Ημερομηνία Παρ Μαρ 12, 2010 5:58 am

Contact Us | Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες [ DST ]



Welcome
Θα ήθελα να σας καλωσορίσω στην παρέα μας.
Ο Σκοπός της ιστοσελίδας είναι η ενημέρωση, η ελεύθερη έκφραση και η γνώση.
Εδώ συζητάμε τα πάντα γύρω απο την Oρθοδόξη Θεολογία και προσπαθούμε να λύσουμε κάθε προβληματισμό μας!!!
Ο ιστοχώρος λειτουργεί αφιλοκερδώς σε ερασιτεχνική βάση.
Σας καλωσορίζουμε λοιπόν!
Για να μπορέσετε να συμμετάσχετε θα πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος.
Η εγγραφή είναι δωρεάν .


Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 27 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2  Επόμενο
Συγγραφέας Μήνυμα
 Θέμα δημοσίευσης: Ρωτάμε τόν Αγιορείτη καί μας απαντά
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Μαρ 24, 2008 12:49 am 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
1η ΕΡΩΤΗΣΗΕυλογείτε, Πάτερ. Σας παρακαλούμε, πήτε μας δυό λόγια πνευματικά, μιά καί βρισκόμαστε μέσα στήν Μεγάλη Σαρακοστή
Ο Χριστός καί η Παναγιά, διά των ευχών των αγίων Γερόντων καί πάντων των Αγίων, νά σας ευλογεί, νά σας φωτίζει καί στηρίζει στήν πορεία σας πρός τήν αιώνια σωτηρία καί τόν ουρανό.

Σύμφωνα μέ αγιογραφικά παραδείγματα, οι Άγιοι Πατέρες ώρισαν νά προετοιμαζόμαστε γιά τήν αγίαν Ανάσταση μέ κατά τό δυνατόν εντονότερο πνευματικόν αγώνα, μέ νηστεία, εγκράτεια, περισυλλογή καί προσευχή.

Οι τέσσερεις πρώτες Κυριακές του Τριωδίου μας διδάσκουν μίαν περιληπτική ανακεφαλαίωση της πίστεως καί του πνευματικού αγώνα. Πρόκειται γιά μία πολύ καλή εισαγωγή στήν «πράξη» της Μεγάλης (Τεσ)Σαρακοστής.

Τήν πρώτη Κυριακή, του Τελώνου καί Φαρισαίου, μαθαίνουμε τήν αξία της εν μετανοία καί ταπεινοφροσύνη προσευχής, σέ αντίθεση της υπερήφανης αυτοδικαιώσεως καί του κομπασμού. Είναι νόμος αγιογραφικός, «ο Θεός δίνει χάρη στούς ταπεινούς, καί αντιτάσσεται στούς υπερηφάνους».

Τήν δεύτερη Κυριακή, του Ασώτου, μαθαίνουμε τήν αξία της μετανοίας καί ότι ο Θεός καλοδέχεται μέ πολλή χαρά τόν καθένα πού επιστρέφει σέ Αυτόν, φροντίζοντας γιά τή σωτηρία του. Ἀλλος ένας νόμος αγιογραφικός η προσευχή του Αββά Ισαάκ, «εγώ μέν, Κύριε, ως άνθρωπος ήμαρτον, σύ δέ ως Θεός συγχώρησον».

Τήν τρίτη Κυριακή, της Απόκρεω, μαθαίνουμε γιά τήν Δεύτερη Παρουσία του Κυρίου, ο Οποίος θά ξαναέρθει στή γη μέ δόξα πολλή, γιά νά κρίνει όλο τόν κόσμο, αφού αναστηθούν προηγουμένως καί όλοι οι νεκροί. Άπαντες θά κριθούνε γιά τήν πίστη καί μετάνοιά τους, καθώς καί γιά τό άν συμπαραστάθηκαν έμπρακτα στόν οποιοδήποτε συνάνθρωπό τους, ιδίως άν βρέθηκε σέ δύσκολη θέση, φτωχός, πεινασμένος, διψασμένος, ξένος, άρρωστος, φυλακισμένος κλπ.

Τήν τέταρτη Κυριακή, της Τυροφάγου, η Εκκλησία μας θυμίζει τό γεγονός της παρακοής των Πρωτοπλάστων καί της εξορίας των από τόν Παράδεισο, γιά τόν οποίο μας έχει δημιουργήσει ο Ουράνιος Πατέρας, ο Παντοδύναμος, ο Παντογνώστης, ο Μοναδικός.

Μέ τή χάρη του Θεου, τίς προσευχές όσων μας σέβονται καί τή φώτιση του Αγίου Πνεύματος, θά συνεχίσουμε ύστερα από μερικές ημέρες.

Αγιορείτης Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος, ο του Γέροντος Ιωσήφ.
www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr


Τελευταία επεξεργασία απο Μάξιμος Ιωσήφ την Πέμ Απρ 03, 2008 11:51 pm, επεξεργάστηκε 2 φορές συνολικά.

Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Μαρ 24, 2008 11:15 pm 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
2η ΕΡΩΤΗΣΗ Σας ευχαριστούμε, πάτερ. Αλλά αυτά τά ξέρουμε. Θά θέλαμε νά μας
πήτε κάτι διαφορετικό. πού δέν ακούγεται συνήθως.


-Νά ναι ευλογημένο. Κατ΄ αρχήν θά σας έλεγα τό εξής. Κάποτε ήρθε στό
Άγιον Όρος σέ έναν καλό Γέροντα ένας νέος, ήταν τότε φοιτητής της
Θεολογίας, καί ρώτησε: «Γέροντα, πήτε μου σας παρακαλώ γιά τή θεία
Χάρη. υπάρχει κάτι πραγματικά, γιά τό οποίο δέν γράφουν τά βιβλία (ή δέ
μπορούμε νά τό καταλάβουμε), καί πώς τό ζήτε εσείς»; Καί ο Γέροντας
απάντησε: «Παιδί μου, τί νά σου πρωτοπώ καί τί μπορείς νά καταλάβεις;
εκείνο πού θεωρώ ευκολώτερο είναι νά σου προτείνω, έλα νά ζήσεις σάν
εμάς, καί τότε θά μάθεις καί γιά τή θεία χάρη»!

Βέβαια, πόσο εύκολο είναι αυτό, είναι ένα μεγάλο καί δύσκολο ερώτημα
καί ανάλογο μέ τήν περίπτωση του καθενός. Όμως μιλάμε γιά κάτι «καλό»,
πού έχει πάντοτε καί τό καλύτερό του. Καί τό καλό αυτό δέν είναι μόνο
γιά τούς μοναχούς, αλλά γιά όλους τούς Χριστιανούς, ιδίως τούς
Ορθοδόξους. Άλλο βέβαια άν ο Κύριος μιλάει γιά εύφορη γή, στήν οποία ο
σπόρος άλλοτε αποδίδει 30 ή 60 καί άλλοτε 100 φορές περισσότερο.

Πάντως, όσο περισσότερο προσπαθεί κανείς καί όσο νωρίτερα αρχίζει τόν
αγώνα του, τόσο καλύτερα αποτελέσματα πετυχαίνει, όσον αφορά τά αιώνια
καί μόνιμα χαρίσματα βέβαια. Γιατί υπάρχουν καί οι άλλοι, πού νομίζουν
ότι, όσο αργότερα αφήσουν τά του κόσμου τούτου, θά χαρούνε πιό πολλές
ηδονές. Άς τούς δώσει μετάνοια ο Θεός καί νά τούς φωτίσει νά
καταλάβουν, πόσο τά του Θεού χαρίσματα είναι ευλογημένα καί ανώτερα από
τίς αμαρτίες, πού χαροποιούν τόν διάβολο καί μόνο.

Άς γνωρίζουν δέ οι συνετοί ότι, όσοι μετανοούν έστω καί στό παραπέντε,
χύνουν μαύρα δάκρυα μετανοίας, καί παραπονούνται στόν Θεό, γιατί δέν
τούς φώτισε νά μετανοήσουν ενωρίτερα. Ο μέν Θεός καλωσορίζει τούς
δικούς Του στήν αιώνια χαρά, ο δέ Σατανάς χαίρεται πάρα πολύ, γιατί δέν
θά είναι μόνος του στήν αιώνια κόλαση (=τιμωρία). Έτσι είναι· δέν
πρέπει να σκεφτόμαστε μόνο τό τώρα, αλλά καί τί συνέπειες θά έχουν
αύριο οι πράξεις μας.

Επίσης άς γνωρίζουν όλοι, ότι οι άνθρωποι του Θεού, δηλαδή όσοι
αγωνίζονται γιά τή σωτηρία τους, έχουν πάντοτε πολλή καί μεγάλη χαρά
στήν ψυχή τους πού περπατάνε στήν οδό της σωτηρίας, καί η θεία Χάρη
τούς κάνει ευτυχείς από λίγο έως υπερβολικά πάρα πολύ, ανάλογα μέ τήν
διάρκεια του αγώνα τους καί τόν ζήλο τους νά ευαρεστούνε τόν Θεό μέ τή
ζωή τους.

Αγιορείτης Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος, ο του Γέροντος Ιωσήφ.
www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr


Τελευταία επεξεργασία απο Μάξιμος Ιωσήφ την Πέμ Απρ 03, 2008 11:51 pm, επεξεργάστηκε 3 φορές συνολικά.

Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τρί Μαρ 25, 2008 9:43 pm 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
3η ΕΡΩΤΗΣΗΠάτερ, εκκλησιαζόμαστε τακτικά, ακούμε τό Ευαγγέλιο, τόν Απόστολο, τά τροπάρια της ημέρας. Είναι αρκετό αυτό, γιά νά γνωρίσουμε τον Θεό καί τή θεία Χάρη;

Όχι βέβαια. Είναι μέν απαραίτητος ο τακτικός εκκλησιασμός, αλλά χωρίς πίστη, ευλάβεια, συμμετοχή στά Μυστήρια, χωρίς αρετή καί προσευχή, δέν γίνεται πρόοδος στή γνώση του Θεού.
Οι τύποι καί τά διαβάσματα είναι μόνο η εισαγωγή στά του Θεού, αλλά η ουσία καί ο στόχος είναι ο φωτισμός του νου καί η αποκάλυψη του Θεού μέσα στήν καρδιά μας καί τήν ψυχή μας, τά οποία πετυχαίνουμε μέ τήν «πράξη», τήν άσκηση, τήν πρακτική εφαρμογή του θείου θελήματος.

Πρόκειται γιά μία θαυμαστή συνάντηση του πιστού μέ τόν Θεό, η οποία όμως πρέπει νά γίνει μέσα σέ ένα «περιβάλλον» σχετικό, σωστό, ορθόδοξο. Γι΄ αυτό καί άρχισα τίς απαντήσεις μου μέ τά μηνύματα της Εκκλησίας πρός τούς πιστούς στίς 4 πρώτες Κυριακές του Τριωδίου.

Είναι απαραίτητο νά γνωρίζουμε, είναι τό θεμέλιο της πίστεώς μας τό ότι ο Θεός μας είναι ελεήμων καί φιλάνθρωπος, ότι πρέπει νά του μιλάμε πάντοτε διά της τελωνικής προσευχής, ότι πρέπει νά αγαπάμε τόν Θεό πολύ καί τούς συνανθρώπους μας μέ καρδιά συμπονετική, καί ότι μετά τήν επίγεια ζωή μάς περιμένει η αιώνια, όπου θά αμειφθούμε ή θά καταδικασθούμε ανάλογα μέ τίς πράξεις καί τά έργα μας επάνω στή γη.

Θά μας βοηθήσει πολύ στή γνωριμία μας μέ τόν Θεό, άν τό κατανοήσουμε καί τό χωνέψουμε πώς ο Θεός είναι ο Πατέρας μας. Έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό, καί γι΄ αυτό ο Κύριός μας έβαλε πρώτη-πρώτη τή λέξη αυτή στήν προσευχή πού μας δίδαξε: «Πάτερ ημών...». Ο Θεός μας, ο Πάνσοφος, ο Παντοδύναμος, ο Παντογνώστης, ο Αιώνιος, ο Φιλάνθρωπος, ο Ελεήμων, Αυτός ο τέλειος, πού δέν υπάρχει ανώτερος απ΄ Αυτόν, είναι συγχρόνως όχι απλώς ο Δημιουργός των πάντων, αλλά ο Πατέρας μας!

Ποιό παιδί δέν θά χαιρόταν νά ήταν ο πατέρας του σοφός, δυνατός, ευγενικός, στοργικός, ευκολοπλησίαστος, πλούσιος σέ πνευματικά αλλά καί υλικά αγαθά; Καί πάλι θά επρόκειτο γιά άνθρωπο, πού κάπου μπορεί νά μας αδικήσει ή στενοχωρήσει. Όμως ο Ουράνιος Πατέρας δέν πρόκειται ποτέ νά αδιαφορήσει γιά μας, γιά όλους τούς ανθρώπους ανεξαιρέτως.

Αυτός ο Πατέρας μας δέν είναι προσωπολήπτης, αλλά μας αγαπά όλους εξίσου, καί θέλει όλοι νά σωθούμε καί νά χαρούμε αιώνια μαζί Του. Άν κάποιες φορές φαίνεται πως αγαπά κάποιους περισσότερο, ο λόγος είναι ότι συνήθως αυτοί οι κάποιοι Τόν έχουν αγαπήσει περισσότερο, καί έτσι δημιουργούνται οι διαφορές μεταξύ των ανθρώπων.

Αγιορείτης Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος, ο του Γέροντος Ιωσήφ.
www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr
.


Τελευταία επεξεργασία απο Μάξιμος Ιωσήφ την Πέμ Απρ 03, 2008 11:50 pm, επεξεργάστηκε 2 φορές συνολικά.

Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Μαρ 28, 2008 9:51 pm 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
4 η ΕΡΩΤΗΣΗΠάτερ Μάξιμε, σας παρακαλούμε, πήτε μας γιά τό «περιβάλλον» πού δημιούργησε γιά μας ο Θεός, μέσα στό οποίο μας προσκαλεί γιά νά χαιρόμαστε μαζί Του.

Ο Ουράνιος Πατέρας μας! Ο Πάνσοφος, ο Παντοδύναμος! Αυτό τό Πρόσωπο, αυτή η Οντότητα! Θά έπρεπε νά αιχμαλωτιζόμαστε από τή σκέψη Του. Πρώτα-πρώτα καί πάνω από όλα, Αυτόν έπρεπε νά έχουμε στόν νου καί τήν καρδιά μας καί τήν ψυχή μας. «Εν Αυτώ ζώμεν, κινούμεθα καί υπάρχουμε», καθώς έλεγε ο Απόστολος Παύλος στούς παλιούς Αθηναίους.

Πολλή ευλογία θά ένοιωθε ο πιστός, άν μόλις ξυπνάει κάθε πρωί καί ανοίγει τά μάτια του, νά φώναζε: «Πατέρα! Ουράνιε Πατέρα»! μέ μόνο αυτή τήν επίκληση, τό μυαλό του ανθρώπου εκφράζει καί συνειδητοποιεί τήν πίστη του, τήν εξάρτησή του από τόν Δημιουργό του, αισθάνεται τήν ανάγκη νά Τόν παρακαλέσει γιά τό κάθε τι πού χρειάζεται, βοήθεια, συμπαράσταση, φώτιση, δύναμη ψυχική καί σωματική. Τό λένε καί οι Άγιοι (Ιωάννης της Κλίμακος) πόσο μεγάλη αξία έχει η «πρωτόνοια», η πρώτη μας σκέψη της ημέρας νά στρέφεται πρός τόν πολυαγαπημένο μας Πατέρα, ο οποίος καί Αυτός μας υπεραγαπά, νοιάζεται γιά μας, ποθεί τήν αιώνια ευτυχία μας.

Μία εξίσου μεγάλη καί σπουδαία ιδιότητα του Παντοδύναμου Πατέρα μας είναι, τό ότι προνοεί γιά τά δημιουργήματά Του. Δέν είπε, «του αρκεί (του ανθρώπου) η ύπαρξη καί παρουσία Εμού, του φτάνει καί πού τόν έφερα από τό μηδέν στό είναι, από τήν ανυπαρξία στή ζωή». Αλλά τί έκανε; Προτού νά πλάσει τόν άνθρωπο, έφτιαξε από τό τίποτε (από μή προϋπάρχουσα ύλη) τό Σύμπαν καί τή φύση, τό φως, τά νερά, τά άστρα, τά φυτά, τά ζώα. Έτσι, ώστε όταν ήρθε στή ζωή ο Αδάμ καί η Εύα, δέν βρέθηκαν σέ καμμία ερημιά φοβισμένοι, αλλά σέ ένα ζωϊκό καί φυτικό παριβάλλον τέλειο, μέσα στό οποίο είχαν καί πολλά νά κάνουνε. Είχαν νά τά φροντίζουνε, νά τά απολαμβάνουνε, νά τά ονοματίσουνε. Καί μάλιστα όλα όσα δημιούργησε ο Πατέρας ήταν «καλά λίαν», πάρα πολύ καλά κι ωραία, καθόταν καί τά θαύμαζε ο Δημιουργός τους. Από κεί πήρε καί ο άνθρωπος, κάθε τι πού φτιάχνουν τά χέρια του καί σκέφτεται ο νους του, κάθεται ύστερα καί τό απολαμβάνει, καί δοξάζει τόν Θεό, πού τόν φώτισε νά είναι επινοητικός καί δημιουργικός, ακόμα καί νά πρωτοτυπεί, νά εφευρίσκει, νά ερευνά γιά τήν Αλήθεια καί νά τήν ανακαλύπτει! Αυτός ο άνθρωπος πού ενεργεί έτσι, είναι πανευτυχής, είναι δραστήριος, είναι ζωντανός, είναι καί αγαπητός.

Μέσα στά πλαίσια της θείας Πρόνοιας λειτουργούν καί οι Νόμοι της Φύσεως, οι οποίοι δέν υπάρχουν από μόνοι τους, αλλά είναι καί αυτοί δημιουργήματα του Πατέρα μας Θεού. Καθώς τό λέει ο Χριστός στό Ευαγγέλιο, ο Θεός είναι πού «ανατέλλει τόν ήλιον επί δικαίους καί αδίκους», ο Θεός «βρέχει επί πονηρούς καί αγαθούς». Τά πάντα, πού γιά μας είναι συνηθισμένα καί απλά, στήν πραγματικότητα είναι σοφά καί θαυμαστά δημιουργήματα.

Γιά παράδειγμα τό νερό. Σπουδαίο τό νερό, έ; Άν μάλιστα τό έχουμε καί περίσσιο, κάνουμε τίς δουλειές μας, χωρίς νά σκεφτόμαστε ότι διαχειριζόμαστε έναν θησαυρό. Λέμε πως ήτανε σοφός, αυτός πού ανακάλυψε πως τό νερό αποτελείται από δύο μέρη υδρογόνου καί ένα μέρος οξυγόνου. Αλλά γιά σκεφτείτε πόσο Σοφός είναι Αυτός πού δημιούργησε καί τό υδρογόνο καί τό οξυγόνο, καί ήξερε πόση αναλογία χρειαζόταν γιά νά γίνει τό νερό! Άν δέν ήξερε ή άν έκαμνε κάποιο λάθος, θά ήταν άχρηστο καί τό αποτέλεσμα. Άν π.χ. έβαζε 2 μέρη υδρογόνου καί 2 μέρη οξυγόνου, αυτό δέν θά ήτανε νερό, αλλά οξυζενές!

Καί ο αέρας αποτελείται από διάφορα στοιχεία καί σέ ορισμένη αναλογία. Όλοι μιλάμε γιά τόν καθαρό αέρα καί τό οξυγόνο του. Θά αναρωτιότανε κανείς, γιατί δέν έβαλε ο Θεός πιό πολύ οξυγόνο μέσα στόν αέρα; Αλλά, άν γινότανε αυτό, (επειδή τό οξυγόνο είναι εύφλεκτο) θά πιάνανε αμέσως όλα φωτιά καί θά καιγόμασταν σάν τά ποντίκια μέσα στή φάκα.

Ό,τι καί νά προσέξει κανείς, θά θαυμάσει τή σοφία πού κρύβει τό κάθε τι. Έπεσε τό μήλο από τή μηλιά! Λέμε, σοφός αυτός πού τό πρόσεξε καί ανακάλυψε τόν νόμο της βαρύτητας! Όλοι βλέπουμε κάτι νά πέφτει, αλλά ποιός σκέφτεται, γιατί νά πέφτει καί νά μήν πετάει στό διάστημα; Ευτυχώς πού υπάρχει ο νόμος της βαρύτητας καί είμαστε κολλημένοι πάνω στή γη μας. Όπως ξέρετε από τούς αστροναύτες, στό διάστημα δέν λειτουργεί αυτός ο νόμος. Τί θά γινόμασταν οι άνθρωποι άν περιπλανιόμασταν στό διάστημα; Αλλά καί τά άπειρα αστέρια, πού είναι τεράστια αντικείμενα σέ ασύλληπτες αποστάσεις (μέ έτη φωτός μετρώνται οι αποστάσεις τους!), κινούνται μέ κάποιους φυσικούς νόμους. Όχι τυχαία καί όπως θά «ήθελαν» τά ίδια, αλλά μέ νόμους πού θέσπισε ο Παντοδύναμος!

Τά ζώα, τά φυτά! Πόση ποικιλία μορφής, συστατικών στοιχείων, χρωμάτων, σχημάτων. Σοφός όποιος τά βρίσκει, λέμε. Σοφή καί η Επιστήμη πού ασχολείται μέ αυτά. Αλλά πόσο πιό Σοφός είναι Αυτός πού τά σκέφτηκε καί τά έκανε αυθύπαρκτα! Δέν είναι κουρδισμένα αντικείμενα, αλλά έχουνε πρωτοβουλίες, προβληματίζονται, επιλέγουν δυνατότητες.

Μήπως τό ανθρώπινο σώμα; Λίγη σοφία κρύβουν οι λειτουργίες των διαφόρων οργάνων; Καί πώς γίνεται νά υπάρχει τόση ποικιλία προσώπων, ώστε νά μήν υπάρχει πάνω στή γή κανείς άλλος ακριβώς όμοιος μέ τόν καθένα μας; Πώς λειτουργεί η καρδιά καί τροφοδοτεί κάθε στιγμή όλο τό σώμα επί άπειρες ημέρες καί ώρες καί λεπτά της ζωής μας! Ένας Γέροντας έβλεπε τά ζώα πού έβοσκαν, καί θαυμάζοντας απορούσε και μονολογούσε: «πώς τό χόρτο γίνεται κρέας»!

Μέ όλα αυτά πρέπει νά προσπαθοῦμε νά κατανοήσουμε πόσο Πάνσοφος είναι ο Πατέρας μας, σέ τί μεγαλειώδες περιβάλλον μας έφερε νά ζήσουμε, τί υποχρέωση έχουμε νά Τόν θαυμάζουμε καί νά Τόν δοξάζουμε, πόσο μικροί είμαστε ενώπιόν Του, πόσο γελοίος είναι ο κάθε επιστήμονας -πού έμαθε πέντε πράγματα στή ζωή του- άν νομίζει πώς είναι παντογνώστης, πόσο δυνατός είναι έστω κι άν σκοτώνει άλλους, πώς αισθάνεται σέ ένα σεισμό ή σέ μιά νεροποντή, πόση υγεία καί πόση διάρκεια έχει η ζωή του. Τά πάντα μας βοηθούν νά καταλάβουμε, πόσο μεγάλο καί σπουδαίο Πατέρα έχουμε, εμείς οι ευτελείς καί ανάξιοι καί μικροί!

Γι΄ αυτό, αδελφοί μου, κάθε πρωί πού ανοίγουμε τά μάτια μας, νά Του φωνάζουμε: «Πατέρααα, ουράνιε Πατέρα! έλεος, συχώρεση, φώτιση, τήν ευλογία σου θέλουμε. Χωρίς τήν άδεια σου, ούτε ρούπι μπορούμε νά κάνουμε. Προπαντός θέλουμε αιώνια σωτηρία καί ευτυχία κοντά Σου»!

Αγιορείτης Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος, ο του Γέροντος Ιωσήφ.
www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr


Τελευταία επεξεργασία απο Μάξιμος Ιωσήφ την Πέμ Απρ 03, 2008 11:47 pm, επεξεργάστηκε 1 φορές συνολικά.

Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Απρ 02, 2008 10:25 pm 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
5η ΕΡΩΤΗΣΗΠάτερ Μάξιμε, προχθές στό Ευαγγέλιο της Κυριακής (Γ΄.Νηστειών, Σταυροπροσκυνήσεως) ακούσαμε τόν Κύριο νά μας λέει: «όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν ... καί ακολουθείτω μοι». Θά θέλαμε τό σχόλιό σας αυτής της φράσεως.

Κατ΄αρχήν θά ήθελα νά σχολιάσω τή λέξη Κύριος. Δέν λέμε «ο Κύριος Ιησούς Χριστός», όπως λέμε ο κύριος Νίκος ή ο κύριος Γιώργος, αλλά λέμε «ο Ιησούς Χριστός, ο Κύριος ημών», δηλαδή ο Κύριός μας, Αυτός πού μας κυριεύει, πού κυριαρχεί επάνω μας, πού Τόν αναγνωρίζουμε ως αφεντικό, ως προϊστάμενο, ως εξουσιαστή μας, στόν Οποίον υποτασσόμαστε εκούσια ως δούλοι καί υπήκοοί Του.

Ο Κύριός μας λοιπόν, πού μας χάρισε τό αυτεξούσιο, πολύ ευγενικά μας προσκαλεί νά Τόν ακολουθούμε, όχι μέ τή βία, αλλά άμα θέλουμε, «όστις θέλει», όποιος θέλει. Καί άμα θέλουμε νά Τόν ακολουθούμε, έχει καλώς. όλα πάνε καλά. Πορευόμαστε στήν οδό της αιώνιας σωτηρίας καί παραδεισένιας ευτυχίας.

Άν θέλουμε νά Τόν ακολουθούμε, μας λέει, πρέπει νά απαρνηθούμε τόν εαυτό μας. δηλαδή νά απορρίψουμε καί νά περιφρονήσουμε κάθετί πού έχουμε πάνω μας -εμείς, η ψυχή μας, ο χαρακτήρας μας-, τό οποίο μας χωρίζει από τόν Χριστό. Αντίθετα, πρέπει νά φροντίσουμε νά καλλιεργούμε μόνο ό,τι αρέσει στόν Χριστό μας, κάθετί πού Τόν ευχαριστεί, κάθετί πού μας πλησιάζει περισσότερο σ΄ Αυτόν, ο Οποίος είναι πρότυπό μας καί οφείλουμε νά μιμηθούμε, προκειμένου νά πετύχουμε τήν αιώνια συμβίωσή μας μαζί Του.

Αλλά τό πρόβλημα είναι, άν δέν θέλουμε νά ακολουθήσωμε τόν Χριστό. Άν, δηλαδή, δέν θέλουμε νά Τόν πιστέψουμε, δέν θέλουμε νά Τόν υπακούσωμε. Στήν περίπτωση αυτή, άν διώχνουμε τόν Χριστό από τή ζωή μας καί Τόν περιφρονούμε, δέν Τόν ακολουθούμε, δηλαδή δέν θέλουμε νά σωθούμε, τότε από μόνοι μας διαλέγουμε τόν εχθρό του Χριστού, δηλαδή τόν διάβολο. Διότι δέν είναι δυνατόν νά διώξουμε τόν Χριστό, καί νά μας αφήσει ήσυχους ο διάβολος. Έτσι είναι. ή μέ τό φως θά είμαστε, ή μέ τό σκοτάδι, τρίτη λύση δέν υπάρχει.

Αφού τά πράγματα είναι έτσι, η στοιχειώδης καί συνετή λογική επιβάλλει, αυτό τό «όστις θέλει =όποιος θέλει» νά τό κατανοήσουμε ως ευγενικό μέν έκ μέρους του Κυρίου μας, αλλά υποχρεωτικό γιά μάς. Δηλαδή, άν ο Χριστός χρησιμοποιούσε μοντέρνο λεξιλόγιο, θά συμπλήρωνε, «ελάτε κοντά μου, αυτό σας συμφέρει. καί άν δέν θέλετε, τότε θά σας πάρει ο διάβολος κοντά του, έστω κι άν δέν θά τό θέλατε, καί μέ πολλή χαρά θά σας βλέπει νά βασανίζεσθε μαζί του στήν ατελείωτη κόλαση-τιμωρία.

Γι΄ αυτό, αδελφοί μου, άς κοιτάξουμε νά ακολουθούμε τόν Χριστό θέλοντας καί μή. Άν τό θέλουμε, θά μας βοηθήσει ο Χριστός καί όλοι οι Άγιοι. Καί άν δυσκολευόμαστε, τότε νά κοιτάξουμε νά πείσουμε τόν εαυτό μας, καί νά παρακαλάμε τόν Κύριό μας, «κάν θέλω, κάν μή θέλω (είτε θέλω, είτε δέν θέλω), σώσον με, Κύριε». Μέ άσκηση, μέ προσευχή, μέ νηστεία, μέ υπακοή σέ άγιο Γέροντα, νά διώξουμε τό διάβολο πού μας τυραννάει καί μας συμβουλεύει νά μήν ακολουθούμε τόν Χριστό μας, τόν Φίλο μας ο Οποίος μας υπεραγαπά καί θυσιάστηκε γιά τή δική μας σωτηρία στήν αιωνιότητα.
Αγιορείτης Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος, ο του Γέροντος Ιωσήφ.
www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr


Τελευταία επεξεργασία απο Μάξιμος Ιωσήφ την Πέμ Απρ 03, 2008 11:46 pm, επεξεργάστηκε 2 φορές συνολικά.

Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Απρ 03, 2008 11:45 pm 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
6η ΕΡΩΤΗΣΗ: Πάτερ Μάξιμε, στό κατά Λουκάν Ευαγγέλιο (18,18) αναφέρεται ότι κάποιος ρώτησε τόν Χριστό: «τί ποιήσας, ζωήν αιώνιον κληρονομήσω»; Σας παρακαλούμε, σχολιάστε μας αυτή τήν ερώτηση.
Άσχετα από τήν ειλικρίνεια καί τήν διάθεση του τότε ερωτήσαντος τόν Κύριο, αυτό τό ερώτημα είναι ένα σπουδαίο θέμα, πού έπρεπε πάνω από όλα όλους μας νά απασχολεί. Πάνω από όλα τά προβλήματα, κοινωνικά, επαγγελματικά, υγείας κλπ., πρέπει νά αναρωτιόμαστε συχνά, «τί πρέπει νά κάνω, γιά νά κερδίσω τήν αιώνια ζωή»; Καί τήν απάντηση, βέβαια, θά τήν αναζητήσουμε πρώτα-πρώτα στό Ευαγγέλιο.

Άλλη φορά θά μιλήσουμε (πρώτα ο Θεός) γιά τήν πίστη καί άλλα πνευματικά, αλλά, αφού ο Κύριος τό αναφέρει, ας θυμηθούμε τώρα κάποια πρακτικά, διά της τηρήσεως των οποίων θά κερδίσουμε τήν αιώνια σωτηρία. Διότι δέν είναι δυνατόν νά ζητάμε σωτηρία από τή μιά, καί από την άλλη νά περιφρονούμε τήν εφαρμογή του Νόμου του Θεού. Αναφερόμαστε δηλαδή στίς δέκα εντολές του Νόμου πού έδωσε ο Θεός στόν Μωϋσή πάνω στό όρος Σινά (Έξοδος 20,2-17).

1. Εγώ είμαι ο Κύριος καί Θεός σου· νά μή δώσεις καμμία σημασία σέ άλλους «θεούς».
2. Ούτε νά φτιάξεις, ούτε νά λατρέψεις είδωλα, ούτε νά τά προσκυνήσεις.
3. Ου λήψη τό όνομα Κυρίου του Θεού σου επί ματαίω. Νά μήν πιάνεις στό στόμα σου τό όνομα του Θεού γιά μάταιο λόγο, γιά μή σοβαρά ζητήματα.
4. Μνήσθητι τήν ημέραν των σαββάτων, του αγιάζειν αυτήν. Μήν εργάζεσαι τίς Κυριακές (πρός τιμήν της Αναστάσεως του Χριστού), αλλά κατ΄αυτήν νά φροντίζεις ιδιαίτερα γιά τή σωτηρία της ψυχής σου.
5. Τίμα τόν πατέρα σου καί τήν μητέρα σου.
6. Ου φονεύσεις.
7. Ου μοιχευσεις.
8. Ου κλέψεις.
9. Ου ψευδομαρτυρτήσεις.
10. Ουκ επιθυμήσεις τήν γυναίκα του πλησίον σου, ούτε ο,τιδήποτε ανήκει σέ άλλους.

Αυτά έλεγε ο Νόμος του Μωϋσή, ο δέ Χριστός συμπλήρωσε, ότι όλες οι εντολές του Θεού συμπεριλαμβάνονται στίς εξής δύο: Νά αγαπάς τόν Θεό μέ όλη σου τήν καρδιά καί τήν ψυχή. Καί νά αγαπάς τόν συνάνθρωπό σου, όπως αγαπάς τόν εαυτό σου (Ματθαίου 22,37).

Αγιορείτης Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος ο του Γέροντος Ιωσήφ.

www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 04, 2008 1:02 pm 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
7η Ερώτηση Πάτερ Μάξιμε, πήτε μας, παρακαλούμε, γιά τόν Κύριό μας, τόν Ιησού Χριστό, τί δίδασκε γιά τόν εαυτό του;



ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Ο Ιησούς Χριστός, ο μονογενής Υιός του Θεού Πατρός, ήρθε στή γη ως άνθρωπος καί μας αποκάλυψε, ότι ο Θεός μας είναι Τριαδικός. Είναι καί αυτό ένα θέμα σπουδαίο, γιά τό οποίο θά μιλήσουμε άλλη φορά. Ο Θεάνθρωπος Ιησούς είχε απόλυτη αυτοσυνειδησία του τί ήταν ακριβώς. Όπως τά γράφω εκτενέστερα στό βιβλίο μου «Ο Κύριος καί οι δούλοι Του», μέ πολλές παραπομπές (=κάθε πρόταση του Χριστού σημειώνεται πού βρίσκεται) στό Ευαγγέλιο, ο Χριστός μας πολλές φορές αναφέρθηκε στόν εαυτό του.



Ο Κύριος μας δίδαξε ότι, όποιος δέν πιστεύει, ότι Αυτός είναι ο απεσταλμένος από τόν Θεό Πατέρα Ιησούς Χριστός καί Μεσσίας/Σωτήρας των ανθρώπων, αυτός πλανάται άν νομίζει ότι πιστεύει στόν αληθινό Θεό. Όχι μόνο δέν πιστεύει στόν αληθινό Θεό, αλλά τό αντίθετο, πιστεύει στόν Διάβολο καί περιμένει ως μεσσία του τόν Αντίχριστο! (Ιωάννου, ε΄23,38,43).



Δίδασκε ο Κύριος: «Εγώ είμαι τό φως του κόσμου. Όποιος μέ ακολουθήσει, δέν θά περπατά στό σκοτάδι, αλλά θά έχει τό φως της ζωής. Εγώ είμαι η θύρα της σωτηρίας. Είμαι ο καλός ποιμένας, πού θυσιάζομαι γιά τή σωτηρία των λογικὠν μου προβάτων. Είμαι ο Υιός του Θεού, η Οδός, η Αλήθεια, η Ανάσταση, η Ζωή. Όποιος πιστεύει σέ μένα, δέν θά πεθάνει ποτέ». (Τόν θάνατο του σώματος τόν αποκαλούμε κοίμηση, προσωρινό μεταβατικό στάδιο πρό της γενικής αναστάσεως. Ως θάνατο θεωρούμε τόν αιώνιο χωρισμό από τήν Πηγή της Ζωής, τήν αιώνια κόλαση μαζί μέ τόν Διάβολο/Σατανά).

Συνεχίζει ο Χριστός: «Εγώ είμαι ο Κύριος καί Διδάσκαλος. Κανείς δέ μπορεί νά βρεί τόν Πατέρα, άν δέν περάσει πρώτα από μένα (Ιωάννου, 14,6). Εγώ καί ο Πατέρας είμαστε ένα. Εγώ είμαι τό αληθινό αμπέλι». (Αναφέρεται σ΄αυτό, επειδή καί η Π.Διαθήκη κάνει δύο φορές λόγο γιά αμπέλι). «Μόνο άν είστε ενωμένοι μαζί μου, μπορείτε νά κάνετε πολύ καρπό. Χωριστά από μένα δέν μπορείτε νά κάνετε τίποτε. «Μείνατε στήν αγάπη μου». Καί θά μείνετε στήν αγάπη μου, άν τηρείτε τίς εντολές μου. Εγώ είμαι ο Μεσσίας Χριστός» (Ιωάννου, δ΄25-26).



«Εγώ είμαι ο Άρτος της ζωής. Όποιος έρχεται σέ μένα δέν θά πεινάσει, καί όποιος πιστεύει σέ μένα δέν θά διψάσει ποτέ. Άν δέν φάτε τή σάρκα μου καί δέν πιήτε τό αίμα μου, δέν έχετε ζωή μέσα σας. Αυτός πού μέ τρώει καί μέ πίνει, μένει ενωμένος μέ μένα κι εγώ μένω μέσα σ΄αυτόν. Ελάτε σέ μένα όλοι οι κουρασμένοι καί όλοι οι φορτωμένοι αμαρτίες, κι εγώ θά σας αναπαύσω. Υποταχθήτε σέ μένα καί τή διδασκαλία μου. Σας βεβαιώνω πως είμαι πράος καί ταπεινός, καί κοντά μου θά γαληνέψουν καί θά ευτυχήσουν οι ψυχές σας».



«Όποιος έχει δίψα πνευματική, νά έρθει κοντά μου νά πίνει. Όποιος πιστεύει σέ μένα, θά τρέχει από τήν καρδιά του καθαρό καί γάργαρο νερό. Αυτό τό είπε ο Κύριος, εννοώντας τή χάρη του Αγίου Πνεύματος, πού λαβαίνουν οι πιστοί μετά τά πάθη-ανάσταση-ανάληψή Του» (Ιωάννου ζ΄37-39).



Μέ λιγότερα λόγια, καθώς τά λένε οι Άγιοι Απόστολοι καί Πατέρες πού είχαν «νουν Χριστού», ο Ιησούς Χριστός είναι ο νέος Αδάμ, ο Αρχηγός, Θεάνθρωπος, Διδάσκαλος, Κριτής, Κύριος, Λυτρωτής, Σωτήρας, Ποιμένας, Τελειωτής. Ο Χριστός μας είναι η Αγάπη, Αλήθεια, Ανάσταση, Άρτος, Ειρήνη, Ζωή, Νους, Οδός, Ελπίδα, τό Φως καί η Χαρά μας, η τροφή καί αναπνοή μας.

Αγιορείτης Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος ο του Γέροντος Ιωσήφ
www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τρί Απρ 08, 2008 10:02 am 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
(8) Πάτερ Μάξιμε, πήτε μας, παρακαλούμε, ΤΙ λέει τό Ευαγγέλιο γιά τή Βασιλεία των Ουρανών;


Πάντοτε η Αγία Γραφή μας διδάσκει ή συνιστά κάτι χρησιμοποιώντας μία υπόσχεση ουράνια, όπως η γη της επαγγελίας (=υποσχέσεως), όπου θά ρέει μέλι καί γάλα, ή ο ερχομός του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, ή η Βασιλεία του Θεού καί των ουρανών. Η υπόσχεση υπονοεί πάντοτε, ότι πρόκειται γιά τέλεια, θεϊκά καί χαροποιά αγαθά. Όποιος τά στερηθεί, καί θά χάσει γιά πάντα ό,τι καλύτερο θά μπορούσε νά επιθυμήσει, καί θά φρικιά αιωνίως σέ μία οδυνηρότατη κατάσταση.

Γι΄ αυτό είναι πολύ χρήσιμο νά έχουμε πάντοτε στόν νού μας, τί μας υπόσχεται ο Κύριος αναφερόμενος στή Βασιλεία του Θεού, καί από τήν άλλη τί ευτυχία θά χάσουμε άν περιφρονήσουμε τίς συστάσεις του Χριστού μας. Είναι περιττό νά επαναλάβουμε, ότι δέν είναι δυνατόν, αποκλείεται παντελώς νά βρεθεί τρίτη κατάσταση. Ή μαζί μέ τόν Θεό θά είμαστε, ή μαζί μέ τόν Σατανά αιωνίως. Δέν μπορεί ποτέ νά πεί κανείς, «δέν θέλω ούτε τόν ένα, ούτε τόν άλλο». Γι΄ αυτό οφείλουμε νά προσέξουμε πάρα πολύ στά λόγια του Κυρίου μας, του Ευαγγελίου, καί νά μή τά προσπερνάμε αδιάφορα. Οι συνέπειες είναι φοβερές καί αιώνιες.

Ο Τίμιος Πρόδρομος δίδασκε, «Μετανοείτε. διότι πλησίασε η Βασιλεία των ουρανών», εννοώντας τόν Ιησού Χριστό βεβαίως. Καί ο Χριστός παρακινούσε, «μετανοείτε, διότι έχει πλησιάσει η Βασιλεία των ουρανών» (Ματθαίου, δ΄17). Καί ο Κύριος έστειλε τούς Μαθητάς νά κηρύττουν τό Ευαγγέλιο, καί νά υπενθυμίζουν πως πλησίασε η Βασιλεία των Ουρανών (Ματθ.ι΄7).

Η Βασιλεία του Θεού δέν θά έχει τέλος ποτέ (Λουκά α΄33). Όλους καλεί ο Θεός στή Βασιλεία Του, αλλά, άν κάποιοι δέν τηρήσουνε τίς προϋποθέσεις, θά τήν στερηθούνε (Ματθ.κα΄43). Γιά νά μπεί κανείς στή Βασιλεία των ουρανών πρέπει προηγουμένως νά αγωνισθεί, νά βιάσει τόν εαυτό του, απαρνούμενος κάθε τι πού δέν αρέσει στόν Θεό (Ματθ.ια΄12, ζ΄13-14, Λουκά ιγ΄24). Η Βασιλεία του Θεού έρχεται αθόρυβα καί βιώνεται μέσα στήν καρδιά του πιστού (Λουκά ιζ΄20-21).

Γιά νά εισέλθει κανείς στή Βασιλεία των ουρανών δέν αρκούν τά λόγια καί οι προσευχές, αλλά απαιτείται η εφαρμογή του θείου θελήματος (Λουκά ζ΄21). Απαιτείται η διά του Βαπτίσματος αναγέννηση (Ιωάννου γ΄3-8). Απαιτείται ταπείνωση σάν των μικρών παιδιών (Ματθ. ιη΄3-4). Υπομονή στούς διωγμούς καί τίς δυσκολίες (Ματθαίου ε΄10). Χρειάζεται νά θυσιάζει τά υλικά του αγαθά, όταν πρόκειται μέ αυτή του τή θυσία νά πετύχει τήν ουράνια Βασιλεία (Ματθαίου ιγ΄44-46). Νά αγαπά καί παραστέκεται στούς εν ανάγκαις συνανθρώπους (Ματθ.κε΄34-36). Πρώτη προτεραιότητα στά ενδιαφέροντά του πρέπει νά εχει η αναζήτηση της Βασιλείας των ουρανών, καί όλα τά άλλα υλικά αγαθά θά ακολουθήσουν εύκολα ως δώρα του Θεού (Ματθ. 6,33). Καί βέβαια οφείλουμε πάντοτε νά παρακαλάμε, «Πάτερ ημών...ελθέτω η Βασιλεία σου» πάνω στή γη καί μέσα στήν καρδιά μας (Ματθ.6,10).

Τήν Βασιλεία των ουρανών υπόσχεται ο Κύριος, όταν μακαρίζει (Ματθ. ε΄3-12) τούς ταπεινούς, τούς πενθοῦντες, τούς πράους, τούς εναρέτους, τούς ελεήμονες, τούς εγκρατείς καί αγνούς, τούς ειρηνοποιούς, τούς υπομένοντες. Καί στό κατά Λουκάν (6,20-23) υπογραμμίζει ο Κύριος τό πόσο αμείβονται οι πτωχοί, οι εν θλιψεσι, οι διωκόμενοι αδίκως. Αντίθετα, καταδικάζει (Λουκά 6,24-26) τούς ανελεήμονες πλουσίους, τούς χορτάτους, τούς γελώντας, τούς επιδιώκοντας τόν έπαινο.

Αγιορείτης Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος, ο του Γέροντος Ιωσήφ.

www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τρί Απρ 08, 2008 10:48 pm 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
(9) Πάτερ Μάξιμε, παρακαλούμε, πήτε μας τί δίδασκε ο Κύριός μας γιά τήν αιώνια Ζωή.


ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η Αιώνια Ζωή είναι συνώνυμη της Βασιλείας των ουρανών. Δέν έχει μόνο χρονική ή τοπική έννοια, αλλά προπαντός ποιοτικήν έννοια. Πρόκειται δηλαδή γιά μία τρισευτυχισμένη κατάσταση, κοντά στόν Άγιο καί Φιλάνθρωπο Τριαδικό Θεό μας, πού δέν τελειώνει ποτέ. Αυτό μας τό έχει αποκαλύψει ο Κύριός μας, διά του Οποίου -καί μόνον- ήρθε στή γη η Χάρις (συγγνώμη, ευλογία, δωρεά) καί η Αλήθεια. Καί μάλιστα, μέσα στά πλαίσια της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, η ευλογία της Αιώνιας Ζωής δέν χαρίζεται μόνο μετά τήν Γενική Κρίση της Δευτέρας Παρουσίας, αλλά (κάπως, σκιωδώς, αλλά καί βιωματικά, πραγματικά) καί κατά τήν διάρκεια αυτής της επίγειας ζωής.

Η κόλαση καί ο Παράδεισος αρχίζουν από τήν επίγεια ζωή, ανάλογα μέ τίς δικές μας επιλογές. Καί ο Δίκαιος Θεός, σεβόμενος τό αυτεξούσιό μας, μας στέλνει στό ένα από τά δύο στρατόπεδα, σέ αυτό πού εμείς οι ίδιοι διαλέξαμε. Άν εμείς προτιμήσαμε νά βαδίσουμε στήν οδό της σωτηρίας, ανάλογα μέ τήν επιμέλειά μας βιώνουμε από τώρα κάποιες παραδεισένιες ευλογίες. Αυτά συνοπτικά, βάσει των λόγων του Κυρίου μας στό Ευαγγέλιο, πού διαλέξαμε καί σας παρουσιάζουμε ευθύς αμέσως.

Όποιος πιστεύει στόν Κύριο καί τηρήσει τόν λόγο Του, μεταβαίνει από τόν θάνατο στή Ζωή, καί δέν θά ιδεί ποτέ θάνατο (Ιωάννου ε΄24, η΄51). Ο Κύριός μας είναι η Ανάσταση καί η Ζωή (Ιω.ια΄25). Αυτός δίνει την Αιώνια Ζωή (Ιω.ι΄28). Η τήρηση της εντολής Του φέρνει τήν Αιώνια Ζωή (Ιω.ιβ΄50). Όποιος Τόν τρώει καί Τόν πίνει έχει αιώνια Ζωή (Ιω.6,54). Όποιος πιστεύει στόν Θεό, έχει Ζωήν αιώνια, καί όποιος δέν πιστεύει, έχει τήν οργή του Θεού (Ιω.γ΄36). Η Αιώνια Ζωή είναι η γνώση του Θεού διά της πίστεως, της αρετής καί της πείρας των θείων ευλογιών (Ιω.ιζ΄3: «αύτη δέ εστίν η αιώνιος ζωή, ίνα γινώσκωσι σέ τόν μόνον αληθινόν Θεόν, καί όν απέστειλας Ιησούν Χριστόν»).

Τό αποκορύφωμα των θείων ευλογιών είναι, «όποιος μέ αγαπά καί τηρήση τόν λόγον μου, εγώ καί ο Πατήρ πρός αυτόν ελευσόμεθα καί μονήν παρ΄αυτώ ποιήσομεν» (Ιω.ιδ΄23). Δηλαδή, θά έρθει καί θά κατοικήσει μέσα μας η θεία Χάρη καί μεγάλη ευλογία του ουράνιου Πατέρα μας. Καί ο Απόστολος συμπληρώνει, πως οι πιστοί είναι ναός Θεού ζώντος, μέσα στούς οποίους θά κατοικήσω καί θά εμπεριπατήσω. Εγώ θά είμαι ο Θεός τους, καί αυτοί θά είναι ο λαός μου» (Β΄Κορινθίους 6,16).

Αυτό είναι τό μεγαλείο της ορθόδοξης πίστεώς μας, όχι μόνο νά ελπίζουμε στήν μετά τόν θάνατο του σώματος αιώνια σωτηρία, αλλά καί βιώνουμε εμπειρικά τήν παραδεισένια ευτυχία κατά τήν διάρκεια καί αυτής της επίγειας ζωής. Βέβαια σηκώνοντας καί τόν προσωπικό μας σταυρό των δυσκολιών της ζωής, αλλά πάντως έχοντας συγχρόνως τήν συμπαράσταση του Πατέρα μας καί βιώνοντας τίς θείς ευλογίες Του, κατά έναν τρόπο σταυροαναστάσιμης χαρμολύπης. Μιλάμε γιά έννοιες, τίς οποίες θά σχολιάσουμε συν τω χρόνω.

Αγιορείτης Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος, ο του Γέροντος Ιωσήφ
www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Απρ 09, 2008 10:43 pm 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
(10) Πάτερ Μάξιμε, πήτε μας, παρακαλούμε, γιά τόν Λαό του Θεού. Υπήρξε; Υπάρχει; Τί θά γίνει μέ τούς εκτός;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Γιά χάρη του Αβραάμ, ο οποίος ήταν ήταν πολύ πιστός, υπάκουος στόν Θεό καί άγιος, οι απόγονοί του ήταν πάρα πολλοί αλλά καί ο εκλεκτός λαός του Θεού. Όμως ήταν ο εκλεκτός λαός όχι μόνο εξαιτίας του Αβραάμ, αλλά καί διότι έπρεπε μέσα από κάποιο λαό νά έρθει στή γη η Παναγία καί ο Χριστός. Αφότου ήρθε ο Χριστός στή γη ως Θεάνθρωπος, εκλεκτός λαός του Θεού πλέον είναι οι απανταχού της γης Ορθόδοξοι Χριστιανοί. Βέβαια, ο Κύριος παινεύει τούς Έλληνες στό Ιωάννου 1β΄20-23, αλλά αυτό από μόνο του δέν λέει τίποτα, άν δέν είμαστε καί ορθόδοξοι Χριστιανοί, φροντίζοντες γιά τή σωτηρία μας μέ πίστη, ευλάβεια καί υπακοή στό θέλημα του Θεού.

Οι Εβραίοι από εκλεκτός λαός του Θεού ώς τά χρόνια του Κυρίου, αφού δέν δέχτηκαν ως Μεσσία τόν Ιησού Χριστό, κατήντησαν οι εκλεκτοί του διαβόλου, περιμένοντας ως μεσσία τους τόν Αντίχριστο. Αυτά τά εξηγεί ο Κύριος στό Ιωάννου η΄31-59. Οι Εβραίοι της εποχής του Χριστού όχι μόνο δέν πίστεψαν σέ Αυτόν οι ίδιοι, αλλά καί καταράστηκαν όλη τους τή φυλή μέ κείνα τά λόγια μπροστά στόν Πιλάτο: «τό αίμα αυτουνού νά πέσει πάνω σέ μας καί στούς απογόνους μας» (Ματθαίου 27,25). Γι΄ αυτό λέμε ότι υπάρχει συλλογική ευθύνη. Μπορεί νά μή φταίει ένας σημερινός Εβραίος πού μισεί τόν Χριστό, αλλά εφόσον αποδέχεται τήν ιστορία καί τίς πεποιθήσεις της φυλής του, είναι καί ο ίδιος ένοχος.

Όσο πιό μακριά είναι ένας αλλόθρησκος ή αιρετικός από τήν Αλήθεια καί τήν Ορθοδοξία, καί ιδίως όσο πιό πολύ βουτηγμένος είναι στά δαιμονικά καί στή σατανολατρεία, τόσο πιό πολύ απέχει από τήν οδό της σωτηρίας. «Πάντες οι θεοί των εθνών δαιμόνια» λέει ο Ψαλμωδός. Κι εδώ στό Άγιον Όρος ήρθε κάποτε ένας έλληνας, πού είχε ζήσει σέ βουδιστικό μοναστήρι του Θιβέτ, καί μας έλεγε ότι μία ώρα τήν ημέρα τήν αφιερώνουνε στή λατρεία του θεού τους, πού είχε τό όνομα Σατάνης! Καί οι μάγοι καί απαταιώνες όλου του κόσμου καί ασχέτως δηλουμένης θρησκείας είναι πάρα πολύ μακριά από τόν Χριστό μας καί τήν μοναδική Του Αλήθεια.

Σύμφωνα μέ παραδείγματα καί από τήν Αγία Γραφή (Αβραάμ, Σαύλος, Κορνήλιος εκατόνταρχος: Πράξεις Κεφ.10ο), πιστεύουμε ότι, όποιον έχει καλή καί απλή καρδιά, ο Θεός έχει τή δύναμη καί τούς τρόπους νά τόν φέρει στήν οδό της σωτηρίας. Στό θέμα αυτό αναφέρεται καί ο Απόστολος στό Ρωμαίους κεφ. 2ο. Ο Κύριος μας ονομάζει λαό του καί παιδιά του (2Κορινθ.6,16-18) μέ τόν εξής όμως όρο: όποιος ήξερε καί δέν έπραξε, θά τιμωρηθεί αυστηρά. ενώ όποιος δέν έπραξε, επειδή δέν ήξερε, θά τιμωρηθεί λιγότερο (Λουκά 12,47).

Καί στήν καθημερινή λατρεία μας, ψάλλουμε τό τροπάριο «Κύριε, ελέησον ημάς, επί σοι γάρ πεποίθαμεν. Μή οργισθής ημίν σφόδρα, μηδέ μνησθής των ανομιών ημών. σύ γάρ εί Θεός ημών καί ημείς λαός σου, πάντες έργα χειρών σου, καί τό όνομά σου επικεκλήμεθα». Παρακαλούμε δηλαδή τόν Κύριο νά είναι επιεικής μαζί μας καί συγχωρητικός, επειδή είμαστε ο δικός Του λαός.

Αγιορείτης Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος, ο του Γέροντος Ιωσήφ.
www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Πέμ Απρ 10, 2008 9:12 am 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
(11) Πάτερ Μάξιμε, πήτε μας, παρακαλούμε, γίνεται νά σωθούμε χωρίς πίστη στόν Ιησού Χριστό;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Όχι βέβαια. Η πίστη στόν Τριαδικό Θεό μας, καί μάλιστα η Ορθόδοξη καί μόνον αυτή, είναι η απαραίτητη προϋπόθεση της σωτηρίας καί η βάση, τό θεμέλιο όλων των σχετικών μέ τόν Θεό καί τήν αιωνιότητα. Μόνο στό κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο 98 φορές αναφέρεται ο Κύριος στήν ανάγκη της πίστεως καί μας παρακινεί συνεχώς, νά «πιστεύετε εις τόν Θεόν, καί εις εμέ» (Ιωάννου ιδ΄1). Γιά νά συχωρεθούν κάποιου οι αμαρτίες, πρέπει νά πιστεύει στόν Μοναδικό πού έχει την εξουσία νά συγχωρεί (Ιω.η΄24). Γιά νά σωθεί ένας στήν αιώνια Ζωή, πρέπει νά πιστέψει καί νά αγαπήσει Αυτόν πού είναι η Ζωή καί η πηγή της Ζωής (Ιω.ιζ΄2).

Μάλιστα ο Απόστολος μας εξηγεί ότι, ο,τιδήποτε γίνεται χωρίς πίστη, αυτό είναι αμαρτία (Ρωμαίους ιδ΄23). Άν κάποιος δέν πιστεύει στόν Χριστό, άρα πιστεύει σέ κάτι δαιμονικό, άρα στόν σατανά. Αυτός, ακόμα καί άν κάνει καλές πράξεις, τίς κάνει γιά νά αρέσει σ΄ αυτόν πού πιστεύει, δηλαδή στό διάβολο, ή γιά τά μάτια του κόσμου, δηλαδή γιά νά εντυπωσιάσει τόν κόσμο. Καθόλου γιά τόν Θεό, ο Οποίος ζητάει πάντοτε τό καλό νά τό πράττουμε αφανώς (Ματθαίου 6,18). Οπότε, όταν κάποιος μας κάνει τόν καλό, τό κάνει γιά νά αρέσει στόν διάβολο καί τούς δικούς του ή στόν κόσμο, από τούς οποίους τί όφελος μπορεί νά έχει στήν άλλη ζωή;

Γιά νά πιστέψουμε στόν Χριστό, οφείλουμε κατ΄ αρχήν νά χρησιμοποιήσουμε τήν κοινή λογική. Ότι, δηλαδή, τίποτε από όσα μας περιβάλλουν δέν μπορεί νά δημιουργηθεί τυχαία, αλλά Κάποιος τά έχει δημιουργήσει. Αυτός ο Κάποιος σίγουρα είναι Πάνσοφος, Παντοδύναμος, Παντογνώστης. Παράδειγμα: άν θέλουμε νά φτιάξουμε ένα σπίτι καί μαζέψουμε όλα τά υλικά πού χρειάζονται, είναι ποτέ δυνατόν νά συναρμολογηθούν αυτά τά υλικά από μόνα τους καί νά χτίσουν τό σπίτι μας τυχαία καί μάλιστα κατά τό σχέδιο πού επιθυμούμε; Καί άν αυτό τό απλό δέν μπορεί νά γίνει από μόνο του τυχαία, πώς είναι δυνατόν νά δημιουργηθούνε από μόνα τους τυχαία τό πλήθος καί η απόσταση των αστέρων, η ποικιλία των ζωντανών οργανισμών, τό πλήθος των φυτών, η σοφή λειτουργία των μελών του ανθρωπίνου σώματος, τό άπειρον σχημάτων, χρωμάτων, συνθέσεων, ιδιοτήτων κλπ. κλπ;

Τήν πίστη μας μπορούμε νά τήν καλλιεργήσουμε διαβάζοντας τό Ευαγγέλιο, τόν Απόστολο, τήν Αγία Γραφή, τή ζωή καί τή διδασκαλία των Αγίων, καί συγχρόνως ζητώντας τή φώτιση του Θεού. Όταν έχουμε κάποιο πρόβλημα ή ασθένεια, γιά νά παρακαλέσουμε τόν Χριστό νά μας θεραπεύσει πρέπει πρώτα νά πιστέψουμε σ΄ Αυτόν. Πάντοτε στό Ευαγγέλιο αναφέρεται, ότι κάθε φορά πού ζητούσε κάποιος έλεος, τόν ρωτούσε ο Κύριος, «πιστεύεις ότι μπορώ νά σέ κάνω καλά;», καί όταν υπήρχε απιστία δέν έκαμνε κανένα καλό (Μάρκου θ΄23, Ματθ.ιγ΄58).

Καί δέν αρκεί η απλή πίστη, αλλά ζητάει ο Θεός μεγάλη πίστη, βέβαιη, θερμή, χωρίς ίχνος ολιγοπιστίας. Καί βέβαια γι΄ αυτή τήν ολόψυχη μεγάλη πίστη, ποιός άλλος μπορεί νά μας βοηθήσει εκτός από τόν ίδιο τόν Χριστό; Μας εκπλήσσει τό εξής γεγονός: Οι Απόστολοι πού ακολουθούσαν συνεχώς τόν Κύριο, τόν έβλεπαν, διδάσκονταν, τόν θαύμαζαν, καί παρ΄ολα αυτά ένιωθαν πως δέν ήταν αρκετή η πίστη τους. Καί γι΄ αυτό παρακαλούσαν τόν Χριστό, «πρόσθες ημίν πίστιν, Κύριε» (Λουκά ιζ΄5).

Κάθε φορά πού αργούν ή δέν πραγματοποιούνται τά αιτήματά μας, αυτό οφείλεται είτε στήν ολιγοπιστία μας είτε στό ότι ο Ουράνιος Πατέρας γνωρίζει καλύτερα από μας άν καί πότε καί πόσο αξίζει ή συμφέρει τήν ψυχή μας νά ανταποκριθεί στά αιτήματά μας. Πάντως τό καθήκον μας είναι νά ζητάμε μέ πίστη καί νά ελπίζουμε, αλλά καί νά υπομένουμε.

Αγιορείτης Ιερομόναχος πατήρ Μάξιμος, ο του Γέροντος Ιωσήφ.

www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Απρ 16, 2008 8:10 am 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
(12) Πάτερ Μάξιμε, μιλήστε μας γιά τήν αγάπη του Θεού.
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Η σημασία της χριστιανικής αγάπης, σύμφωνα μέ τήν Καινή Διαθήκη, αναφέρεται στήν αγάπη του Θεού πρός τόν άνθρωπο αφενός, καί αφετέρου στήν αγάπη των ανθρώπων πρός τόν Θεό καί μεταξύ τους. Τό κύριο χαρακτηριστικό του Θεού είναι η αγάπη: «ο Θεός αγάπη εστί» (Α΄ Ιωάννου δ΄8). Ο Θεός είναι όλος αγάπη πρός τούς πάντες καί τά πάντα. Η αγάπη του Θεού είναι η διαρκής ευεργετική κίνησή Του πρός τόν κόσμο, εκφράζεται μέ τή θέλησή Του νά δημιουργήσει καί άλλα όντα καί νά επικοινωνεί μαζί τους, κάνοντάς τα μέτοχα της αιώνιας μακάριας ζωής Του.

Ο Θεός Πατέρας αγαπά, πρώτα-πρώτα τόν Υιό Του, τόν οποίον χαρακτηρίζει ως αγαπητόν καί συνιστά στούς ανθρώπους νά Τόν υπακούουν (Μάρκου θ΄7). Αγαπά καί τό Άγιον Πνεύμα, ώστε έχουν τά Τρία Πρόσωπα άκραν ενότητα καί ομόνοια, ώστε τά πάντα πράττουν οι Τρείς από κοινού μέ απόλυτη συμφωνία. Η ορθόδοξη έκφραση αυτής της συμφωνίας διατυπώθηκε από τούς Άγιους Πατέρες μέ τήν εξής φράση: «ο Πατήρ ενεργεί διά του Υιού εν Αγίω Πνεύματι».

Ο Πατήρ αγαπά τόν Υιόν (Ιωάννου, ι΄17, ιζ΄23-26). Ο Υιός αγαπά τόν Πατέρα (Ιω.ιδ΄31). Ο Χριστός αγαπά τούς Μαθητάς (Ιω. ιγ΄1,34). Η αγάπη του Θεού πρός τούς ανθρώπους αποδείχθηκε μέ τό ότι, ενώ ήταν αμαρτωλό τό γένος των ανθρώπων, ο Χριστός σταυρώθηκε γιά τή δική μας σωτηρία (Ρωμαίους ε΄8). Η αγάπη του Θεού εκδηλώθηκε πολύ καί μέ τόν στοργικό τρόπο αποδοχής του μετανοήσαντος καί επιστρέψαντος άσωτου παιδιού του (Λουκά ιε΄20). Όχι απλά δέχτηκε τόν Άσωτο, αλλά έτρεξε, τόν αγκάλιασε, τόν φίλησε, τόν λαμπροφόρεσε, έστησε πανηγύρι γιά τή μετάνοια καί επιστροφή του αγαπημένου του παιδιού!

Καί τό πρώτιστο καθήκον του ανθρώπου είναι νά αγαπά τόν Θεό Πατέρα μέ όλη του τήν ψυχή, τόν νού καί τήν καρδιά, καί μέ όλη του τή δύναμη (Ματθ.κβ΄38, Λουκά ι΄27). Η χωρίς αγάπη πίστη δέν έχει καμμίαν αξία. η αγάπη δυναμώνει τήν πίστη. οι τρείς μεγάλες αρετές είναι πίστη, ελπίδα, αγάπη. αλλά η μεγαλύτερη, σπουδαιότερη, διαρκέστερη είναι η αγάπη. Διότι στήν αιώνια Ζωή δέν θά χρειάζεται πιά η πίστη καί η ελπίδα (αφού θά ζούμε ως πραγματικότητα αυτά πού πιστέψαμε καί ελπίσαμε), ενώ η αγάπη θά είναι αναγκαία καί μόνιμη (Α΄Κορινθ. ιγ΄2,7,13,8).

Ιδίως στό κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο μπορεί νά δεί κανείς, ότι πολλές φορές συνιστά ο Κύριος, νά Του αποδείξουμε τήν πίστη μας διά της αγάπης μας πρός τόν Θεό Πατέρα καί τόν Χριστό καί πρός τούς συνανθρώπους μας. Μας προτρέπει ο Κύριος: «μείνατε εν τη εμή αγάπη», καί θά Του φανερώσουμε τήν αγάπη μας, μέ τό άν τηρούμε τις εντολές Του (Ιωάννου ιε΄9-14). Καί ο Απόστολος συμπληρώνει: τίποτε δέν μπορεί (ούτε πρέπει) νά μας χωρίσει ποτέ από τήν πρός τόν Θεόν αγάπη μας. ούτε θλίψη ή στενοχώρια, ούτε διωγμός ή θάνατος, ούτε φτώχεια ή κάποιος κίνδυνος (Ρωμαίους η΄35-39).

π.Μάξιμος, Ταχυδρομική Θυρίδα 49, Καρυές 63086 ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ.
www.maximosathos.com
frmaxim@otenet.gr


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Παρ Απρ 18, 2008 11:08 am 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
(13) Πάτερ Μάξιμε, μιλήστε μας γιά τίς εντολές του Θεού.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Άν ο Πειρασμός μας συνιστά νά αδιαφορήσουμε γιά τίς εντολές του Θεού, ή νά πράξουμε αντίθετα από αυτές, τό κάνει γιά νά δυσαρεστήσουμε τόν ουράνιο Πατέρα μας, γιά νά στερηθούμε τίς θείες ευλογίες, γιά νά αποτύχουμε στή μεγάλη υπόθεση της αιώνιας σωτηρίας μας, γιά νά ευχαριστήσουμε τόν Σατανά καί νά καταδικασθούμε μαζί του στήν αιώνια κόλαση. Διότι, όπως όλοι γνωρίζουμε, ή μέ τόν Χριστό στόν Παράδεισο θά είμαστε, ή στόν τόπο της ατελείωτης φρίκης καί των φρικτών βασάνων μαζί μέ τούς δαίμονες. Είδαμε τί έπαθαν οι Πρωτόπλαστοι γιά τήν παρακοή τους στόν Δημιουργό, εξορίστηκαν από τόν Παράδεισο καί δυσκόλεψαν τή ζωή όλων των απογόνων τους τόσο, ώστε χρειάστηκε νά έρθει ο «νέος Αδάμ» (καθώς τό εξηγεί ο Απόστολος: Α΄Κορινθίους ιε΄45), γιά νά μας ανοίξει τίς πύλες της αιώνιας σωτηρίας.

Αλλά ο Χριστός προτιμά νά μας υπόσχεται τά καλά της τηρήσεως των εντολών του από αγάπη πρός Αυτόν: άν μέ αγαπάτε (εμένα πού σας υπεραγαπώ καί σταυρώθηκα γιά σας), τηρήστε τίς εντολές μου, γιά νά κερδίσετε τή χάρη του Αγίου Πνεύματος (Ιωάννου ιδ΄15-24). Μέ τήν βοήθεια του Χριστού, οι εντολές Του δέν είναι δύσκολες καί βαριές (Ιω.ιε΄5, ΑΊω.ε΄3). Μας συνιστά ο Κύριος νά φροντίζουμε νά γινόμαστε άγιοι, άμεμπτοι καί οικτίρμονες (συμπονετικοί), καθώς είναι καί ο ουράνιος Πατέρας μας, γιά νά του είμαστε ευάρεστοι (Φιλιπ.β΄15. Λουκά 6,36. Ρωμ.ιβ΄2). Τό θέλημα του Θεού είναι νά αυξάνεται ο αγιασμός μας, καί νά φροντίζουμε γιά τήν αιώνια σωτηρία μας μέ ιδιαίτερη φροντίδα καί επιμέλεια (Α΄Θεσ.δ΄3. Α΄Τιμ.β΄4. Φιλιπ.β΄12).

Άν θέλουμε νά πετύχουμε τήν Βασιλεία των ουρανών, άν θέλουμε τήν αιώνια ζωή καί ευτυχία, άν θέλουμε νά ελεηθούμε καί νά χορτάσουμε θείες ευλογίες, άν θέλουμε ουράνιες αμοιβές, νά γίνουμε παιδιά του Θεού καί νά Τόν ιδούμε, οφείλουμε: νά ταπεινοφρονούμε, νά πενθούμε, νά είμαστε ειρηνικοί, ειρηνοποιοί, πράοι κι ελεήμονες, νά πεινάμε καί νά διψάμε τήν αρετή, νά έχουμε αγνή καί καθαρή τήν καρδιά, νά υπομένουμε τούς αντιθέτους, συκοφαντίες, ονειδισμούς, διωγμούς (Ματθ.ε΄3-12).

Πολύ συχνή εντολή είναι νά μετανοούμε, όχι μόνο μία φορά, αλλά διαρκώς, διότι πλησιάζει η Βασιλεία των ουρανών. δέν λέει «μετανοήστε» μία φορά, αλλά «μετανοείτε» σέ χρόνο όχι στιγμιαίο αλλά ενεστώτα διαρκείας (Ματθ.γ΄2, δ΄17). Νά φροντίζουμε γιά τήν Βασιλεία καί όλα τά άλλα θά μας προστεθούν (Ματθ.6,33). Νά αγωνιζόμαστε νά εισέλθουμε διά της στενής πύλης, βιάζοντας τόν εαυτό μας μέ άσκηση καί αγώνα πνευματικό (Ματθ.ζ΄13,ια΄12, Α΄Κορινθ.θ΄27). Γιά νά μας συχωρέσει ο Θεός, πρέπει νά συχωρούμε πρώτα εμείς τούς συνανθρώπους μας (Ματθ.ιη΄32-35).

Όποιος διψάει θεία Χάρη, μας συνιστά ο Κύριος, νά έρχεται κοντά μου καί νά πίνει (Ιω.ζ΄37). Άν θέλουμε νά λάβουμε ευλογίες, νά βρούμε τόν Θεό, νά μας ανοιχτεί ο ουρανός, απαραίτητη προϋπόθεση είναι νά παρακαλάμε, νά αναζητάμε, νά χτυπάμε τήν πόρτα του ουρανού, δηλαδή νά προσευχόμαστε, καί μάλιστα αδιαλείπτως (Λουκά ια΄9-13. Λουκ.κβ΄40, Α΄Θεσ.ε΄17). Ἀν πρσπαθούμε νά τηρούμε τίς εντολές του Θεού, μόνο έτσι ακολουθούμε τόν Χριστό καί βιώνουμε τήν αιώνια Ζωή (Λουκ.θ΄23. Ιω.ιβ΄50).

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η ανάγνωση των απαντήσεών μας θά σας προσφέρει πλούσια πνευματική τροφή καί στέρεη οικοδομή, άν διαβάζετε παράλληλα καί τίς σημειούμενες παραπομπές στήν Καινή Διαθήκη. Τό Ευαγγέλιο καί ο Απόστολος πρέπει νά είναι τό αλφαβητάρι του κάθε Χριστιανού καί τό καθημερινό εντρύφημα του κάθε αγωνιστού. Η παράλειψη του καθήκοντος αυτού μας απομακρύνει από τόν Χριστό καί μας υποτάσσει στόν αιώνιο εχθρό της σωτηρίας μας. Η σπατάλη του ελεύθερου χρόνου μας σέ μή πνευματικές ασχολίες είναι αμαρτία (Ματθ.ιβ΄36).

π.Μάξιμος, Ταχυδρομική Θυρίδα 49, Καρυές 63086 ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
e.mail: frmaxim@otenet.gr site: www.maximosathos.com


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Δευτ Απρ 21, 2008 10:37 pm 
Χωρίς σύνδεση
Site Admin
Site Admin
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τρί Ιαν 08, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 6132
(14) Πάτερ Μάξιμε, υπάρχει εντολή σχετική μέ τήν προσευχή;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Καί βέβαια υπάρχει! 54 φορές αναφέρεται τό Ευαγγέλιο στήν προσευχή, καί 71 φορές ο Απόστολος! Η προσευχή είναι καί καθήκον, αλλά καί μεγάλη ευλογία, διότι δι΄ αυτής μας δίνεται η δυνατότητα νά επικοινωνήσουμε μέ τόν Ουράνιο Πατέρα μας, νά Του ανοίξουμε τήν καρδιά μας, νά Του πούμε τόν πόνο μας, νά Τόν θερμοπαρακαλέσουμε νά μας ελεήσει, νά μας συχωρέσει, νά ζητήσουμε νά μας δώσει ευλογίες: θάρρος, δύναμη, ελπίδα, πίστη, προσευχή, νά μας οικονομήσει (καί πνευματικά, αλλά καί υλικά), νά μας δώσει υγεία (σωματική, ψυχική, πνευματική), νά μας σώσει καί στήν επίγεια ζωή, αλλά προπαντός στήν αιωνιότητα! Οφείλουμε ακόμη μέσω της προσευχής νά δοξολογούμε τόν Θεό, καί νά Τόν ευχαριστούμε γιά όλα τά καλά πού μας έχει δώσει, αλλά καί γιά τά κακά, πού από αγάπη έχει επιτρέψει νά μας έρθουν, γιά να μας αμείψει μέ αιώνιες αμοιβές.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ: Η Προσευχή είναι ένα μεγάλο καί σπουδαίο θέμα, πού αξίζει τόν κόπο νά τό αναπτύξουμε διεξοδικά, καί θά αναφερθούμε πρώτα στό παράδειγμα καί τίς συστάσεις του Κυρίου μας.

1. Παράδειγμα: Κατ΄ αρχήν άς θυμηθούμε ότι τό πρώτιστο καθήκον μας είναι νά μιμηθούμε τό παράδειγμα του Κυρίου μας καί νά Τόν ακολουθούμε στά όσα μας υπέδειξε, όταν έζησε ως άνθρωπος μαζί μέ τούς Αποστόλους. (Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς κι εγώ μιμούμαι τόν Χριστό :Α΄Κορινθ.ια΄1. Καί οφείλουμε νά ακολουθούμε τά ίχνη Του :Α΄Πέτρ.β΄21).

Ο Κύριος μετά τήν βάπτισή του στόν Ιορδάνη βγήκε στήν έρημο, όπου νήστεψε (καί προσευχήθηκε) επί σαράντα μερόνυχτα, καί ύστερα αντιμετώπισε τούς τρείς πειρασμούς του διαβόλου (Ματθ.δ΄1-11. Λουκ.δ΄1-13). Άλλοτε μας εξήγησε, πώς είναι πιό δυνατή η προσευχή, όταν συνοδεύεται μέ νηστεία (Ματθ.ιζ΄21). Συνήθιζε νά βγαίνει στήν ερημιά ξημερώματα, γιά νά προσευχηθεί (Μάρκ.α΄35). Μετά από τίς ομιλίες Του απέλυε τά πλήθη καί ανέβαινε στό λόφο γιά νά προσευχηθεί κατ΄ιδίαν, ιδιαιτέρως, μόνος (Ματθ.ιδ΄23, Μάρκ.6,46, Λουκ.ε΄16, θ΄18).

Πρώτα ανέβηκε στό βουνό νά προσευχηθεί, διενυκτέρευσε (αγρύπνησε) προσευχόμενος, καί ύστερα διάλεξε καί κάλεσε τούς δώδεκα Αποστόλους (Λουκ.6,12). Καί αμέσως ακολούθησε η επί του όρους ομιλία (Λουκ.6,20. Ματθ.ε΄). Πήρε μαζί Του τρείς Μαθητάς, ανέβηκε στό όρος Θαβώρ γιά νά προσευχηθεί, καί ενώ προσευχόταν μεταμορφώθηκε (Λουκ.θ΄28-36). Πρό του Πάθους Του προσευχήθηκε μόνος τρείς φορές (Ματθ. 26.36,39,44). Γονάτισε, επέμενε νά προσεύχεται (Λουκ.κβ΄41,44). Καί βέβαια, πολύ συχνά επισκεπτόταν ο Κύριος τόν Ναό των Ιεροσολύμων, πού ήταν ο «οίκος προσευχής» (Λουκ.ιθ΄46).

2. Συστάσεις: Έβλεπαν οι Μαθηταί τόν κύριο νά προσέυχεται, καί κάποια φορά Τόν παρακάλεσαν: δίδαξε κι εμάς πώς νά προσευχόμαστε (Λουκ.ια΄1). Του έδωσαν έτσι τήν αφορμή νά τούς διδάξει τό «Πάτερ ημών...» (Λουκ.ια΄2-4). Πρώτα έδειξαν ενδιαφέρον, καί ύστερα τούς δίδαξε!
Αλλά θά συνεχίσουμε επί του θέματος αυτού.

π.Μάξιμος, Ταχυδρομική Θυρίδα 49, Καρυές 63086 ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
site: www.maximosathos.com
e.mail: frmaxim@otenet.gr

_________________
ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ ΑΔΙΑΛΕΙΠΤΩΣ


Κορυφή
 Προφίλ  
 
 Θέμα δημοσίευσης:
Νέα δημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: Τετ Απρ 23, 2008 11:32 am 
Χωρίς σύνδεση
Νέο μέλος
Νέο μέλος
Άβαταρ μέλους

Εγγραφη: Τετ Μαρ 19, 2008 2:48 pm
Δημοσ.: 77
http://agiooros.freeforums.org/portal.php
http://agiooros.freeforums.org/forum-f38.html
http://agiooros.freeforums.org/topic-t657.html#1358

15. Τί δίδασκε ο Κύριος γιά τήν προσευχή;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αναφερθήκαμε προηγουμένως στό παράδειγμα προσευχής, πού μας έδωσε ο Κύριος, σύμφωνα μέ τό Ευαγγέλιο. Ένα καλό υπόδειγμα προσευχής είναι η λεγόμενη Αρχιερατική προσευχή του Κυρίου στό Ιωάννου ιζ΄1-26.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ/2.Συστάσεις: Τώρα θά αναφερθούμε στό τί δίδαξε ο Κύριος γιά τήν προσευχή. Έβλεπαν οι Μαθηταί τόν Κύριο νά προσέυχεται, καί κάποια φορά Τόν παρακάλεσαν: δίδαξε κι εμάς πώς νά προσευχόμαστε καί τί νά ζητάμε (Λουκ.ια΄1). Του έδωσαν έτσι τήν αφορμή νά τούς διδάξει τό «Πάτερ ημών...» (Λουκ.ια΄2-4). Πρώτα έδειξαν ενδιαφέρον, καί ύστερα τούς δίδαξε!
ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ: Κάθε φορά πού εξηγεί ο Κύριος πώς νά προσευχόμαστε καί τί νά ζητάμε, τό πρώτο πού μας συνιστά είναι ότι πρέπει νά προσευχόμαστε εμείς, οι ευτελείς καί ανάξιοι δούλοι Του, στόν ουράνιο Πατέρα μας, πού είναι Παντοδύναμος, Παντογνώστης, Πάνσοφος, Αιώνιος, Φιλάνθρωπος, έχει όλα τά καλά σέ τέλειο βαθμό. Μας συνιστά λοιπόν ο Κύριος:
Νά αγρυπνάτε καί νά προσεύχεσθε (Μάρκ.ιγ΄33). Νά προσεύχεστε, νά μή πέσετε σέ πειρασμό (Ματθ.26,41).

ΠΩΣ ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ: Νά μή προσεύχεστε φανερά καί επιδεικτικά, όπως κάνουν οι Φαρισαίοι υποκριταί. αυτοί δέν πρόκειται νά λάβουν κανένα μισθό γιά τήν προσευχή τους. Αλλά νά εισέρχεσαι στό ιδιαίτερό σου δωμάτιο γιά νά προσεύχεσαι, καί ο Πατέρας σου θά σέ αμείψει φανερά (Ματθ.6,5-6).
Γιά νά μας διδάξει ο Κύριος ότι πρέπει νά επιμένουμε στήν προσευχή, έστω καί άν δέν εισακουόμεθα γρήγορα, είπε τήν ιστορία της χήρας μέ τόν άδικο κριτή, ο οποίος τελικά της έκανε τό χατήρι επειδή βαρέθηκε τήν επιμονή της. Άν ένας άδικος κριτής κάμφθηκε από τήν επιμονή της χήρας, πολύ περισσότερο καί γρήγορα ο Θεός εισακούει τίς προσευχές των εκλεκτών Του, πού Του φωνάζουν μέρα-νύχτα (Λουκ.ιη΄1-8).
Η προσευχή πρέπει νά γίνεται όπως τήν έκανε ο Τελώνης, μέ πίστη, ευλάβεια καί ταπείνωση. Καθόλου, όπως τήν έκανε ο Φαρισαίος, κομπάζοντας, αυτοδικαιούμενος, κατηγορώντας τούς άλλους. Ο Κύριος, τελειώνοντας τήν παραβολή, επαναλαμβάνει: όποιος υψηλοφρονεί, θά ταπεινωθεί. καί όποιος ταπεινώνει τόν εαυτό του, θά δοξασθεί (Λουκ.ιη΄9-14).

ΤΙ ΝΑ ΖΗΤΑΜΕ: Όταν προσεύχεστε, νά μή φλυαρείτε σάν τούς ειδωλολάτρες. διότι ο Πατέρας σας γνωρίζει τί χρειάζεστε, προτού νά Του τά πήτε εσείς. Αυτά νά Του ζητάτε: αγιασθήτω τό όνομά σου (άς αναγνωρισθεί η αγιότης σου, γιά νά λατρεύεται αξίως τό όνομά σου). ελθέτω η βασιλεία σου (άς υπακούσουν καί υποταχθούν όλοι σέ σένα, γιά νά έρθει η ευλογία σου). άς πραγματοποιείται τό θέλημά σου, όπως στόν ουρανό από τούς Αγγέλους, έτσι καί στή γή από τούς ανθρώπους. δός μας καί σήμερα τό φαγητό μας. συχώρεσε τίς αμαρτίες μας, καθώς κι εμείς συχωρούμε αυτούς πού μας αδίκησαν. καί μήν επιτρέψεις νά πέσουμε σέ πειρασμό, αλλά γλύτωσέ μας από τήν κακία του Πονηρού. Σου ζητάμε όλα αυτά, διότι είναι δική σου η βασιλεία, η δύναμη καί η δόξα αιωνίως (Ματθ.6,5-13).
Ό,τι ζητάτε στήν προσευχή σας, νά πιστεύετε ότι θά τό λάβετε, γιατί έτσι μόνο θά εισακουσθήτε. Καί, όταν στέκεσθε στήν προσευχή, νά συχωράτε όποιον σας αδίκησε, γιατί έτσι μόνο θά συχωρέσει καί σας ο Πατέρας σας. αλλοιώς δέν πρόκειται νά σας συχωρέσει (Μάρκ.ια΄24-26).

ΥΠΕΡ ΤΙΝΟΣ: Νά προσεύχεστε υπέρ των επηρεαζόντων καί διωκόντων υμάς, υπέρ όσων σας υποτιμούν ή καταδιώκουν (Ματθ.ε΄44).
Μία φορά έφεραν στόν Χριστό παιδιά, γιά νά τά ευλογήσει καί νά προσευχηθεί γι΄αυτά (Ματθ.ιθ΄13).

Δέν έχει καμμία αξία η προσευχή των αμετανοήτων αμαρτωλών, των υπερηφάνων, των αδίκων. όχι μόνο δέν εισακούονται, αλλά θά τιμωρηθούν αυστηρότερα (Μάρκ.ιγ΄40).

Αλλά θά συνεχίσουμε επί του θέματος αυτού μέ τόν ΑΠΟΣΤΟΛΟ.

πάτερ Μάξιμος Αγιορείτης,
Ταχυδρομική Θυρίδα 49, Καρυές 63086 ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
site www.maximosathos.com mail frmaxim@otenet.gr


Κορυφή
 Προφίλ  
 
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση κατά  
Δημιουργία νέου θέματος Απάντηση στο θέμα  [ 27 δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα 1, 2  Επόμενο

Contact Us | Όλοι οι χρόνοι είναι UTC + 2 ώρες [ DST ]


Μελη σε συνδεση

Μέλη σε αυτή την Δ. Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 0 επισκέπτες


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Μετάβαση σε:  
cron