|
ΦΩΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ
Από μοναχό του Αγιου Ορους λάβαμε την παρακάτω επιστολή σαν απάντησι στο φύλλο της Ι.Π. του Οκτωβρίου τρ.ε. όπου μεταξύ άλλων μας γράφει τα εξής:
Αγαπητοί εν Χριστω αδελφοί, χαιρετε και υγιαίνετε πάντοτε εν Κυρίω. Παρακολουθούμε αρκετές φορές το περιοδικό σας και μπορούμε να πούμε, ότι γενικώς τις περισσότερες φορές συμφωνούμε με την ουσίαν των γραφομένων σας, διαφωνούμεν όμως με τον τρόπον της γραφής…
Αφορμή του παρόντος είναι όσα κατά του Αγίου Ορους και αγιορειτων γράφετε στο τεύχος Οκτωβρίου. Εις οποιοδήποτε σύνολον ανθρώπων-καθώς διδάσκει η κοινή λογική- υπάρχουν συνήθως οι κακοί, υπάρχουν όμως και οι καλοί. Ούτε όλοι καλοί, ούτε όλοι κακοί. Δέον όπως μη απελπίζεται και συλλήβδην συκοφαντεί απρόσεκτα κανείς! Αν ο Αγιος Θεός και η Παναγία μας, η Εφορος και υπερτάτη Γερόντισσα του Αγιωνύμου Ορους, λυπούνται και αγανακτούν με τους υπάρχοντας κακούς μοναχούς, χαίρονται και αγαπούν τους καλούς, και προφανώς εξ’ αιτίας αυτών των μοναχών παρατείνουν το έλεός των και επί το Αγιον Ορος και εις τον κόσμον ολόκληρον. Και αν αυτοί οι καλοί είναι λίγοι, τι το περίεργον; Και το χρυσάφι λίγο είναι στην γη, αλλά είναι χρυσάφι!
Έτσι και στην σημερινή τριχειρότερη Βαβυλώνα των εσχάτων καιρών, υπάρχουν αγιορείται μοναχοί βιώνοντες συνειδητώτατα την Μοναχικήν τους ζωήν, οι οποίοι αποφεύγουν ως πύρ την έξοδον εκ του Aγίου Oρους, τηρούντες μέχρι κεραίας την αποταγήν του κόσμου!
Υπάρχουν Μοναχοί, που χειμάζονται από δεινές ασθένειες, εγκεφαλικά, καρκίνους, συνεχείς πόνους, αλλ’ αποφεύγουν την έξοδον εκ του Αγίου Ορους προς θεραπείαν, προσευχόμενοι απλά και υπομονετικά προς την προστάτην και ιατρόν μας, την Παναγίαν Μητέρα μας, όπως τους ελεήσει, κατά τις γνωστές υποσχέσεις της!
Υπάρχουν μοναχοί, που όταν μερικοί εύποροι προσκυνηταί, βλέποντες την ανέχειάν των και τον αγώνα των, τους προσφέρουν οικειοθελώς 1.000-2.000 ευρώ, αυτοί με ευγένεια δεν τα παίρνουν, αλλά τους συμβουλεύουν να τα μοιράσουν εις τους πολλούς εν τω κόσμω πτωχούς!
Υπάρχουν μοναχοί που, ενώ έχουν την ευχέρειαν, αποφεύγουν να βάλουν ακόμη και αυτήν την απλήν ηλεκτρική λάμπα στα κελλιά τους, για να μη νοθεύσουν την άσκηση!
Υπάρχουν Μοναχοί, οι οποίοι εν πλήρει συνειδήσει αρνούνται τα προσφερόμενα και εις αυτούς εύκολα και ύποπτα ευρωαργύρια, και με προσωπικά έξοδα και αμέτρητον ιδρώτα επισκευάζουν τα ερειπωμένα και ποντικόβρωτα κελλάκια τους με πλήρη αυταπάρνηση και σπάνιον αγώνα, το βράδυ εκτενώς μεν προσευχόμενοι, την δε ημέραν παλαίοντες με πέτρες, τσιμέντα και αφιλόξενα βράχια, λιώνοντες αλύπητα τα αίματά τους! Και αν και μπορούν να τα χτίσουν και καλύτερα, προτιμούν ευτελέστερα και απλούστερα οικομικά υλικά (λαμαρίνες, μισοσάπια ξύλα, κλπ)!
Υπάρχουν Μοναχοί, που και αυτήν την νόμιμη κληρονομιά εκ των γονέων των απαρνούνται, το μεν δια να εμβαθύνουν την εκ του κόσμου αποταγήν των, το δε δια να μη θεωρηθούν ότι πλουτίζουν ακαίρως, και γίνουν αφορμή για να κατηγορείται το άγιον μοναχικόν σχήμα!
Υπάρχουν Μοναχοί, που ως μικρά παιδάκια υπομένουν καρτερικά στην υπακοή, με τους Γέροντες να τους «κυνηγούν» και πιέζουν καθημερινά!
Υπάρχουν μοναχοί που το να φάνε τηγανιτές πατάτες ή λίγο ψαράκι το θεωρούν πολυτέλεια, και όταν πάλιν τρώνε, βάζουν αυστηρό «δελτίο» περιορισμού!
Υπάρχουν Μοναχοί, οι οποίοι και φωνήν γυναικός από τηλεφώνου αποφεύγουν και απεχθάνονται να ακούσουν, ενώ άλλοι αρνούνται να βάλουν στα κελλιά τους και το απλό σταθερό τηλέφωνο, για λόγους ανοθεύτου ασκήσεως!
Υπάρχουν Μοναχοί, οι οποίοι δεν βάζουν όχι τυχόν καλοριφέρ (έχοντες την δυνατότητα), αλλά ούτε μία ξυλόσομπα στα κελλιά τους, υπομένοντες για άσκηση τον χειμώνα θερμοκρασίες 5 και 10 βαθμών Κελσίου!
Υπάρχουν Μοναχοί, που και στην Δάφνη ακόμη ή στις Καρυές (κεντρικο λιμάνι και πρωτεύουσα του Αγίου Ορους αντίστοιχα) αποφεύγουν να πάνε, διότι η πολυκοσμία και η φασαρία εκεί τους ταράσσει την εσωτερική νήψη, ησυχία και προσευχή!
Ναι, υπάρχουν Μοναχοί, που έχουν πολλά χρόνια να πλύνουν το σώμα τους σαν άνθρωποι, και που το πολυτιμώτερο στολίδι τους είναι τα καταφθαρμένα και χιλιομπαλωμένα ρούχα!
Οντως, υπάρχουν Μοναχοί που ακόμη και τους επισκέπτες-προσκυνητές αποφεύγουν έντεχνα και με άγιον λογισμό, για να μη χωρισθούν από την συνομιλία με τον Θεόν που τους πυρώνει με θείαν αγάπην, καθώς διαβάζουμε και στα παλιά συναξάρια, ότι πολλοί Άγιοι, ομοίως απέφευγαν την συναναστροφήν των ανθρώπων!
Αληθώς, υπάρχουν (πολλοί) Μοναχοί, οι οποίοι δεν έχουν(καθώς κακώς νομίζετε και γράφετε συκοφαντούντες αφελώς όλους τους Αγιορείτας γενικώς) ούτε «βαριά αυτοκίνητα», ούτε «πολύλιτρα τζίπ», ούτε «πολυτέλεια», ούτε «λουκούλια γεύματα», ούτε «6 αστέρων ενδιαιτήματα»!
Πράγματι, υπάρχουν Μοναχοί, οι οποίοι αφού επιτελέσουν ευόρκως και ασκητικώτατα όλα τα ανωτέρω, και πάλιν συνεχίζουν να θεωρούν εαυτούς αμαρτωλούς και χρεώστες, όπως όντως απαιτεί η γνήσια ευαγγελική πολιτεία!
Τέλος, υπάρχουν Μοναχοί, οι οποίοι είναι πανέτοιμοι να καούν ζωντανοί ή να τους αποκεφαλίσουν πάραυτα, παρά να μνημονεύσουν και να δεχθούν ως Πατριάρχη τον αιρετικώτατο νεοεποχίτη Βαρθολομαίο, ως και όλους τους άλλους ψευδορθοδόξους Οικουμενιστάς! Ναι, υπάρχουν! Πού βρίσκονται;
Όχι, δεν θα σας πούμε πού και ποιοι είναι! Πάντως εντός Αγίου Ορους. Οι ίδιοι δεν θα ήθελαν να τους φανερώσουμε- αποφεύγουν την δημοσιότητα ως το παφλάζον πύρ- αλλά και μείς φοβόμαστε μήπως αποκαλύπτοντας αυτούς, βλάψουμε στην κενόδοξον δημοσιότητα την αρετήν τους, που τόσο μας χρειάζεται, σε όλους μας. Κρυμμένοι, βέβαια, δεν είναι, αλλά δεν πρόκειται ποτέ να τους δείτε σε τηλεοράσεις και περιοδικά.
Αλλωστε, αν και ποιός είναι άξιος να τους συναντήσει, τότε ο ίδιος ο Θεός και η Εφορος Παναγία μας οδηγούν τα βήματά τους εις την πόρταν του κελλιού των αγίων αυτών μοναχών, με τρόπον που και οι ίδιοι πολλές φορές δεν περιμένουν, καθώς η καθημερινή εμπειρία μας έχει δείξει.
Ξαναλέμε, ότι σίγουρα οι πρεσβείες και η αγαθοσύνη των Μοναχών αυτών (και όποιων άλλων ομοίων τους βέβαια και εκτός Αγίου Ορους) κρατούν τον κόσμο και δεν καταποντίζεται, και δεν κατεβαίνει η οργή του ουρανού στην γή!
Γι’ αυτό άς μη δυσφημούμε απρόσεκτα το περιβόλι της Παναγίας γενικώς, αλλ’ απλώς άς ζητούμε με επιείκεια πάντοτε τον γενικότερον επανεντροχιασμόν αυτού εις την άνωθεν αποστολήν του, σκεπτόμενοι μεν πάντοτε και την ιδικήν μας ατέλειαν και αμαρτωλότητα, ζητούντες δε εκτενώς από τον Θεόν να διαφυλάξη ατρώτους και ακεραίους τους ανωτέρω πολυτίμους θησαυρούς του, αλλά και να τους πληθύνη, προς ιδικήν μας ωφέλειαν και σωτηρίαν.
Μετά της εν Κυρίω αγάπης Αγιορείτης Μοναχός αμόναχος!
Απο το περιοδικο ΙΕΡΑ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ μηνος Δεκεμβριου 2008
|