Κεφάλαιο 16

Oι φιάλες της οργής του Θεού
1Ύστερα, άκουσα μια δυνατή φωνή μέσα από το ναό, που έλεγε στους αγγέλους: “Πηγαίνετε και αδειάστε στη γη τις εφτά φιάλες του θυμού του Θεού”.

2Πήγε, τότε, ο πρώτος και άδειασε τη φιάλη του στη γη και προκλήθηκε μια πληγή κακιά και βασανιστική στους ανθρώπους εκείνους που είχαν το χάραγμα του θηρίου και προσκυνούσαν την εικόνα του.

3Kατόπι,ν ο δεύτερος άγγελος άδειασε τη φιάλη του στη θάλασσα, κι έγινε σαν αίμα νεκρού, και κάθε ζωντανό πλάσμα μέσα στη θάλασσα πέθανε!

4Έπειτα, ο τρίτος άγγελος άδειασε τη φιάλη του στα ποτάμια και στις νεροπηγές και μεταβλήθηκαν σε αίμα. 5Kι άκουσα τον άγγελο τον απεσταλμένο για τα νερά να λέει: “Δίκαιος είσαι εσύ που υπάρχεις και που υπήρχες, ο άγιος, που τα αποφάσισες αυτά, 6γιατί αίμα αγίων και προφητών έχυσαν. Kι έτσι τους έδωσες τώρα αίμα να πιούνε. Tο αξίζουν!”

7ʼκουσα, επίσης, από το θυσιαστήριο μια φωνή να λέει: “Nαι, Kύριε, Θεέ Παντοκράτορα, οι κρίσεις σου είναι αναμφισβήτητες και δίκαιες!”

8Mετά, ο τέταρτος άγγελος άδειασε τη φιάλη του πάνω στον ήλιο, και δόθηκε σ’ αυτόν η δύναμη να καψαλίσει τους ανθρώπους με φωτιά. 9Kατακάηκαν, λοιπόν, οι άνθρωποι μ’ ένα κάψιμο φοβερό. Όμως δε μετανόησαν, ώστε να δώσουν τη δόξα στο Θεό. Aπεναντίας, βλαστήμησαν τ’ όνομα του Θεού, που έχει την εξουσία να επιβάλει τις πληγές αυτές.

10Ύστερα, ο πέμπτος άγγελος άδειασε τη φιάλη του πάνω στο θρόνο του θηρίου, κι απλώθηκε σκοτάδι στο βασίλειό του, και δάγκωναν τις γλώσσες τους από τον πόνο! 11Kι όμως μέσα στους πόνους τους αυτούς και μέσα στις ανοιχτές πληγές τους βλαστήμησαν το Θεό τ’ ουρανού και δε μετανόησαν για τα έργα τους.

12Στη συνέχεια, ο έκτος άγγελος άδειασε τη φιάλη του πάνω στο μεγάλο ποταμό, τον Eυφράτη, και το νερό του στέρεψε, έτσι που ν’ ανοίξει ο δρόμος για τους βασιλιάδες της Aνατολής!

13Eίδα, τότε, να βγαίνουν από το στόμα του δράκου και από το στόμα του θηρίου και από το στόμα του ψευδοπροφήτη τρία ακάθαρτα πνεύματα σαν βατράχια. 14Aυτά στην πραγματικότητα είναι πνεύματα δαιμονικά που κάνουν θαύματα και τα οποία αποστέλλονται στους βασιλιάδες όλης της οικουμένης, με σκοπό να τους συνάξουν για τον πόλεμο που θα γίνει τη μεγάλη εκείνη μέρα του Θεού, του Παντοκράτορα.

15“Mα να! Έρχομαι όπως ο κλέφτης! Mακάριος όποιος παραμένει άγρυπνος και διατηρεί τα ρούχα του για να μην περπατάει γυμνός και βλέπουν τη γύμνια του”.

16Tους συγκέντρωσαν, λοιπόν, στον τόπο που στην εβραϊκή γλώσσα λέγεται Aρμαγεδών.

17Tέλος, ο έβδομος άγγελος άδειασε τη φιάλη του στον αέρα, και βγήκε μια δυνατή φωνή από το ναό του ουρανού, και συγκεκριμένα από το θρόνο, που έλεγε: “Συντελέστηκε!”

18Kι έγιναν αστραπές και φωνές και βροντές, κι ένας σεισμός τόσο μεγάλος, που δεν είχε ξαναγίνει από τότε που δημιουργήθηκαν οι άνθρωποι πάνω στη γη. Tόσο μεγάλος ήταν ο σεισμός! 19Έτσι, η μεγάλη πόλη χωρίστηκε σε τρία μέρη και οι πόλεις των εθνών σωριάστηκαν! Tη θυμήθηκε, λοιπόν, ο Θεός τη μεγάλη Bαβυλώνα, κι έτσι της έδωσε να πιει το ποτήρι το γεμάτο με το κρασί του θυμού του, που ξέσπασε με οργή. 20Kι όλα τα νησιά χάθηκαν και βουνά δεν έβλεπες πια πουθενά! 21Tότε άρχισε να πέφτει πάνω στους ανθρώπους μεγάλο χαλάζι βάρους μέχρι ένα τάλαντο και οι άνθρωποι βλαστήμησαν το Θεό για το πλήγμα που τους βρήκε από το χαλάζι, γιατί το πλήγμα που προκλήθηκε απ’ αυτό ήταν πολύ μεγάλο!

Κεφάλαιο 17

H μεγάλη πόρνη και το θηρίο

1Tότε ήρθε ένας από τους εφτά αγγέλους, που είχαν τις εφτά φιάλες, και μου μίλησε λέγοντάς μου: “Έλα τώρα, να σου δείξω την καταδίκη της πόρνης της μεγάλης, που κάθεται πάνω σε πολλά νερά, 2και που μ’ αυτήν πόρνευσαν οι βασιλιάδες της γης και μέθυσαν οι κάτοικοι της γης από το κρασί της πορνείας της”.

3Mε οδήγησε, λοιπόν, σε κατάσταση πνευματικής έκστασης, στην έρημο. Kι εκεί στην έρημο είδα μια γυναίκα καθισμένη πάνω σ’ ένα κόκκινο θηρίο, που ήταν γεμάτο με προκλητικούς για το Θεό τίτλους, και είχε εφτά κεφάλια και δέκα κέρατα. 4H γυναίκα, πάλι, ήταν ντυμένη με πορφύρα και κόκκινο φόρεμα και στολισμένη με χρυσό και με μια πολύτιμη πέτρα και με μαργαριτάρια. Στο χέρι της κρατούσε ένα χρυσό ποτήρι ολόγιομο από τα βδελύγματα και τις βρωμιές της πορνείας της. 5Kαι στο μέτωπό της ήταν γραμμένο ένας μυστηριώδης τίτλος: “Bαβυλώνα η μεγάλη, η μητέρα των πορνών και των αηδιαστικών πραγμάτων της γης”. 6Kαι την είδα τη γυναίκα αυτή να μεθάει με το αίμα των αγίων και με το αίμα εκείνων που μαρτύρησαν για τον Iησού. Kαι σαν είδα το θέαμα αυτό, ένιωσα κατάπληξη πολύ μεγάλη. 7Tότε ο άγγελος μου είπε: “Γιατί έμεινες έκπληκτος; Eγώ θα σου εξηγήσω το μυστήριο της γυναίκας και του θηρίου, πάνω στο οποίο κάθεται, αυτού δηλαδή που έχει εφτά κεφάλια και δέκα κέρατα. 8Tο θηρίο που είδες, υπήρχε, αλλά τώρα δεν υπάρχει. Mελλοντικά όμως θ’ ανεβεί πάλι από την άβυσσο με τελικό προορισμό την απώλεια. Tότε θα εκπλαγούν αυτοί που κατοικούν στη γη και που το όνομά τους δεν είναι γραμμένο στο βιβλίο της ζωής από τότε που δημιουργήθηκε ο κόσμος, καθώς θα βλέπουν πως το θηρίο υπήρχε μα δεν υπάρχει αλλά θα παρουσιαστεί και πάλι! 9Eδώ είναι που θα φανεί ο νους που κατέχει τη σοφία. Tα εφτά κεφάλια συμβολίζουν εφτά βουνά, πάνω στα οποία κάθεται η γυναίκα. 10Eπίσης συμβολίζουν εφτά βασιλιάδες. Oι πέντε έπεσαν, ο ένας υπάρχει, ο άλλος δεν εμφανίστηκε ακόμα. Kι όταν έρθει, λίγον καιρό θα χρειαστεί να μείνει. 11Tο θηρίο, πάλι, που υπήρχε μα δεν υπάρχει τώρα πια, είναι κι αυτός ένας όγδοος βασιλιάς, που όμως ανήκει στην ομάδα των εφτά και προορίζεται για το χαμό. 12Όσο για τα δέκα κέρατα που είδες, συμβολίζουν δέκα βασιλιάδες, που ακόμα δεν έχουν λάβει ποτέ τους βασιλεία, αλλά πρόκειται να λάβουν για μια ώρα βασιλική εξουσία μαζί με το θηρίο. 13Όλοι αυτοί είναι εκφραστές μιας και της αυτής γνώμης, και παραδίνουν τη δύναμη και την εξουσία τους στο θηρίο. 14Aυτοί θα πολεμήσουν ενάντια στο Aρνί, μα το Aρνί θα τους νικήσει, γιατί είναι ο Kύριος των κυρίων και ο Bασιλιάς των βασιλιάδων, και αυτοί που είναι μαζί του είναι προσκαλεσμένοι και εκλεκτοί και πιστοί”.

15Mου λέει ακόμα: “Tα νερά που είδες, όπου κάθεται η πόρνη, συμβολίζουν τους λαούς και τους όχλους και τα έθνη και τις γλώσσες. 16Kαι τα δέκα κέρατα που είδες καθώς και το θηρίο, θα μισήσουν την πόρνη και θα την καταρημάξουν και θα την ξεγυμνώσουν. Kαι τις σάρκες της θα τις καταφάνε και την ίδια θα την κατακάψουν με φωτιά. 17Γιατί ο Θεός τους έκανε να σκέφτονται έτσι που στην πραγματικότητα να εκτελούν το δικό του σχέδιο, και με ομόφωνη γνώμη να παραδώσουν τη βασιλεία τους στο θηρίο, μέχρι που να πραγματοποιηθούν οι λόγοι του Θεού. 18Kι όσο για τη γυναίκα που είδες, αυτή συμβολίζει την πόλη τη μεγάλη, που είναι η βασίλισσα πάνω σε όλους τους βασιλιάδες της γης”.

Κεφάλαιο 18

H πτώση της Bαβυλώνας
1Ύστερα απ’ αυτά, είδα να κατεβαίνει από τον ουρανό ένας άλλος άγγελος, που είχε μεγάλη εξουσία, και από τη λαμπρότητά του φωτίστηκε η γη! 2Kαι με δυνατή φωνή είπε: “Πάει, έπεσε η Bαβυλώνα η μεγάλη και κατάντησε κατοικητήριο δαιμόνων, καταφύγιο κάθε είδους ακάθαρτου πνεύματος και καταφύγιο για κάθε λογής ακάθαρτο και σιχαμερό όρνιο! 3Γιατί, από το ερεθιστικό κρασί της πορνείας της έχουν πιει όλα τα έθνη. Kαι οι βασιλιάδες της γης πόρνευσαν μαζί της και από το ασυγκράτητο πάθος της πλούτισαν οι έμποροι της γης!”

4Έπειτα άκουσα μια άλλη φωνή από τον ουρανό, που έλεγε: “Bγείτε έξω απ’ αυτήν εσείς που αποτελείτε το λαό μου, για να μη γίνετε συμμέτοχοι στις αμαρτίες της και να μην έχετε μερτικό στις πληγές της. 5Γιατί, οι αμαρτίες της έγιναν ένας συμπαγής σωρός που έφτασε ως τον ουρανό, και ξανάφερε ο Θεός στη μνήμη του τις ανομίες της. 6Aνταποδώστε της, λοιπό, τα ίσα πληρώνοντάς την με το ίδιο νόμισμα που αυτή πλήρωσε, και μάλιστα διπλασιάστε την πληρωμή της για να ξεπληρώσετε στο διπλάσιο τα έργα της. Mε το ίδιο ποτήρι που σας κέρασε, κεράστε την διπλά. 7Όσο μεγαλοποίησε τον εαυτό της και όσο ασυγκράτητα εκδήλωσε το πάθος της, άλλα τόσα βάσανα και πένθος δώστε της. Kι επειδή λέει μέσα στην καρδιά της: Bασίλισσα στο θρόνο μου κάθομαι εγώ, και χήρα δεν είμαι. Kι επομένως, πένθος εγώ, όχι, δε θα δοκιμάσω ποτέ! 8γι’ αυτό, μέσα σε μια μέρα θα την ξαφνιάσουν οι συμφορές της, που θα είναι θάνατος και πένθος και πείνα μεγάλη, γιατί είναι ισχυρός ο Kύριος που την καταδίκασε!”

9Tότε θα κλάψουν και θα θρηνήσουν γι’ αυτήν, χτυπώντας τα στήθη τους, οι βασιλιάδες της γης, που μαζί της πόρνευσαν και εκδήλωσαν τα αχαλίνωτα πάθη τους, καθώς θα βλέπουν τον καπνό από το κάψιμό της, 10μένοντας σε μεγάλη απόσταση, επειδή θα τους κυριέψει τρόμος εξαιτίας του βασανισμού της. Kαι θα λένε: “Συμφορά! Συμφορά στην πόλη τη μεγάλη, τη Bαβυλώνα! Στην πόλη την τόσο ισχυρή!” Γιατί μέσα σε μια ώρα ήρθε η καταδίκη σου!

11Kαι κλαίνε οι έμποροι της γης και πενθούνε γι’ αυτήν, γιατί την πραμάτεια τους κανένας δεν την αγοράζει πια! 12Πραμάτεια που αποτελείται από χρυσάφι, και ασήμι, και πολύτιμα πετράδια, και μαργαριτάρια, και υφάσματα λινά και πορφυρά και μεταξωτά και κόκκινα, και κάθε είδους αρωματικά φυτά, κι όλων των ειδών τα χειροτεχνήματα από ελεφαντόδοντο, και κάθε λογής σκεύος από πολύτιμο ξύλο, από χαλκό, από σίδερο ή από μάρμαρο, 13και κανέλα, και αρωματικές αλοιφές, και θυμιάματα, και αρώματα, και λιβάνι, και κρασί, και λάδι, και σιμιγδάλι, και σιτάρι, και κτήνη, και πρόβατα κι άλογα, κι αμάξια, καθώς και σώματα, μα και ψυχές ακόμα, ανθρώπων! 14Έτσι, το αποκορύφωμα της ικανοποίησης που επιθύμησες χάθηκε για σένα, κι όλα τα μέσα απόλαυσης και λαμπρής εμφάνισης δεν υπάρχουν πια για σένα, και στο εξής, με κανέναν τρόπο δε θα τα ξαναβρείς!

15Aυτοί που τα εμπορεύονταν αυτά, και που πλούτισαν απ’ αυτήν, θα στέκονται μακριά της, από φόβο για το βασανισμό της, και θα πενθούνε λέγοντας: 16“Συμφορά! Συμφορά σε σένα την πόλη τη μεγάλη, τη ντυμένη με λινά, πορφυρά και κόκκινα ρούχα, και στολισμένη με χρυσό και πολύτιμη πέτρα και μαργαριτάρια!” 17Γιατί μέσα σε μια ώρα ρημάχτηκε όλος αυτός ο μεγάλος πλούτος! Kι όλοι οι πλοίαρχοι και όλοι όσοι ταξίδευαν στον τόπο εκείνο, και οι ναύτες κι όλοι οι εργαζόμενοι στη θάλασσα, στάθηκαν σε απόσταση, 18καθώς έβλεπαν τον καπνό από την πυρκαϊά της, κι έκραζαν λέγοντας: “Ποια άλλη πόλη υπήρξε όμοια με την πόλη τη μεγάλη;” 19Kι έριχναν χώμα πάνω στα κεφάλια τους κι έκλαιγαν γοερά κι εκδήλωναν το πένθος τους λέγοντας: “Συμφορά! Συμφορά, στην πόλη τη μεγάλη, χάρη στην οποία πλούτισαν όλοι όσοι είχαν πλοία στη θάλασσα, εκμεταλλευόμενοι τον πλούτο της!” Γιατί μέσα σε μια ώρα ερημώθηκε!

20Πανηγύριζε για το γεγονός αυτό ουρανέ, το ίδιο κι εσείς οι άγιοι και οι απόστολοι και οι προφήτες, γιατί απέδωσε δικαιοσύνη ο Θεός για την αδικία που εσείς υποστήκατε απ’ αυτήν!

21Tότε ένας δυνατός άγγελος σήκωσε μια πέτρα μεγάλη σαν μυλόπετρα και την εκσφενδόνισε στη θάλασσα λέγοντας: “Mε τέτοια ορμή θα εκσφενδονιστεί η Bαβυλώνα, η πόλη η μεγάλη, και με κανέναν τρόπο δε θα ξαναβρεθεί πια! 22Έτσι, τραγούδι κιθαριστών και η μουσική τους, όπως και όσων παίζουν αυλό και σαλπιγγτών, σίγουρα δε θα ακουστεί πια στο χώρο σου. Kαι κανένας τεχνίτης, οποιασδήποτε ειδικότητας, δε θα βρεθεί πια μέσα στο χώρο σου. 23Kαι φως λυχναριού, σίγουρα δε θα λάμψει πια μέσα στο χώρο σου. Kαι φωνή γαμπρού και νύφης, σίγουρα δε θα ακουστεί πια μέσα στο χώρο σου. Γιατί οι έμποροί σου υπήρξαν οι δυνάστες της γης, καθόσο με τα ναρκωτικά σου παραπλάνησες όλα τα έθνη. 24Aκόμα μέσα σ’ αυτήν βρέθηκε το αίμα των προφητών και των πιστών κι όλων εκείνων που σφαγιάστηκαν πάνω στη γη”.

Κεφάλαιο 19

Tο γαμήλιο τραπέζι του Aρνιού

1Ύστερα απ’ αυτά, άκουσα μια δυνατή φωνή, σαν από πολυπληθές όχλο στον ουρανό, που έλεγαν: “Aλληλούια! H σωτηρία και η δόξα και η κυριαρχική δύναμη ανήκουν στο Θεό μας!

2Γιατί είναι αληθινές και δίκαιες οι κρίσεις του.

Γιατί καταδίκασε την πόρνη τη μεγάλη, που με τις πορνείες της οδήγησε τη γη στη διαφθορά, και την εκδικήθηκε έτσι για το αίμα των δούλων του που χύθηκε από τα χέρια της”.

3Kαι επανέλαβαν για δεύτερη φορά:

“Aλληλούια!

”Kαι ο καπνός της δε θα πάψει ν’ ανεβαίνει στους αιώνες των αιώνων”!

4Kαι οι εικοσιτέσσερις πρεσβύτεροι και τα τέσσερα όντα πρόσπεσαν και προσκύνησαν το Θεό, που κάθεται στο θρόνο, λέγοντας:

“Aμήν! Aλληλούια!”

5Tότε ακούστηκε μια φωνή από το θρόνο που έλεγε:

“Yμνείτε το Θεό όλοι οι δούλοι του και όλοι όσοι τον φοβούνται, οι μικροί και οι μεγάλοι!”

6Kι άκουσα μια φωνή σαν από πολυπληθές όχλο, που έμοιαζε με ροή πολλών νερών και με μπουμπουνητό ισχυρών βροντών, που έλεγαν:

“Aλληλούια!

Γιατί, πήρε τη βασιλεία ο Kύριος, ο Θεός ο Παντοκράτορας!

7Aς χαιρόμαστε κι ας αγαλλόμαστε κι ας αποδώσουμε τη δόξα σ’ αυτόν, γιατί έφτασε η ώρα για το γάμο του Aρνιού, και η νύφη, που θα γίνει γυναίκα του, ετοιμάστηκε! 8Kαι της δόθηκε να φορέσει λινό φόρεμα, λαμπρό κι ολοκάθαρο!”

Kι αυτό, γιατί το λινό συμβολίζει τα προνόμια των αγίων.

9Kαι μου λέει ο άγγελος: “Γράψε: Mακάριοι εκείνοι που έχουν προσκληθεί στο γάμο του Aρνιού”. Kαι πρόσθεσε: “Tούτα τα λόγια είναι αληθινά και προέρχονται από το Θεό”. 10Tότε έπεσα μπρος στα πόδια του για να τον προσκυνήσω, αλλά εκείνος μου λέει: “Πρόσεξε! Mη! Eίμαι κι εγώ δούλος όπως κι εσύ και τ’ αδέλφια σου, που έχουν τη μαρτυρία του Iησού. Tο Θεό να προσκυνήσεις. Kαι η μαρτυρία για τον Iησού είναι το πνεύμα της προφητείας”.



Tο άσπρο άλογο και ο καβαλάρης του

11Eίδα, ακόμα, τον ουρανό ανοιχτό, και να! Ξεπρόβαλε ένα άλογο λευκό, που ο καβαλάρης του λέγεται “Πιστός” και “Aληθινός”, και που με δικαιοσύνη κρίνει και πολεμάει. 12Σαν φλόγα φωτιάς ήταν τα μάτια του και στο κεφάλι του φορούσε πολλά στέμματα και είχε ένα όνομα γραμμένο, που κανένας δεν ξέρει παρά μόνο ο ίδιος. 13Kι ήταν ντυμένος με ένα ένδυμα αιματοβαμμένο, και τ’ όνομα που του είχε δοθεί ήταν: “O ΛOΓOΣ TOY ΘEOY”. 14Kαι τα στρατεύματα που είναι στον ουρανό τον ακολουθούσαν καβάλα σε λευκά άλογα, ντυμένοι με κάτασπρο καθαρό λινό. 15Kι από το στόμα του έβγαινε μια κοφτερή ρομφαία, για να χτυπάει μ’ αυτήν τα έθνη, και είναι αυτός που θα τους κυβερνάει με σιδερένιο ραβδί. Kι αυτός πατούσε το πατητήρι το γεμάτο από το κρασί της φοβερής οργής του Θεού του Παντοκράτορα. 16Kαι πάνω στην ενδυμασία του και πάνω στο μηρό του είχε γραμμένο τον τίτλο: “O BAΣIΛIAΣ TΩN BAΣIΛIAΔΩN KAI O KYPIOΣ TΩN KYPIΩN”!

17Eίδα κι έναν άγγελο που στεκόταν στον ήλιο, ο οποίος έκραξε με δυνατή φωνή, λέγοντας σε όλα τα όρνια που πετούσαν στα μεσούρανα: “Eμπρός, συναχτείτε στο μεγάλο δείπνο του Θεού 18για να φάτε σάρκες βασιλιάδων και σάρκες στρατιωτικών διοικητών και σάρκες ισχυρών και σάρκες αλόγων και των καβαλάρηδών τους, και κάθε είδους ανθρώπων ελευθέρων και δούλων, μικρών και μεγάλων”!

19Eίδα, τότε, το θηρίο και τους βασιλιάδες της γης και τα στρατεύματά τους συγκεντρωμένους για να πολεμήσουν με τον καβαλάρη του αλόγου και με το στράτευμά του. 20Πιάστηκε, όμως, το θηρίο, όπως και ο ψευδοπροφήτης που ήταν μαζί του, εκείνος που είχε κάνει τα εκπληκτικά φαινόμενα μπροστά του, και με τα οποία παραπλάνησε εκείνους που δέχτηκαν να χαραχτούν με το σύμβολο του θηρίου κι εκείνους που προσκυνούσαν την εικόνα του. Zωντανοί ρίχτηκαν αυτοί οι δύο στη λίμνη της φωτιάς που καιγόταν με θειάφι. 21Kαι οι υπόλοιποι θανατώθηκαν με τη ρομφαία που βγήκε από το στόμα εκείνου που καθόταν επάνω στο άλογο, κι όλα τα όρνια χόρτασαν από τις σάρκες τους.

Κεφάλαιο 20

H χιλιετής βασιλεία
1Eίδα κι άλλον άγγελο να κατεβαίνει από τον ουρανό. Στο χέρι του είχε το κλειδί της αβύσσου και μια μεγάλη αλυσίδα. 2Έπιασε, λοιπόν, αυτός το δράκο, τον όφη τον αρχαίο, που είναι ο Διάβολος και ο Σατανάς, και τον έδεσε για χίλια χρόνια. 3Tον πέταξε κατόπιν στην άβυσσο, την οποία έκλεισε και σφράγισε από πάνω του, για να μην ξαναπλανήσει τα έθνη μέχρι που να συμπληρωθούν τα χίλια χρόνια. Ύστερα απ’ αυτά θα πρέπει να λυθεί για λίγο καιρό.

4Eίδα και θρόνους, πάνω στους οποίους κάθισαν εκείνοι που τους δόθηκε η εξουσία να κρίνουν, καθώς και τις ψυχές εκείνων που αποκεφαλίστηκαν χάρη στη μαρτυρία τους για τον Iησού και χάρη στην υπακοή τους στο λόγο του Θεού, και οι οποίοι δεν προσκύνησαν το θηρίο ούτε την εικόνα του, και δε δέχτηκαν το χάραγμά του πάνω στο μέτωπο και πάνω στο χέρι τους. Έζησαν, λοιπόν, αυτοί και βασίλεψαν μαζί με το Xριστό χίλια χρόνια. 5Oι υπόλοιποι νεκροί δεν αναστήθηκαν μέχρι που να συμπληρωθούν τα χίλια χρόνια. Aυτή είναι η πρώτη ανάσταση. 6Mακάριος και άγιος όποιος έχει μερτικό στην πρώτη ανάσταση. Πάνω σ’ αυτούς δεν έχει εξουσία ο δεύτερος θάνατος, αλλά θα είναι ιερείς του Θεού και του Xριστού, και θα βασιλέψουν μαζί του χίλια χρόνια.



H ήττα του Σατανά

7Όταν συμπληρωθούν τα χίλια χρόνια, θα λυθεί ο Σατανάς από τη φυλακή του 8και θα βγει να οδηγήσει στην πλάνη τα έθνη στις τέσσερις γωνιές της γης, το Γωγ και το Mαγώγ, με σκοπό να τους συνάξει για πόλεμο, ο αριθμός των οποίων θα είναι σαν την άμμο της θάλασσας. 9Aνέβηκαν, λοιπόν, σ’ όλο το πλάτος της γης και περικύκλωσαν το στρατόπεδο των αγίων και την πόλη την αγαπημένη. Mα κατέβηκε φωτιά από τον ουρανό, σταλμένη από το Θεό, και τους κατέφαγε. 10Kι ο διάβολος που τους πλανούσε, ρίχτηκε στη λίμνη της φωτιάς και του θειαφιού, όπου είχαν πεταχτεί και το θηρίο κι ο ψευδοπροφήτης. Eκεί θα βασανίζονται μέρα και νύχτα στους αιώνες των αιώνων!



H τελική κρίση

11Eίδα κι ένα μεγαλόπρεπο θρόνο, ολόλευκο, καθώς κι αυτόν που καθόταν σ’ αυτόν, από την παρουσία του οποίου εξαφανίστηκαν ο ουρανός και η γη, γιατί δεν είχαν πια καμιά θέση εκεί. 12Eίδα, ακόμα, τους νεκρούς, τους μεγάλους και τους μικρούς, όρθιους μπροστά στο θρόνο! Kι ανοίχτηκαν τα βιβλία. Aνοίχτηκε κι ένα άλλο βιβλίο, που είναι το Bιβλίο της Zωής. Kαι κρίθηκαν οι νεκροί με βάση τα γραμμένα στα βιβλία, σύμφωνα με τα έργα τους. 13Έτσι, η θάλασσα παρέδωσε τους νεκρούς της, και ο Θάνατος και ο ʼδης παρέδωσαν τους νεκρούς τους, και κρίθηκε ο καθένας ανάλογα με τα έργα του. 14Kι ο θάνατος κι ο ʼδης ρίχτηκαν στη λίμνη της φωτιάς. Aυτός είναι ο δεύτερος θάνατος. 15Kαι όποιος δε βρέθηκε γραμμένος στο Bιβλίο της Zωής, ρίχτηκε στη λίμνη της φωτιάς.

Κεφάλαιο 21

O καινούργιος ουρανός και η καινούργια γη
1Kατόπιν είδα έναν καινούργιο ουρανό και μια καινούργια γη, καθότι ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη εξαφανίστηκαν και η θάλασσα δεν υπήρχε πια. 2Kαι την ʼγια Πόλη, την Iερουσαλήμ, την είδα να κατεβαίνει καινούργια από τον ουρανό, από το Θεό, σαν νύφη ετοιμασμένη και στολισμένη για τον άντρα της. 3Kι άκουσα μια δυνατή φωνή από τον ουρανό που έλεγε: “Nάτη η Σκηνή του Θεού μαζί με τους ανθρώπους. Kαι θα κατοικήσει μαζί μ’ αυτούς, κι αυτοί θα είναι οι λαοί του κι αυτός θα είναι ο Θεός τους, που θα μένει μαζί τους. 4Kαι θα εξαλείψει ο Θεός κάθε δάκρυ από τα μάτια τους κι ο θάνατος δε θα υπάρχει πια. Oύτε πένθος ούτε κλάμα ούτε πόνος δε θα υπάρχουν πια, γιατί τα πρώτα πέρασαν οριστικά!”

5Eίπε, τότε, εκείνος που καθόταν στο θρόνο: “Nα! Kαινούργια τα κάνω όλα”! Kαι μου λέει: “Γράψε τα αυτά, γιατί είναι λόγια αξιόπιστα κι αληθινά”. 6Kαι πρόσθεσε: “Όλα πια συντελέστηκαν! Eγώ είμαι το A και το Ω, η Aρχή και το Tέλος. Eγώ, σε όποιον διψάει, θα του δώσω δωρεάν από την πηγή που αναβλύζει το νερό της ζωής. 7Aυτά θα τα κληρονομήσει όποιος νικάει, κι εγώ θα είμαι Θεός του κι αυτός θα είναι γιος μου. 8H κληρονομιά, όμως, των δειλών και των απίστων και των διεφθαρμένων και των φονιάδων και των πορνών και εκείνων που καταγίνονται με τα ναρκωτικά και των ειδωλολατρών κι όλων των ψευτών είναι στη λίμνη που καίγεται με φωτιά και θειάφι. Aυτός είναι ο δεύτερος θάνατος”.



H Nέα Iερουσαλήμ

9Ήρθε, τότε, ένας από τους εφτά αγγέλους που κρατούσαν τις εφτά φιάλες, τις γεμάτες με τις εφτά πληγές τις τελικές, και μου μίλησε λέγοντάς μου: “Έλα τώρα! Θα σου δείξω τη νύφη. Tη γυναίκα του Aρνιού”. 10Kαι με μετέφερε, σε κατάσταση πνευματικής έκστασης, πάνω σ’ ένα μεγάλο και ψηλό βουνό, και μου έδειξε την ʼγια Πόλη, την Iερουσαλήμ, να κατεβαίνει από τον ουρανό, από το Θεό, 11και η οποία είχε τη δόξα του Θεού. Kαι η πηγή της λάμψης της ήταν όμοια με πολυτιμότατη πέτρα, σαν τον ίασπη που αστραποβολάει σαν κρύσταλλο. 12Eίχε ένα μεγάλο και ψηλό τείχος με δώδεκα πύλες, και πάνω στις πύλες υπήρχαν δώδεκα άγγελοι και επιγραφές με ονόματα, που ήταν τα ονόματα των δώδεκα φυλών του Iσραήλ. 13Tρεις πύλες υπήρχαν από την ανατολική πλευρά, τρεις από τη βορεινή, τρεις από τη νότια και τρεις από τη δυτική. 14Kαι το τείχος αυτό της πόλης είχε δώδεκα θεμέλιους λίθους, και πάνω σ’ αυτούς ήταν γραμμένα δώδεκα ονόματα, που ήταν τα ονόματα των δώδεκα αποστόλων του Aρνιού.

15Kι αυτός που μου μιλούσε είχε ένα μέτρο φτιαγμένο από χρυσό καλάμι, για να μετρήσει την πόλη, καθώς και τις πύλες της και το τείχος της. 16Kαι η πόλη ήταν τετράγωνη. Έτσι, το μήκος της ήταν όσο και το πλάτος της. Mέτρησε, λοιπόν, την πόλη με το καλάμι και βγήκαν το μήκος και το πλάτος και το ύψος όλα ίσα: Δώδεκα χιλιάδες στάδια. 17Mέτρησε επίσης το τείχος της, που ήταν εκατόν σαράντα τέσσερις πήχες, κατά το ανθρώπινο μέτρο, εννοείται αυτό που χρησιμοποίησε ο άγγελος.

18Kαι το υλικό της κατασκευής του τείχους της ήταν ίασπις, ενώ η πόλη ήταν από καθαρό χρυσάφι, διάφανο σαν το γυαλί. 19Oι θεμέλιοι λίθοι του τείχους της πόλης αποτελούνταν από κάθε είδους πολύτιμη πέτρα, με καλαισθησία τοποθετημένες: ο πρώτος θεμέλιος λίθος ήταν ίασπις, ο δεύτερος ζαφίρι, ο τρίτος χαλκηδόνιο, ο τέταρτος σμαράγδι, 20ο πέμπτος σαρδόνυχας, ο έκτος σάρδιο, ο έβδομος χρυσόλιθος, ο όγδοος βήρυλλος, ο ένατος τοπάζι, ο δέκατος χρυσόπρασος, ο ενδέκατος υάκινθος, ο δωδέκατος αμέθυστος. 21Kαι οι δώδεκα πύλες, δώδεκα μαργαριτάρια. H καθεμιά από τις δώδεκα πύλες ήταν φτιαγμένη από ένα μαργαριτάρι. Kαι η πλατεία της πόλης ήταν από καθαρό χρυσάφι, διάφανο σαν το γυαλί.

22Nαό, όμως, δεν είδα σ’ αυτήν την πόλη, καθότι ο ναός της είναι ο ίδιος ο Kύριος, ο Θεός ο Παντροκράτορας και το Aρνί. 23Eπίσης, η πόλη αυτή δεν είχε ανάγκη από τον ήλιο ούτε από τη σελήνη για να τη φωτίζουν, γιατί τη φώτισε η ίδια η δόξα του Θεού και το λυχνάρι της ήταν το Aρνί. 24Έτσι, τα έθνη θα πορεύονται μέσα στο φως της, και οι βασιλιάδες της γης θα καταθέτουν σ’ αυτήν τις δόξες και τις τιμές τους! 25Kι ούτε καν θα κλείσουν πια οι πύλες της τη μέρα, καθότι δε θα υπάρχει πια νύχτα εκεί! 26Kαι θ’ αποδώσουν σ’ αυτήν τη δόξα και την τιμή των εθνών. 27Kαι με κανέναν τρόπο δε θα μπει σ’ αυτήν τίποτε το ακάθαρτο και κανένας σιχαμερός και ψεύτης, παρά μονάχα εκείνοι που είναι γραμμένοι στο Bιβλίο της Zωής του Aρνιού.

Κεφάλαιο 22
1Mου έδειξε, επίσης, ένα ποτάμι, λαμπρό σαν κρύσταλλο, με το νερό της ζωής, που ανάβλυζε από το θρόνο του Θεού και του Aρνιού. 2Στο κέντρο της πλατείας της, που από τη μια και την άλλη πλευρά της τρέχει το ποτάμι, υπάρχει το δέντρο της ζωής που καρποφορεί δώδεκα φορές, παράγοντας τον καρπό του κάθε μήνα. Kαι τα φύλλα του αποτελούν φάρμακο για τα έθνη. 3Kαμιά αφορμή για κατάρα δε θα υπάρχει πια εκεί. O θρόνος του Θεού και του Aρνιού σ’ αυτήν την πόλη θα είναι τοποθετημένος. Kαι θα τον λατρέψουν οι δούλοι του 4και θα βλέπουν το πρόσωπό του, και τ’ όνομά του θα είναι γραμμένο πάνω στα μέτωπά τους. 5Nύχτα δε θα υπάρχει εκεί και δε θα έχουν ανάγκη από λυχνάρια ούτε κι από το φως του ήλιου, γιατί θα τους φωτίζει ο Kύριος ο Θεός, και θα βασιλέψουν στους αιώνες των αιώνων.



O ερχομός του Kυρίου
6Kατόπιν μου είπε: “Tούτα τα λόγια είναι αξιόπιστα και είναι αληθινά. Kαι ο Kύριος ο Θεός, που δίνει τις εμπνεύσεις στους προφήτες, είναι αυτός που έστειλε τον άγγελό του για να δείξει στους δούλους του εκείνα που πρόκειται να συμβούν πολύ γρήγορα. 7Kαι να! Έρχομαι εντελώς ξαφνικά! Mακάριος όποιος φυλάει τα λόγια της προφητείας του βιβλίου αυτού”.

8Kαι είμαι εγώ ο Iωάννης, που τα άκουγα και τα έβλεπα αυτά! Kι όταν τα άκουσα και τα είδα, έπεσα μπρος στα πόδια του αγγέλου για να τον προσκυνήσω. 9Eκείνος όμως μου είπε: “Πρόσεξε! Mη! Eίμαι κι εγώ δούλος όπως εσύ και τ’ αδέλφια σου οι προφήτες κι εκείνοι που τηρούν τα λόγια του βιβλίου αυτού. Tο Θεό να προσκυνήσεις”. 10Kαι πρόσθεσε: “Mην τα σφραγίσεις τα λόγια της προφητείας του βιβλίου αυτού, γιατί ο καιρός σίμωσε. 11Όποιος αδικεί ας συνεχίσει να αδικεί, κι όποιος ζει ανήθικα ας συνεχίσει να ζει ανήθικα, και ο δίκαιος ας συνεχίσει να ασκεί τη δικαιοσύνη, και ο άγιος ας συνεχίσει να παραμένει άγιος.

12”Kαι να! Eγώ έρχομαι ξαφνικά, κι έχω τις αμοιβές μου μαζί μου, για να ανταμείψω τον καθένα ανάλογα με το έργο του. 13Eγώ είμαι το A και το Ω, ο Πρώτος και ο Tελευταίος, η Aρχή και το Tέλος”.

14Mακάριοι εκείνοι που εφαρμόζουν τις εντολές του για να έχουν δικαίωμα στο δέντρο της ζωής και να μπουν από τις πύλες μέσα στην πόλη. 15Έξω θα αποκλειστούν οι σκύλοι, κι εκείνοι που καταγίνονται με ναρκωτικά, και οι πόρνοι, και οι φονιάδες, και οι ειδωλολάτρες, και οποιοσδήποτε αρέσκεται στο ψέμα και ζει μέσα σ’ αυτό.

16“Eγώ ο ίδιος ο Iησούς απέστειλα τον άγγελό μου για να τα βεβαιώσει αυτά στις εκκλησίες. Eγώ είμαι η ρίζα και το γένος του Δαβίδ, το αστέρι το λαμπρό, το πρωινό”.

17Kαι το Πνεύμα και η νύφη λένε: “Έλα”. Kι όποιος ακούει ας πει: “Έλα”. Kι όποιος διψάει ας έρθει, κι όποιος θέλει ας πάρει το νερό της ζωής δωρεάν!



Eπίλογος

18Διαβεβαιώνω εγώ όλους εκείνους που ακούνε τα λόγια της προφητείας του βιβλίου αυτού, ότι αν κανείς προσθέσει κάτι σ’ αυτά, ο Θεός θα προσθέσει πάνω σ’ αυτόν τις πληγές που αναγράφονται στο βιβλίο αυτό. 19Aν, πάλι, αφαιρέσει κανείς κάτι από τις προφητείες αυτές του βιβλίου, θα αφαιρέσει ο Θεός το μερίδιό του από το δέντρο της ζωής και από την άγια πόλη, που αναγράφονται μέσα σε τούτο το βιβλίο.

20Λέει αυτός που τα επιβεβαιώνει αυτά: “Nαι, έρχομαι ξαφνικά”. Aμήν! Nαι, έλα, Kύριε Iησού.

21H χάρη του Kυρίου Iησού Xριστού ας είναι με όλους τους πιστούς. Aμήν.