω είναι αυτή του Αγίου Φωτός του Πανάγιου Τάφου.
Οι καθολικοί το δέχονταν κάποτε ως θαύμα αλλά όχι πλέον; Με ποιά αιτιολογία;

Ευχαριστώ

Εγώ προσωπικά πιστεύω ακράδαντα το θαύμα του Αγίου Φωτός...Ανά την ιστορία έχουν μπει πολλοί βγάζοντας τους ορθοδόξους από τον Πανάγιο Τάφο για το δουν και οι ίδιοι.Μάλιστα ένας από αυτούς ήταν ο Σαλάχ Αντίν(ή Σαλαντίν) που νίκησε τους Σταυροφόρους και την ώρα που ο πατριάρχης θα έμπαινε στον Τάφο να παραλλάβει το Φως τον τράβηξε έξω και μπήκε πρώτος.Άναψε λοιπόν μία δάδα με το Άγιο Φως μπροστά στα μάτια του αλλά αυτός δεν πίστεψε το θαύμα και προσπάθησε να την σβήσει...Όσο όμως προσπαθούσε να την σβήσει τόσο πιο πολύ άναβε η δάδα.Σε μια στιγμή αγανάκτησε και είπε ''Ε λοιπόν ή εγώ θα πεθάνω σύντομα ή θα χάσω το βασίλειό μου''και σε λίγο καιρό έγινε το πρώτο...

Όσο για το τι ισχυρίζονται οι Ρωμαιοκαθολικοί νομίζω ότι είναι ένα πρόσχημα για να πάρουν το πρωτείο στα Ιεροσόλυμα και να διώξουν τους Ορθοδόξους.

ΑΓΑΠΗΤΗ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΗ, ΧΑΙΡΕ ΕΝ ΚΥΡΙΩ ΠΑΝΤΟΤΕ!

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ ΑΚΡΙΒΩΣ ΚΑΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΜΑΝΑ.

ΑΠΟ ΟΣΟ ΞΕΡΩ, ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΤΑ ΕΞΗΣ:
ΟΙ ΜΕΤΑΝΟΟΥΝΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΣΤΟΝ ΘΕΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ
ΠΑΡΑΣΤΕΚΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ.
Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟ (ΚΑΙ ΙΔΙΩΣ ΣΤΙΣ
ΚΟΠΕΛΕΣ, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕΝ ΒΑΦΟΝΤΑΙ) ΜΙΑ ΦΩΤΕΙΝΗ ΟΜΟΡΦΙΑ, ΚΑΙ
ΠΡΟΣΩΠΟ ΠΟΛΥ ΕΛΚΥΣΤΙΚΟ. ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ ΝΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΕΙΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΚΑΠΟΙΟΥ
ΜΕΤΑΝΟΗΜΕΝΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥ (ΙΣΩΣ ΧΩΡΙΣΜΕΝΟΥ), ΠΟΥ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ ΕΙΡΗΝΙΚΑ.
ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΕΚΤΡΩΣΗ, ΔΕΝ ΑΠΟΚΛΕΙΕΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΑΝΑ. ΑΡΚΕΙ
ΝΑ ΑΦΗΣΕΙΣ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΤΟΝ ΘΕΟ, ΚΑΙ ΝΑ ΖΕΙΣ ΕΙΡΗΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ.

ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΚΑΚΟ ΕΧΕΙ ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ, ΜΕΤΑΝΟΗΣΕ, ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΟΥ ΣΕ ΓΕΡΟΝΤΑ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ, ΚΑΙ ΕΛΠΙΖΕ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΔΕΝ ΣΕ ΩΦΕΛΕΙ ΝΑ ΤΑ ΦΕΡΝΕΙΣ
ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ ΛΕΠΤΟΜΕΡΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΤΕΝΟΧΩΡΙΕΣΑΙ ΥΠΕΡΜΕΤΡΑ. ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ
ΒΑΛΕΙΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ. ΕΡΓΑΣΙΑ, ΠΡΟΣΕΥΧΗ,
ΜΕΛΕΤΗ, ΘΕΙΑ ΛΑΤΡΕΙΑ, ΚΑΛΑ ΧΟΜΠΥ, ΟΠΩΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ,
ΑΓΙΟΓΡΑΦΙΑ, ΜΕΛΕΤΗ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΗΣ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΑΓΑΘΟΕΡΓΙΕΣ, ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΕ ΦΤΩΧΕΣ-ΑΣΘΕΝΕΙΣ-ΠΟΛΥΤΕΚΝΕΣ
ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΗΜΠΟΡΕΣ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΕΣ. ΑΝ ΓΕΜΙΣΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΑ,
ΚΑΘΩΣ ΣΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ, ΘΑ ΒΟΗΘΗΘΕΙΣ ΝΑ ΛΙΓΟΣΤΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΥ ΛΕΣ
ΟΤΙ ΠΑΙΡΝΕΙΣ.

ΑΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ Η ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ ΣΕ ΣΕΙΡΑ ΤΟΝ
ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΣΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΩ, ΚΑΙ ΥΣΤΕΡΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ
ΦΙΛΗ ΕΝΟΣ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΟΥ, ΟΠΟΥ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΜΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ
ΣΕΒΑΣΤΕΙΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΘΕΙ. ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΠΟΤΕ ΚΑΜΜΙΑ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ
ΕΤΣΙ ΑΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΤΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΥΝΔΕΘΕΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΕ ΜΙΑ
ΣΕΒΑΣΜΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ. ΔΗΛΑΔΗ, ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ ΣΤΟΝ ΘΕΟ. ΔΗΛΑΔΗ
ΕΠΙΣΚΕΨΟΥ ΤΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΣ, ΠΛΗΣΙΑΣΕ ΤΙΣ
ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΕΣ/ΗΓΟΥΜΕΝΕΣ, ΣΥΧΝΑΖΕ ΟΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΙΣ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ
ΥΠΟΣΧΕΘΕΙΣ ΜΟΝΑΧΙΣΜΟ.

ΚΑΙ, ΑΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΤΑΚΤΙΚΗΣ ΒΡΕΘΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΣΕ
ΑΓΑΠΗΣΕΙ (ΝΑ ΤΟΝ ΘΕΛΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥ) ΣΥΝΔΕΣΟΥ ΜΑΖΙ ΤΟΥ. ΚΑΙ ΑΝ ΔΕΝ ΒΡΕΘΕΙ
ΚΑΝΕΙΣ ΤΕΤΟΙΟΣ, ΤΟΤΕ ΣΥΝΕΧΙΖΕ ΝΑ ΣΥΧΝΑΖΕΙΣ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ (ΙΔΙΩΣ ΣΤΙΣ
ΓΙΟΡΤΕΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ) ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΣΕ ΦΩΤΙΣΕΙ Ο ΘΕΟΣ Ή ΝΑ
ΣΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΚΑΤΙ Η ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΆ ΣΟΥ. ΠΡΟΣΕΞΕ ΚΑΛΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΟΛΥΛΟΓΙΕΣ ΜΕ
ΑΛΛΕΣ ΑΔΕΛΦΕΣ. ΜΗ ΛΕΣ ΚΑΘΟΛΟΥ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ ΣΕ ΝΕΩΤΕΡΕΣ Ή ΑΛΛΕΣ
ΜΟΝΑΧΕΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ, ΠΟΥ ΕΣΥ ΘΑ ΚΡΙΝΕΙΣ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΑΞΙΑ
ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗΣ. ΑΝ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΟΥ ΣΕ ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ, ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ
ΟΤΙ ΕΚΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΗΝ ΣΚΑΝΔΑΛΙΣΕΙΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΟΙΝΟΛΟΓΗΣΕΙ ΤΑ
ΜΥΣΤΙΚΑ ΣΟΥ, ΚΑΤΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΣΕ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΕΙ ΘΑΝΑΣΙΜΑ.

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΓΙΝΕΙ ΜΑΓΙΑ, ΑΛΛΑ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΜΑΓΙΣΣΕΣ. ΑΝ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΟΤΙ
ΠΙΕΖΕΣΑΙ ΔΑΙΜΟΝΙΚΑ, ΣΥΜΒΟΥΛΕΨΟΥ ΚΑΠΟΙΑ ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ Ή ΚΑΠΟΙΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ. ΤΕΤΟΙΟΝ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΓΥΝΑΙΚΕΙΟ
ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΣΟΥ. Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΔΕΝ ΒΓΑΙΝΕΙ ΑΠΟ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΜΕ
ΕΥΧΕΣ ΚΑΙ ΛΟΓΙΑ, ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΜΕ ΕΡΓΑ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΖΩΗ. «ΜΕ
ΝΗΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗ» ΛΕΕΙ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ Ο ΚΥΡΙΟΣ.

ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΚΟΨΕΙΣ ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ. ΑΝ ΤΟ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ, ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΘΑ
ΕΧΕΙΣ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ ΜΕΓΑΛΟ ΒΗΜΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΤΗΝ ΑΥΤΟΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΣΟΥ.
ΣΥΝΙΣΤΑ Ο ΘΕΟΣ: «ΕΚΚΛΙΝΟΝ ΑΠΟ ΚΑΚΟΥ, ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΟΝ ΑΓΑΘΟΝ». ΔΗΛΑΔΗ, ΔΕΝ
ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΜΟΝΟ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΚΥΡΙΩΣ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΑ.
ΟΠΩΣ ΣΟΥ ΞΑΝΑΕΙΠΑ, ΝΑ ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙΣ ΤΙΣ ΚΑΚΕΣ ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ ΜΕ ΚΑΛΕΣ
ΣΥΝΗΘΕΙΕΣ.

ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΚΑΛΑ.
ΠΑΤΕΡ ΜΑΞΙΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ.

ΕΡΩΤΗΣΗ

ΑΓΙΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

Ευλογείτε, με λένε Ανδρέα, θέλω να σας ρωτήσω κάτι: μήπως γνωρίζετε που υπάρχει ΑΓΙΑΣΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ? Θα σας πω πως το είδα στον ύπνο μου (εγώ ελπίζω πωσ ήταν από τον Άγιο Χαραλάμπη κατά παραχώρηση Θεού) όταν είχα πάει να κάνω τάμα στο Άγιο στης Ιερά Μονή του Αγίου Στεφάνου των Αγίων Μετεώρων που έχουν και την Κάρα του Αγίου Χαραλάμπη. Λοιπόν αυτό που είδα στον ύπνο μου ήταν πως πήγα να πιω από το Αγίασμα του Αγίου, το Αγίασμα ήταν πετρόκτιστο με τσιμέντο (ένα κτίσμα και για τις δύο βρύσες) όπως στις πλατείες των χωριών, είχε δυο βρύσες, από αριστερά ήταν με σωλήνα που έτρεχε συνέχεια και από αυτή πήγα να πιω και δεξιά ήταν άλλη μια με κόκκινη βάνα(χειροκίνητη) που ήταν κλειστή και από πάνω από αυτές τις δύο βρύσες υπήρχε οριζόντια πινακίδα που έγραφε ΑΓΙΑΣΜΑ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ. Αν γνωρίζετε κάτι για αυτό, αν το έχετε δει επικοινωνήστε μαζί μου γιατί έχω μια λοιμώδη ασθένεια και ζήτησα βοήθεια από τον Άγιο. Σας ευχαριστώ προκαταβολικά.

AΠΑΝΤΗΣΗ

ΑΓΑΠΗΤΕ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΑΔΕΛΦΕ ΑΝΔΡΕΑ,

ΕΓΩ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΝΑ ΣΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΡΉΣΩ ΤΑ ΟΣΑ ΡΩΤΑΣ.

ΡΩΤΗΣΕ, ΑΝ ΘΕΛΕΙΣ, ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΙΛΑΡΙΩΝΑ ΜΟΝΑΧΟ, ΤΗΛ.23770-23629.

ΑΥΤΟΣ ΜΕΝΕΙ ΣΤΗ ΝΕΑ ΣΚΗΤΗ, ΓΙΟΡΤΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΧΑΡΑΛΑΜΠΗ, ΚΑΙ ΙΣΩΣ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΤΑ ΟΣΑ ΡΩΤΑΣ.

topic-t657-15.html

πατέρα μάξιμε ευλογείτε....
είμαι μία νέα κοπέλα 29 ετών και βασανίζομαι από την κατάθλιψη.....
νιώθω να πολεμούμαι από τον πονηρό....
εκκλησιάζομαι , εξομολογούμαι ,προσεύχομαι , καίω ακοίμητο καντήλι και θυμιατίζω κάθε μέρα...
οι λογισμοί μου όμως πολλές φορές είναι πολύ άσχημοι και νιώθω φόβο πως θα καταληφθώ από τον πονηρό....
σας παρακαλώ βοηθήστε με λέγοντάς μου τί παραπάνω πρέπει να κάνω για να διώξω αυτό το μαύρο πέπλο από πάνω μου....
δεν αντέχω άλλο....
ξέρω πως δεν πρέπει να απελπιζόμαστε και να έχουμε πίστη στον Κύριό μας....
λέω πάντα γεννηθήτω το θέλημά Σου Κύριε και έτσι αφήνομαι στα Χέρια του.....
σας παρακαλώ αν δεν σας είναι κόπος απαντήστε μου....

Αγαπητή εν Χριστώ αδελφή,
ο Χριστός καί η Παναγιά νά σέ ευλογεί καί οδηγεί στήν οδό της σωτηρίας.
Κατ΄ αρχήν θά ήθελα νά πω ότι δέν θεωρώ σωστό τά προσωπικά νά κοινολογούνται σέ αγνώστους, όπως καί δέν γίνεται στόν καιρό μας δημόσια εξομολόγηση. Τά πνευματικά θέματα καί οι σχετικές απαντήσεις πρέπει νά είναι εξατομικευμένες. Πιστεύω ότι ξέρεις πώς υπάρχουν καί περίεργοι άνθρωποι, οι οποίοι παρεξηγούν καί διαστρέφουν τά πάντα σύμφωνα μέ τά δικά τους μυαλά.

Όσον αφορά τά όσα μου γράφεις καί ρωτάς, έχω νά πω τά εξής:
Πρώτον, δέν είναι εύκολο νά γράψω πολλά λόγια. Κάτι περισσότερο θά μπορούσα νά πω, άν μου τηλεφωνούσες. Έπειτα τά όσα ζούμε καί γνωρίζουμε, τά μαθαίνουμε καί τά ζούμε σέ όλη τή διάρκεια της ζωής μας, καί δέν είναι δυνατόν νά περιληφθούν μέσα σέ λίγα λόγια.

Γενικά, είμαι της άποψης του Αγίου Γέροντα Πορφυρίου, πού έλεγε ότι ο διάβολος μας ακολουθεί σάν ένα σκυλάκι πού γαβγίζει. Άν του δώσουμε σημασία, τόσο επιμένει νά ακολουθεί καί νά γαβγίζει. Αλλά, άν τό περιφρονήσουμε, δέν του δώσουμε σημασία, καί συνεχίζουμε μέ ιδιαίτερη επιμέλεια τόν δρόμο μας πρός (καί μέ) όσα αρέσουν στόν Θεό, αυτός ο σκύλος θά συνεχίσει γιά λίγο νά μας ακολουθεί, αλλά σύντομα θά μας αφήσει ήσυχους.

Δέν είναι δυνατόν, κατά τή γνώμη μου, σέ οποιαδήποτε δυσκολία νά δίνονται κάποια χάπια πού νά λύνουν τό πρόβλημα αυτομάτως. Υπάρχουν βέβαια καί «χάπια» (=εύκολες λύσεις), αλλά πιάνουν (ενεργούν) όταν υπάρχουν οι προϋποθέσεις, δηλαδή μία επιμελημένη καί συστηματική προσπάθεια. Ό,τι καλό υπάρχει, μας αναπαύει/ευχαριστεί καί επιθυμούμε, τό βρίσκουμε μόνο κοντά στόν Θεό καί τήν εν Χριστώ ζωή. Π.χ. δέν είναι δυνατόν επειδή θυμιάζεις κάθε μέρα, ή επειδή φοράς Σταυρό στό λαιμό σου, νά νομίζεις ότι δέν πρόκειται νά συμβεί τίποτε ανεπιθύμητο.
Καί από τήν άλλη, ό,τι κακό υπάρχει, όπως θλίψη, πίεση, φόβος, δειλία, απαισιοδοξία, στενοχώρια, μή κατά Θεόν λύπη καί άλλα παρόμοια, όλα αυτά είναι επήρεια δαιμονική, καί μας κυριεύουν επειδή λείπει από τή ζωή μας ο Χριστός, ή επειδή δέν αγωνιζόμαστε ολόψυχα όπως μας συνιστά ο Χριστός καί οι Άγιοι (κοιμηθέντες αλλά καί ζώντες).

Εν συντομία, θά μπορούσα νά πω γιά τό θέμα μας τά εξής:
Έχουμε μεγάλη ανάγκη από μελέτη πνευματική, ιδίως του Ευαγγελίου, του Αποστόλου καί ασκητικών Πατερικών. Από πίστη, ευλάβεια, θερμή καί συστηματική προσευχή, ταπεινοφροσύνη, μετάνοια, αποφυγή σαρκικών αμαρτιών καί κοιλιοδουλείας, σοβαρότητα (όχι αστειότητες) στίς σχέσεις μας μέ τούς άλλους. Άν έχετε σύζυγο, εννοείται ότι θά τόν φροντίζετε καί θά τόν υπακούετε σέ όλα, καθώς τό ζητά η φύση, ο Θεός, ο Απόστολος. Όταν δέν υπάρχει σύζυγος, επιτρέπονται τά σχετικά, μόνο μέ νόμιμο τρόπο, δηλαδή μέ τήν ευλογία της Εκκλησίας (του μυστηρίου του γάμου).

Άν ζήτε όπως συνιστά τό Ευαγγέλιο καί οι Πατέρες, θέ έχετε όλες τίς προϋποθέσεις γιά μία ειρηνική κι ευλογημένη ζωή, απαλλαγμένη από καθετί δαιμονικό καί στενάχωρο. Βέβαια όλοι μας σηκώνουμε τόν προσωπικό μας Σταυρό, αλλά μέ τήν βοήθεια του Θεού έχουμε υπομονή, ανδρεία, θάρρος, ελπίδα, δύναμη καί ανάπαυση πνευματική μαζί μέ χαρά θεϊκή καί ευτυχία πνευματική. Κι επαναλαμβάνω, τά πνευματικά έχουν μόνο αρχή, καί ποτέ τέλος. Όσο πιό πολύ (σέ ένταση καί διάρκεια) αγωνίζεται κάποιος, τόσο πιό πολύ προοδεύει καί ευλογείται.