Στα πλαίσια της διδασκαλίας του Κυρίου και από αρχαιοτάτων χρόνων από τον Ίδιο τον Πατέρα δόθηκε η Κλίμακα ανόδου και ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗΣ της ψυχής στους ανθρώπους για να αποτελέσει ένα πλαίσιο Πνευματικών αγώνων οι οποίοι θα οδηγήσουν στην αποδωση ΠΛΗΡΟΥΣ αγάπης η οποία διδάχθηκε με περισσότερες λεπτομέρειες από τον Κύριο.

Όλη η διδασκαλία του Κυρίου είναι η ΤΕΛΕΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΑΓΑΠΗΣ.

Θα παρουσιάσω μια εισαγωγή στην Κλίμακα κατά πως περιληπτικά ήδη την παρουσίασα στο ιστολόγιό μου τα οποία δεν εφάπτονται με τις Γραφές των Αγίων Πατέρων της εκκλησίας μας αλλά αποτελούν μία σύπτηξη και περίληψη από την διδασκαλία του Αγίου Μάξιμου του Ομολογητή και όπως μελετήθηκε από εμένα στο βιβλίο του Ασκητική φιλοσοφία, το οποίο είχα την τιμή να μελετήσω και ελάχιστα στοιχεία άντλησα από την Κλίμακα που μας παρουσίασε ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναϊτης ο οποίος παρουσίασε μια Κλίμακα περισσοτέρων σταδίων, τα οποία στάδια είναι ουσιαστικά υποκατηγορίες όσων αναφέρει ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής και όσα δόθηκαν από αρχαιοτάτων χρόνων στον Άγιο Ερμή τον τρισμέγιστο ο οποίος διώκεται ακόμη και σήμερα και κατηγορείται ΑΠΟ ΑΝΙΔΕΟΥΣ ως πατέρας της αλχημείας.

Τα παρακάτω ήθελα να συζητηθούν σε άλλο φόρουμ από το οποίο εκδιώχθηκα παραδόξως. Είχα κάνει μια εισαγωγή αλλά υπήρχε απουσία συζητητών που να ενδιαφέρονται ουσιαστικά με αποτέλεσμα μετά τον ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ αποκλεισμό μου τα θέματα έμειναν ορφανά και χάθηκαν στον σωρό αφού δεν μελετήθηκαν επαρκώς οι σχετικές Γραφές των Αγίων.

Παρακαλώ λοιπόν για την βοήθεια στην επέκταση και ανάλυση του θέματος η οποία θα μπορούσε να είναι μία παράλληλη αναφορά πολλών σημείων του Λόγου του Θεού που εφάπτονται με τον στόχο ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗΣ και ΤΕΛΕΙΟΠΟΙΗΣΗΣ της ψυχής.

Αντιγράφω λοιπόν εδώ την περίληψη για εισαγωγή και μπορούμε αν το θελήσετε να αναλύσουμε συνολικά την Κλίμακα αλλά και τις υποκατηγορίες αυτής (Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης) χωρίς να έχει σημασία η δική μου περίληψη. Είναι το κείμενο που ήδη παρουσίασα στο ιστολόγιό μου με την ελπίδα να προσεγγίσω τους αρχαιολάτρες και νεοκατήγορους της Ορθοδοξίας στην μελέτη ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Στάδιο πρώτο: αοργησία.

Η ικανότητα συγκράτησης του θυμού αποτελεί το πρώτο βήμα στον αγώνα για την τελειοποίηση της ψυχής.
Συχνά παρατηρούμε ότι με το παραμικρό υπάρχουν άνθρωποι που θυμώνουν και μερικοί από αυτούς είμαστε και εμείς. Για να πετύχουμε να μην οργιζόμαστε χρειάζεται ο έλεγχος του νου ο οποίος για να αποκτηθεί χρειάζεται ΜΕΓΑΛΟΥΣ Πνευματικούς αγώνες.
Στα πλαίσια των αγώνων αυτών ορίζουμε την προσευχή μας να αναζητεί την ηρεμία της ψυχής η οποία προσευχή σε κάθε στιγμή που θα υποπίπτουμε στην οργή θα αρχίζει να γίνεται εσωτερικά (από μέσα μας) όλο και πιο έντονη. Ταυτόχρονα θα πρέπει να είμαστε ενεργοί στα της νηστείας στην οποία θα πρέπει να μην υποπίπτουμε σε λάθη διατροφής. Αν πάραυτα υποπέσουμε σε λάθη θα θυμώνουμε για την ανικανότητα που παρουσιάσαμε και τελικά σταδιακά τα λάθη θα μειώνονται.
Έτσι και στην οργή μας θα εντείνουμε τον αγώνα για απόκτηση ηρεμίας με εσωτερική σκέψη η οποία θα μας φωνάζει “ήρεμααααα” και στη συνέχεια θα θυμώνουμε με τον εαυτό μας που απέτυχε να μείνει ήρεμος.
Αυτές οι καταστάσεις θυμού προς την αποτυχία μας ορίζουν την άνοδο του αγώνα προς την ηρεμία και με την βοήθεια της προσευχής αλλά και του Θεού βεβαίως κάποια στιγμή θα φτάσουμε στο επίπεδο που δεν θα οργιζόμαστε πια.

Είναι φανερό ότι όσα σας γράφω δεν αναφέρονται στα βιβλία της Κλίμακας τα οποία δεν μπαίνουν τόσο βαθιά σε ζητήματα καθοδήγησης πνευματικά της σκέψης με αποτέλεσμα να είναι δύσκολη η διδασκαλία των σχετικών. Είναι δικά μου λόγια και είναι οι αγώνες όπως τους όρισα εγώ εκμεταλλευόμενος τις τεχνικές ελέγχου της σκέψης από Ανατολικές διδασκαλίες αγάπης οι οποίες παρουσιάζονται σε ορισμένα βιβλία ψυχολογίας. Εσείς μπορείτε να ορίσετε τους αγώνες σύμφωνα με τα δικά σας πρότυπα αφού συχνά ο καθένας αποδέχεται διαφορετικές μέθοδες και μάλιστα αυτές που του ταιριάζουν καλύτερα.

Στάδιο δεύτερο: οκνηρία

Η οκνηρία δηλαδή η τεμπελιά είναι ένα φαινόμενο το οποίο έχει μεγάλες συνέπειες συνολικά σε όλα τα υπόλοιπα στάδια. Αν υπάρχει οκνηρία τότε οι πνευματικοί αγώνες είναι άτονοι και το αποτέλεσμα αυτών είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα είναι η αποτυχία. Σε περίπτωση που υπάρχει οικογένεια έχουμε περιπτώσεις πείνας αλλά και άλλων συνεπειών που έχουν συνολικά μια επιβαρυνση του οκνηρού ατόμου στους συνανθρώπους του. Ο οκνηρός δεν πρόκειται να παρουσιάσει καλά έργα και έτσι δεν είναι εύκολο να αναπτυχθεί η εκδήλωση της καλοκαρδίας η οποία μπορεί να υπάρχει βέβαια, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. ο Ιερός χρυσόστομος έχει παρουσιάσει σειρά συγγραμάτων σχετικών με την ωφέλεια των καλών έργων και έτσι καλό θα είναι να τα μελετήσει όποιος δεν έχει την οκνηρία στο αίμα του. Εγώ μελέτησα λίγα από τα Κείμενα του Αγίου αλλά έμαθα ΤΟΣΑ ΠΟΛΛΑ, που αμφιβάλλω αν θα τα μάθαινα διαφορετικά.

Πως όμως μπορεί ο οκνηρός ο άνθρωπος να κινηθεί;;;

Αυτό για να συμβεί χρειάζεται από μικρό παιδί οι γονείς του ή οι δασκάλοι του να εντοπίσουν την οκνηρία και να τον ωθήσουν αρχικά με το καλό στην εργασία. Αν δεν δεχθεί θα πρέπει να μπει με το ζόρι και εκεί θα πρέπει να είναι κοντά του κάποιος να τον ενθαρήνει μέχρι να αυξήσει την υπομονή του. Με την υπομονή και την επιμονή πετυχαίνει κανείς τα πάντα.

Τυχόν δέλεαρ αμοιβής σε οκνηρό άτομο είναι καλό να αποφεύγεται ή να χρησιμοποιείται ΜΟΝΟ στην αρχή γιατί μπορεί να αναπτυχθεί ιδιοτέλεια η οποία θα έχει άλλες συνέπειες οι οποίες θα αναλυθούν περισσότερο σε άλλα στάδια στα οποία πρέπει να πολεμηθεί και αυτή.

Αν διαπιστώσετε εσείς ότι η οκνηρία σας σας ανακόπτει την πορεία, μπορείτε απλά να επιβάλλετε στον εαυτό σας εργασίες στις οποίες θα συνεχίζετε ΜΕΧΡΙΣ ΕΣΧΑΤΩΝ. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα η αρχική δυσφορία που φυσικά ΟΛΟΙ ΝΙΩΘΟΥΜΕ σταδιακά τις επόμενες μέρες θα εκλείψει και αργότερα θα εξαφανιστεί τελείως κάθε οκνηρό φαινόμενο. Ταυτόχρονα η άσκηση στην υπομονή θα έχει αποτελέσματα εσωτερικής ηρεμίας, η οποία θα επιφέρει γαλήνη του νου και ΚΑΘΑΡΗ σκέψη για επίλυση προβλημάτων αφού το άγχος με την άυξηση της υπομονής είναι ποσά αντιστρόφως ανάλογα και έτσι το άγχος ΕΞΑΦΑΝΙΖΕΤΑΙ σταδιακά και αν υπάρχει ετοιμοτητα αντιμετώπισης κάθε αντιξοότητας η οποία μπορεί να προκύψει.

Θυμίζω τον Απόστολο Παύλο στην Προς Ρωμαίους Επιστολή (στίχοι ε 1-6) τους οποίους δεν θα παρουσιάσω για να ανοίξετε την Καινή Διαθήκη. Είναι μια φράση σε αυτούς τους στίχους η οποία έδωσε ΔΥΝΑΜΗ σε κάθε Άγιο, αλλα και σε ΠΑΜΠΟΛΟΥΣ πιστούς οι οποίοι διέκριναν την σημασία αυτών. Αναφέρεται στην δράση της θλίψεως αλλά είναι Η ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ του Λόγου του Θεού και έχουν θέση στο στάδιο της οκνηρίας, αφού αυτή προκαλεί ένα είδος θλίψης στο κάθε παιδί, το οποίο ακόμη δεν έχει ασκηθεί στην υπομονή και δεν έχει σκληραγωγηθεί επαρκώς, αν και μερικά παιδιά από πολύ μικρά έχουν θυθιστεί στα βάσανα και έχουν ΑΤΣΑΛΩΣΕΙ την καρδιά τους και ΑΝΤΕΧΟΥΝ σε κάθε θλίψη.

Στάδιο τρίτο: Μνησικακία

Η μνησικακία είναι από τα πιο σημαντικά στάδια της Κλίμακας και ελάχιστοι είναι αυτοί που αγωνίζονται για την εξάλειψη αυτής. Έτσι βλέπουμε ακόμη και Αρχιεπισκόπους ή μερικούς Πατριάρχες και ΠΑΜΠΟΛΟΥΣ Μητροπολίτες να παρουσιάζουν τεράστια μνησικακία η οποία για τον κατώτερο κλήρο μπορεί μερικώς να δικαιολογηθεί αλλά για τον ανώτερο είναι ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ.

Εγώ σαν Γιώργης δεν μπορώ να διανοηθώ ακόμη και Ιερέα να παρουσιάζει μνησικακία αφού αυτή είναι εκδήλωσης μίσους και ΠΡΕΠΕΙ οι αντιπρόσωποι της Αγάπης που ΕΙΝΑΙ ο Θεός, να ΥΠΕΡΒΑΛΛΟΥΝ ΕΑΥΤΟΝ και να ξεχνούν κάθε αντιπαλότητα, πολιτικής ή θρησκευτικής χροιάς. Έτσι παρατηρείται το φαινόμενο των διωγμών των Χριστιανών από τους Ναούς με κυριότερες αιτίες, τα φαινόμενα αμφίεσης, τέλεσης πολιτικού γάμου, λήψη ναρκωτικών ουσιών με ΚΥΡΙΟΤΕΡΗ την πρότερη αιρετική διδασκαλία ή συμμετοχή στην αίρεση.

Η τελευταία περίπτωση είναι που με εκνευρίζει περισσότερο από όλες γιατί ενώ ΠΟΛΛΟΙ γνωστοί Άγιοι είχαν και ΕΣΩΣΑΝ με τις προσευχές τους αιρετικούς όπως ο Άρειος, οι σημερινοί Ιερείς και Μητροπολίτες διώχνουν από τον Οίκο του Θεού ανθρώπους τους οποίους θα έπρεπε να αγκαλιάζουν. Θυμίζω ότι αφαιρέθηκε η ζωή του Αρείου και η αδικία αυτή ορίζει το δικαίωμα σωτηρίας του η οποία διαφορετικά ΔΕΝ ΘΑ ΗΤΑΝ ΔΥΝΑΤΗ. Η σωτηρία του Αρείου είναι αποτέλεσμα προσευχής του τότε Πατριάρχη.

ΜΕ ΠΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ διώχνουν από τον οίκο του Θεού πιστούς;;;;;;; ή και απιστους ακόμη;;;;;;;;

Είναι δικό τους σπίτι τελικά ή ορίζουν ως κτήμα τους τον Ναό;;;;

Τέλος ΓΙΑΤΙ ενοχλούνται με το συλλείτουργο με τους Καθολικούς και γιατί δεν θέλουν να συνυπάρχουν σε ένα Ναό με τους Καθολικού ή άλλους Αιρετικούς;;;;;

ΓΙΑΤΙ ενοχλούνται ξεχνώντας την διδασκαλία του Κυρίου με την παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου καθώς και την αντιμετώπιση της Σαμαρείτιδος από τον Κύριο;;;

ΓΙΑΤΙ ξεχνούν οι Ιερείς, ότι οι Σαμαρείτες ήταν υπό διωγμό την εποχή εκείνη;;;;

Και τέλος ΓΙΑΤΙ ξεχνούν την ΕΝΤΟΛΗ ΘΕΟΥ να άρουν ΚΑΘΕ φυλετική διαφορά οι άνθρωποι η οποία προέκυψε από την ΤΙΜΩΡΙΑ ΘΕΟΥ με τις χρωματικές διαφορές και γλώσσες αμέσως μετά την πτώση του Πύργου της Βαβυλώνας; ΓΙΑΤΙ λοιπόν παρουσιάζουν φαινόμενα ρατσισμού τα οποία είναι εκδήλωση μνησικακίας;;;;

Ακόμη γιατί υπάρχει πολιτική αγκαλιά προς ορισμένα από τα κόμματα ενώ διώκονται τα άλλα;;

Ο διωγμός και σε αυτήν την περίπτωση είναι εκδήλωση μνησικακίας και αποτελεί φαινόμενο επιλογής εκδήλωσης του μίσους και αυτό ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ για αντιπροσώπους Αγάπης, αλλά και για τους πιστούς ακόμη της Ορθοδοξίας οι οποίοι οφείλουν να εντείνουν τους αγώνες τους για τελειοποίηση της ψυχής ΜΗΝ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΣ ΚΑΜΙΑ εκδήλωση μνησικακίας.

Εδώ θέλω να τονίσω ότι είμαστε ΑΝΑΞΙΟΙ εμείς να κρίνουμε τα άτομα, αλλά το φαινόμενο συνολικά είναι μία πληγή της Ορθοδοξίας η οποία αν και βαδίζει ΕΞΟΛΟΚΛΗΡΟΥ στην ΑΛΗΘΕΙΑ την παρακάμπτει μερικές φορές κατά το δοκούν του εκάστοτε Ιερέα ο οποίος αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερη αυστηρότητα από τον Κύριο.

Η νίκη σε αυτό το στάδιο επέρχεται εύκολα αν το άτομο είναι ενεργό στα της νηστείας ταυτόχρονα με τον πόλεμο κατά της μνησικακίας, αφού ο Πνευματικός αυτός αγώνας διατηρεί την εγρήγορση του νου και την επαφή με τον Θεό και όταν συνοδευτεί από την ΔΙΑΡΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ τότε ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ, με την μνησικακία να σβήνει ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ και ταυτόχρονα εκδηλώνεται μία ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΑΛΟΚΑΡΔΙΑ η οποία δημιουργεί έκπληξη στο άτομο που νίκησε στον αγώνα αυτό.

Ο Πνευματικός αγώνας της εξάλειψης της μνησικακίας φυσικά και πάλι προϋποθέτει τον θυμό εναντίων του εαυτού μας σε κάθε αποτυχία ή σε κάθε εμφάνιση της μνησικακίας και αυτό και πάλι θα εντείνει τον αγώνα και όταν θα έρθουν τα αποτελέσματα τότε η χαρά ΔΕΝ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΤΑΙ αφού συχνά ΕΝΤΟΣ του Ναού ο Κύριος, διαμέσω του Αγίου Πνεύματος θα μας δίνει την αγαλλίαση και την γαλήνη, αλλά και την ανεξήγητη συχνά χαρά στο τέλος κάθε Θείας λειτουργίας στην οποία παραβρισκόμαστε.

Θυμίζω ότι δεν κάνω εκτενείς αναλύσεις και ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ να μελετήσει κάποιος μόνο όσα εγώ καταχωρώ, αλλά πρέπει να μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή την Κλίμακα του Αγίου Μάξιμου του Ομολογητή αλλά και του Αγίου Ιωάννη του Σιναΐτη οι οποίες έχουν σχολαστικότερες αναλύσεις.

Στάδιο Τέταρτο: Το ψεύδος

To ψεύδος είναι το στάδιο εκείνο το οποίο είναι το περισσότερο δύσκολο να νικηθεί. Αποτελεί το αίτιο το οποίο οδηγεί στις Σκήτες πολλούς από τους Μοναχούς αφού είναι μαθηματικά βέβαιο ότι καθημερινά στην πορεία στον έξω κόσμο και σε κάθε συζήτηση θα ειπωθεί ένα ψέμα.

Η άγνοια αποτελεί το στοιχείο εκείνο που οριοθετεί τα περισσότερα ψέματα. Σε κάθε τοποθέτηση επί του επιστημονικού σε συζήτηση και επειδή εκ των πραγμάτων θα αναγκαστούμε να πάρουμε θέση το πιθανότερο είναι η θέση που θα πάρουμε και η γνώση που δεν κατέχουμε θα οριοθετήσει πολλά από τα ψεύδη.

Στην πορεία της ζωής μου προσπάθησα να νικήσω το ψέμα και είδα ότι με τον έλεγχο του νου είναι πολύ εύκολο να επιτευχθεί αυτό αλλά…

1.Ήμουν αναγκασμένος να σιωπώ συχνά για να μην πως ψέμα.
2.Ήμουν αναγκασμένος να κόψω πολλά από τα αστεία που έκανα στους φίλους μου που τα οριοθετούσε ένα ψέμα
3.Ήμουν αναγκασμένος να συζητώ με την φράση δεν ξέρω δεν απαντώ ακόμη και όταν ήξερα κάτι από φόβο η άγνοιά μου να μην εξωτερικευτεί με ψεύδος.

Με λίγα λόγια δεν μετείχα σε συζητήσεις και είχα γίνει αντικοινωνικός στην προσπάθεια να νικήσω το ψεύδος. Αποφάσισα λοιπόν ότι πρέπει να αρχίσω και πάλι να κάνω τα αστεία μου γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να οδηγηθώ στην απομόνωση ενός κελιού ενός μοναστηριού.

Σε μια συνάντηση με τον Πνευματικό μου τον ρώτησα τι πρέπει να κάνω. Αν θα έπρεπε να συνεχίσω την ζωή μου συμβιβαζόμενος με το ψέμα ή αν θα σταματούσα το ψέμα ΕΝΤΕΛΩΣ.

Η απάντηση από τον Γέροντα που έλαβα είναι μα “ποιος νομίζεις ότι είσαι;;;;;”, ”νομίζεις ότι μπορείς να γίνει Θεός;;;;;;”

Μετά από αυτό κατέληξα στο συμπέρασμα ότι πρέπει να προσέχω απλά να μην προκαλώ κακό στους συνανθρώπους μου με την χρήση του ψεύδους και άρχισα και πάλι να αστειεύομαι με την χρήση των μικρών ψεμάτων που βγάζουν μερικές φορές πλούσιο γέλιο.

Κλείνω την παρουσία μου στον χώρο με μια περίληψη περί ταπείνωσης

Αν και δεν έχω τελειώσει με το ψεύδος, λόγοι που έχουν να κάνουν με την ΠΑΝΑΘΛΙΑ συμπεριφορά με την οποία με δέχθηκαν οι φανατικοί ΞΕΡΟΛΕΣ του χώρου τρεις συνολικά στον αριθμό, με αναγκάζουν να αποχωρήσω από σήμερα.

Ο Κύριος ζήτησε την ταπείνωση από τους ανθρώπους. Από την Παλαιά Διαθήκη ακόμη ο Πατέρας έλεγε ότι όποιος ταπειώσει τον εαυτό του Αυτός θα τον εξυψώσει και μάλιστα όσο περισσότερο ΑΥΤΟΤΑΠΕΙΝΩΝΕΤΑΙ κάποιος, τόσο μεγαλύτερη είναι η άνοδος στους Οφθαλμούς του Πατέρα και της Αγίας Τριάδας.

Ο Κύριος επέδειξε δύο σημαντικές μορφές ταπείνωσης πριν την Σταύρωση που ήταν και η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ που υπέδειξε ο Θεός επιτρέποντας στα ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΚΑΤΩΤΕΡΑ όντα τους ανθρώπους να βασανίσουν και να Σταυρώσουν τον Υιό του Θεού τον Κύριο Ιησού Χριστό.

Η Πρώτη μορφή ταπείνωσης που παρουσίασε ο Κύριος είναι το γεγονός ότι ενώ ήταν ο Υιός του Θεού ΠΟΛΥ ΣΥΧΝΑ έλεγε για τον εαυτό Του "ο Υιός του ανθρώπου".

Η δεύτερη ταπείνωση ήταν το πλύσιμο των ποδιών των μαθητών Του κατά την διάρκεια του μυστικού Δείπνου. Ο ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ ΑΝΩΤΕΡΟΣ Ιησούς έπλυνε τα πόδια των μαθητών Του δείχνοντας ότι αυτή η ταπείνωση και η υπηρεσία ενός ατόμου προς το κοινωνικό σύνολο είναι η ζητούμενη από τους μαθητές Του και μετέπειτα ΕΚΛΕΚΤΟΥΣ Αποστόλους. Φυσικά δεν πρέπει να μειώνονται οι υπόλοιποι Απόστολοι και ούτε οι Ισαπόστολοι Άγιοι οι οποίοι μας είναι γνωστοί.

Περαιτέρω ανάλυση του σταδίου Ταπείνωσης θα γίνει στον χώρο μου και στον κατάλληλο χρόνο με λεπτομέρειες οι οποίες πρέπει να αυτοκαλλιεργούνται από τα άτομα οι οποίες ΔΕΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ στην Κλίμακα του Αγίου Μάξιμου του οποίου τα γενέθλια γιορτάζουμε αύριο, άλλά ΟΥΤΕ στην Κλίμακα του Αγίου Ιωάννη του Σιναΐτη του οποίους ΠΡΕΠΕΙ ΟΛΟΙ ΟΙ ΠΙΣΤΟΙ να μελετούν για να εντείνουν τους αγώνες τους κατά της Αμαρτίας.

Επειδή είναι ΑΔΙΚΟ για όσους θέλουν να μελετήσουν την Κλίμακα να αφήσω την αναφορά μου σε αυτή έτσι ξεκρέμαστη και πριν ακόμη εισέλθω στα σπουδαιότερα στάδια θα συνεχίσω και θα καταχωρώ κάθε δουλειά μου περί της Κλίμακας την οποία θα παρουσιάζω και στο ιστολόγιό μου κατά πως έχω υποσχεθεί ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ από την καταχώρησή μου εδώ. Πιστεύω ότι έχω να προσφέρω αρκετά με τις περιλήψεις που θα σας μεταφέρω και έτσι δεν μπορώ παρά να θέσω τον εαυτό μου στα πόδια σας και να σας παρουσιάσω ότι έχω μαζέψει περί της Κλίμακας.

Συμπληρωματικά περί ψεύδους και η ακηδία

Το στάδιο αυτό (το ψεύδος, αποτελεί ουσιαστικά το κυριότερο στάδιο καταπολέμησης της Αμαρτίας και η νίκη σε αυτό το στάδιο μπορεί να αποτελέσει στοιχείο το οποίο θα έχει αποτελέσει την ικανότητα ΠΛΗΡΟΥΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΝΟΥ.

Ο έλεγχος του νου σε ανατολικές διδασκαλίες διδάσκεται αλλά οι τεχνικές αυτές είναι ΚΥΡΙΩΣ τεχνικές ηρεμίας και αυτοσυγκέντρωσης και δεν αποτελούν διδασκαλίες οι οποίες μπορούν μόνες τους να ελέγξουν συμπεριφορές και αμαρτωλότητα. Στις διδασκαλίες αυτές η αρετή επιτυγχάνεται από άλλους δρόμους που είναι πιο δύσκολο να διδαχθούν με αποτέλεσμα πολλοί από τους διδασκόμενους να χάνονται στην πορεία σε δύσβατα μονοπάτια. Έτσι μόνο όσοι αντέξουν χρόνια διδασκαλία και έχουν την υπομονή μπορούν να φτάσουν στην ολοκλήρωση της ψυχής από ένα δρόμο εξαιρετικά δύσβατο.

Η Ορθοδοξία και η Κλίμακα η οποία δόθηκε ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ στον Ερμή τον Τρισμέγιστο ουσιαστικά αποτελούν μία ΑΘΟΡΥΒΗ διδασκαλία ολοκλήρωσης της ψυχής η οποία επιλέγει τον δρόμο της αγάπης. Είναι η ΤΕΛΕΙΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ η οποία ΜΟΝΟ από τον Θεό θα μπορούσε να οριστεί με τόση τελειότητα.

Αν λοιπόν ελέγξει ο άνθρωπος την λεκτικότητα του ψεύδους τότε ουσιαστικά έχει πολεμήσει το πιο απλό αλλά και το πιο πολυπληθές από τα αμαρτήματα. Το ψεύδος αποτελεί την μικρότερη Αμαρτία και αν έχει κάποιος νικήσει την πολυπληθέστερη από τις αμαρτίες, τότε είναι πολύ εύκολο να αποφύγει τα σπανιότερα αλλά μεγαλύτερα αμαρτήματα. Για να επιτευχθεί αυτό απλά χρειάζεται η αυτογνωσία και ο ορθός προσδιορισμός των αμαρτημάτων.

Αν δεν γνωρίζεις το είδος των αμαρτημάτων δεν μπορείς να τα σταματήσεις.

Εδώ κάπου θέλω να αναφέρω την “πλύση” που συχνά ακούμε από τους μοναχούς και να εξηγήσω σχετικά γιατί πολλοί είναι αυτοί που παρανοούν τα σχετικά αν και οι κατευθύνσεις είναι προς την ορθή κατεύθυνση.

Η πλύση ουσιαστικά γίνεται από την Θεία Μετάληψη αλλά το μέσο το οποίο αποτελεί το ουσιαστικά το απορρυπαντικό στο πλυντήριο είναι η Εξομολόγηση. Εδώ θέλω να τονίσω την υπερβολή του Αγίου Μάξιμου του Ομολογητού καθώς και άλλων Μοναχών οι οποίοι θέλουν να λεχθούν ΟΛΑ ΤΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ στην Εξομολόγηση.
Μα πως είναι δυνατό να συμβεί αυτό, αφού υπάρχουν τα αγνοήματα τα οποία συχνά είναι ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΜΑΡΤΗΜΑΤΑ. Αν δεν ήταν αγνοήματα θα ήταν ΓΝΩΣΤΑ αμαρτήματα και θα μπορούσαν να λεχθούν αλλά τότε ποια είναι αυτά;;;;;;;;

Τα αγνοήματα αυτά είναι ουσιαστικά ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΨΕΥΔΗ τα οποία αφορούν την μετάδοση του Λόγου του Θεού και προκύπτουν από Θεολογικές συζητήσεις στις οποίες μερικοί αν και βρίσκονται σε βαθύ σκοτάδι γνώσης παρουσιάζονται ως γνώστες των ορθών ερμηνειών της Καινής Διαθήκης την οποία ΔΕΝ ΚΑΤΕΧΟΥΝ. Πως θα ερμηνεύσει κανείς τον Λόγο όταν συχνά ΑΓΝΟΕΙ την αφετηρία της σκέψης του Κυρίου όταν είπε τα σχετικά;;;;;;;;;

Παραδειγματικά αναφέρω μία φράση από την καθομιλουμένη.

Λέμε σε κάποιον: “Πήγαινε να πλυθείς” και αυτός το πιθανότερο είναι να πάει για να πλύνει το φθαρτό του σαρκίο. Εμείς όμως εννοούσαμε να πλυθεί από το πλυντήριο της ψυχής που είναι η Εξομολόγηση. Θα μπορούσε ποτέ να γνωρίζει κανείς ΟΛΕΣ τις αφετηρίες του Λόγου του Κυρίου;;;;

Η απάντηση είναι ότι αυτό ΕΙΝΑΙ ΑΔΥΝΑΤΟ γιατί ο Κύριος συχνά μιλούσε σε ακροατές και ο Λόγος Του είχε αφετηρία τις σκέψεις του ακροατή τις οποίες είχε την ικανότητα να γνωρίζει όπως ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ όλοι οι Άγγελοι που είναι κοντά μας την ώρα που σκεφτόμαστε. Είναι οι ΑΣΥΛΛΗΠΤΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ οι οποίες δίνονται από τον Θεό στους Αγίους που γίνονται Άγγελοι κατά πως είναι γραμμένη στην αποκάλυψη η αναφορά του Αγγέλου που ενώ ο Άγιος Ιωάννης ήταν ακόμη θνητός του λέχθηκε ότι είναι ένας από αυτούς αφού είχε ΠΡΟΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΙ από τον Κύριο η Αγιότητα Αυτού.

Συχνά λοιπόν πολλοί όταν τους λέω τα σχετικά ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ τον Αγγελικό ορισμό των Αγίων της εκκλησίας μας και νομίζουν ότι αυτοί είναι νεκροί πλέον, κάτι που φυσικά ΚΑΤΑΡΓΕΙ τον Λόγο του Θεού ο οποίος υποσχέθηκε την ΑΙΩΝΙΟ ΖΩΗ.

Η αμφισβήτηση Αγίου είναι τριπλής μορφής αγνοήματος με ΤΕΡΑΣΤΙΟ Μισθό. Η πρώτη μορφή είναι το ψεύδος, η δεύτερη η αμφισβήτηση Κρίσεως Κυρίου και η Τρίτη και ΚΥΡΙΟΤΕΡΗ η ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΗ του Λόγου του Θεού που όρισε για τον άνθρωπο ο οποίος αμφισβητείται πως ΑΞΙΖΕΙ να γίνει Άγιος.

Ανάλογα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ είναι ο ορισμός της αναξιότητας ενός Ιερέα ή ενός ανώτερου κληρικού όταν λεχθεί από άτομο. ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΞΙΟΙ εμείς να Κρίνουμε τους κληρικούς.

Η ακηδία λοιπόν μια που εισήλθα στην έννοια αυτή, διακρίνεται σε δύο στάδια. Στο πρώτο είναι η κρίση και στο δεύτερο η παρουσίαση κριτικής.

Η πρώτη είναι η περίπτωση που πρέπει ΝΑ ΣΒΗΣΤΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣ αφού ΚΑΝΕΙΣ ΜΑΣ δεν είναι Αναμάρτητος και αυτό προκύπτει από την φράση του Κυρίου ”ο αναμάρτητος τον λίθο πρώτος βαλέτω” .

Η δεύτερη περίπτωση είναι η άσκηση κριτικής η οποία καλά είναι να αποφεύγεται γιατί εύκολα ανάγεται σε κρίση.

Στην περίπτωση της κριτικής αυτή μπορεί να είναι το μέσο που θα οδηγήσει στην αυτογνωσία το άτομο που είναι κοντά μας, ενώ όταν το άτομο είναι μακριά μπορεί ακόμη και η απειροελάχιστη μνησικακία η οποία απομένει να οδηγήσει σε υποκίνηση Ασωμάτων Δυνάμεων η οποία το λιγότερο που μπορεί να προκαλέσει, είναι ατυχία του ατόμου στον οποίο απευθύνεται.

Το Ορθό λοιπόν θα πρέπει να είναι η ΠΑΝΤΕΛΩΣ ΕΞΑΛΕΙΨΗ τόσο του ψεύδους αλλά ακόμη και της άσκησης κριτικής.

Αν όμως η κριτική είναι με πνεύμα παρακλητικό προς το άτομο που απευθύνεται, το οποίο είναι ΠΑΝΤΑ εμπρός μας, τότε αυτή αποτελεί την ΜΟΝΑΔΙΚΗ περίπτωση η οποία δεν αποτελεί αρνητικό χαρακτηριστικό στον αγώνα για την ολοκλήρωση της ψυχής.

Συχνά λοιπόν χρησιμοποιώ καυστικό λόγο ο οποίος είναι ουσιαστικά μία παρουσίαση κριτικής προς ορισμένα άτομα. Αυτός ο λόγος ΠΑΝΤΑ ΕΧΕΙ ΣΤΟΧΟ να αναδείξει ένα πρόβλημα και να οδηγήσει στην αυτογνωσία το άτομο στο οποίο απευθύνεται. ΠΑΝΤΑ μου έλεγε ο Πνευματικός μου να προσεύχεσαι στον Κύριο να σε συγχωρέσει για αυτό που κάνεις και μην κρύβεσαι πίσω από το δάχτυλο λέγοντας πως το κάνεις για καλό σκοπό. Αν το κάνεις με προσοχή και με την ευχή να έχει αποτέλεσμα την αυτογνωσία του συνομιλητή, τότε δεν αποτελεί υποκίνηση Ασώματων Δυνάμεων προς το κακό, αλλά αποτελεί ουσιαστικά υποκίνηση Δυνάμεων προς την ΦΩΤΙΣΗ του νου ατόμου ή ατόμων και ουσιαστικά μία προσευχή.

Μου έλεγε λοιπόν και ανέλυε τον τρόπο δράσης μου και ομιλίας, ενώ εγώ δεν του είχα πει ΠΟΤΕ τίποτα και φυσικά ξέρω ότι ΠΡΟΓΝΩΡΙΖΕ από Άγγελο με τον οποίο συνομιλούσε κάθε μου δράση και κάθε μου Αμάρτημα το οποίο ήθελε και ΕΠΕΤΡΕΨΕ ο Κύριος να μάθω αφού συγκαταλέγονταν στα αγνοήματά μου τα οποία ο Κύριος ήθελε να πολεμήσω και έτσι με βοηθούσε να γίνει πράξη αυτό που ζητούσα στις προσευχές μου που ήταν ΝΑ ΜΕ ΦΩΤΙΖΕΙ για να μην αμαρτάνω άλλο.

Τέλος αν με ρωτάτε πως μπορεί κάποιος να καταφέρει την εξάλειψη της ακηδίας ΠΑΝΤΕΛΩΣ σας απαντώ ότι Ο ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ είναι ο Μοναχισμός όπου ΘΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΕΙ ΚΑΘΕ ΔΡΑΣΗ που αφορά την εγκόσμια ζωή η οποία εκ των πραγμάτων θα περιλαμβάνει την άσκηση κριτικής.

Εγώ ακόμη αγωνίζομαι και ΘΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΜΕΧΡΙ ΕΣΧΑΤΩΝ να ορίσω την κριτική η οποία θα οδηγεί στην αυτογνωσία η οποία φροντίζω και γίνεται ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ εμπρός στο άτομο στο οποίο απευθύνομαι, ενώ όταν πρόκειται για κοινωνικές ομάδες ή δράσεις επαγγελμάτων τότε ΔΕΝ ΣΤΑΝΑΤΩ ΠΟΤΕ με την ελπίδα να οδηγήσω ΕΣΤΩ ένα άτομο στην αυτογνωσία και στην πορεία αρετής από την οποία έχει φύγει. Αυτό είναι ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ που μπορώ να κάνω για να βοηθήσω τους φίλους μου κυρίως, αλλά και κάποιους από τους συνανθρώπους μου οι οποίοι ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ πρέπει να αρπάξουν την ευκαιρία να βελτιώσουν τα στοιχεία του χαρακτήρα τους. Το ίδιο επιθυμώ και από τους φίλους μου οι οποίοι έτσι με οδηγούν συχνά στην αυτογνωσία έστω και αν δεν το καταλαβαίνουν ότι συμβαίνει αυτό.

Στάδιο 6ο: Η γαστριμαργία

Οι νίκες σε αυτό το στάδιο πρέπει να είναι τόσο σε επίπεδο τροφής όσο και σε επίπεδο των ηδονών της σαρκός. Είναι ουσιαστικά το στάδιο κατά το οποίο υπερνικάς και ελέγχεις τις επιθυμίες.

Η νηστεία είναι το μεγαλύτερο όπλο για να υπερβεί κάποιος τις ιδιοτέλειες των ηδονών που μπορεί να είναι τροφικές αλλά και ηδονικές. Με την νηστεία υπερνικείται η λαιμαργία η οποία οδηγεί στη συγκέντρωση τοξικών ουσιών οι οποίες συμπεριλαμβάνονται στα λίπη του σώματος. Δεν είναι μόνο το λίπος αυτό που βλάπτει την υγεία αλλά ΚΥΡΙΩΣ η συσσώρευση μερικών ουσιών οι οποίες συχνά προκαλούν καρκινογενέσεις αλλά και άλλες φορές διαμέσω του αίματος μεταφέρουν κοντά στην καρδιά συσσωματώματα τα οποία προκαλούν θρομβώσεις και προκαλούν πολλές από τις γνωστές καρδιοπάθειες. Οι γιατροί είναι πιο κατάλληλοι για να αναλύσουν τις επιπτώσεις υγείας που προκύπτουν από την κακή διατροφή.

Αν έχει επιτευχθεί ο έλεγχος των επιθυμιών προς την ηδονή τότε οι αναγκαστικές αποχές δεν θα αποτελέσουν πρόβλημα και ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ δεν θα ωθήσουν σε απιστίες και στη συνέχεια σε διαζύγια μα ΠΑΝΩ ΑΠΟΛΑ υπερνικείται η αμαρτία που προκύπτει από τις ανεπίτρεπτες ηδονές. Έχω ήδη παρουσιάσει μια σειρά δημοσιεύσεων και στα δύο ιστολόγια πανομοιότυπες που αποτελούν μια πραγματεία περί σαρκικών ηδονών.

Ο έλεγχος των επιθυμιών και όπως προκύπτει από την νίκη σε αυτό το στάδιο μπορεί διαμέσω της αυτογνωσίας η οποία ΠΑΝΤΑ ΠΡΕΠΕΙ να είναι ΑΡΙΣΤΗΣ ΜΟΡΦΗΣ μπορεί να αποτελέσει αίτιο το οποίο οδηγεί στην ευτυχία. Είχα δημοσιεύσει παλαιότερα στο ιστολόγιό μου μια σχετική δημοσίευση με θέμα τον προσδιορισμό των “θέλω” μας τα οποία αν είναι συμβατά με την πραγματικότητα με όπλο την ελπίδα η οποία ΠΟΤΕ δεν θα επιτρέψουμε να μετατραπεί σε προσδοκία οδηγεί σε μία κατάσταση η οποία θα αποτελέσει πηγή μεγάλων θλίψεων και τελικά την είσοδο στο πρωταρχικό στάδιο της κατάθλιψης με όσα επακολουθούν.

Στάδιο 7ο: Η Κενοδοξία

Σήμερα θα μπω σε ένα δύσκολο κεφάλαιο το οποίο δεν αρκούν λίγες σελίδες για να περιγραφεί. Θα προσπαθήσω να συμπεριλάβω την περίληψη του Αγίου Μάξιμου και να προσθέσω ορισμένα στοιχεία από τον Άγιο Ιωάννη τον Σιναΐτη σε μια περιληπτική σύμπτυξη με πρόθεση και κατεύθυνση το επίκεντρο της προσοχής που πρέπει να έχει ο αγωνιζόμενος για να πετύχει την νίκη και την άνοδο από το στάδιο αυτό.

Η κενοδοξία ορίζεται ως το φαινόμενο εκείνο κατά το οποίο συνυπάρχουν η αλαζονεία και η έπαρση σε μια εκδήλωση υπεροψίας του ατόμου. Πολλοί είναι αυτοί που σε αυτό το στάδιο εμπλέκουν την περηφάνια η οποία θα αναλυθεί τις επόμενες ημέρες και η οποία είναι παρεξηγημένη τόσο στις ανατολικές διδασκαλίες όσο και στην Ορθοδοξία. Θα δείτε ότι πρέπει να επιτευχθεί μια ισορροπία η οποία θα ορίσει και την αγάπη του εαυτού στο επιθυμητό επίπεδο εκείνο που θα ορίσει την ευτυχία του ατόμου. Φυσικά η αγάπη αυτή δεν έχει ΚΑΜΙΑ σχέση με την καλλιεργούμενη σήμερα αγάπη του εαυτού από το Reiki και άλλες διδασκαλίες, αλλά και από ΑΝΙΔΕΟΥΣ ψυχολόγους οι οποίοι καλλιεργούν τα μιαρά χαρακτηριστικά εκείνα του εγωισμού του οποίου οι εξάρσεις αποτελούν και προκαλούν πληγές στην ψυχή ευαίσθητων ατόμων.

Ο Εγωισμός λοιπόν είναι το πρώτο που πρέπει να πολεμηθεί στο στάδιο της Κενοδοξίας. Η εξάλειψη του εγωισμού χρειάζεται την αυτογνωσία η οποία για να επιτευχθεί χρειάζεται μεγάλη μελέτη των αντιδράσεων του ατόμου από το ίδιο το άτομο. Φυσικά η βοήθεια των φίλων αλλά και των ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ ειδικών μπορεί να διευκολύνει τα πράγματα και να επιτευχθεί ο αλτρουισμός πολύ πιο εύκολα από το αναμενόμενο. Εγώ παραδειγματικά χρειάστηκα περίπου είκοσι χρόνια για να εξαλείψω τον εγωισμό
και όταν έφτασα στην ΠΛΗΡΗ ΕΞΑΛΕΙΨΗ κατάλαβα ότι ο μόνος δρόμος για να διατηρήσω την νίκη μου αυτή είναι ο μοναχισμός.

Είδα λοιπόν ότι αναγκαστικά στην πορεία της ζωής στον έξω κόσμο πρέπει να διατηρήσω μια ισορροπία η οποία με ταυτόχρονη οικονομία στον αλτρουισμό θα ορίσει την δική μου επιβίωση αλλά και των ατόμων της οικογενείας μου. Δεν είναι δυνατόν ένα άτομο να μοιράσει όλα τα υπάρχοντα αφού θα πρέπει να φροντίσει για την δική του επιβίωση σε ένα κόσμο που σήμερα για να τραφείς είναι λίγο δύσκολο. Παλαιότερα η φύση προσέφερε πολλές τροφές οι οποίες συγκεντρώνονταν από αυτή, αλλά σήμερα για να ζήσεις οι κοινωνία οικοδομήθηκε πάνω στο χρήμα και έτσι ΠΡΕΠΕΙ αναγκαστικά να φροντίσεις για δημιουργία αποθεματικού και αν υπάρχει περίσσεια.

Αυτή οι οικονομία που θα αναπτυχθεί με μέτρο και θα διατηρήσει τις ανέσεις στην οικογένεια θα ορίσει και την αγάπη μέσα σε αυτή και είναι ΑΠΟΛΥΤΑ ΒΕΒΑΙΟ ότι ο Θεός δεν θα δυσαρεστηθεί από αυτό το φαινόμενο. Όπου υπάρχει πείνα συνήθως υπάρχει γκρίνια και η γκρίνια είναι ακόμη ένα από τα σκουλήκια που κατατρώνε την αγάπη. Ο ΠΛΗΡΗΣ αλτρουισμός βέβαια θα ευαρεστήσει περισσότερο τον Θεό, αλλά η συνολική αγάπη και ειρήνη μέσα στην οικογένεια αποτελεί την Ευλογία Αυτού.

Εδώ κάπου πρέπει να αναφερθεί ο Ιερός Χρυσόστομος ο οποίος μας λέει ότι τον Θεό τον Ευαρεστεί τόσο ο δρόμος της οικογένειας όσο και του Μοναχισμού.

Ο άνθρωπος λοιπόν ο οποίος θα επιλέξει τον ΠΛΗΡΗ αλτρουισμό είναι καλό να οδηγηθεί στον δρόμο της προσευχής και να οδηγηθεί σε κάποιο Μοναστήρι σε σκοπό την ΠΛΗΡΗ ολοκλήρωση της ψυχής και να αναμένει να μάθει ΜΕ ΠΛΗΡΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ την Κρίση του Κυρίου σχετικά με το Αγγελικό χρίσμα και αν του δοθεί. Φυσικά εκεί θα ζητηθεί να δοθεί ο όρκος αγνότητας , το ορθό είναι ΝΑ ΜΗΝ ΔΟΘΕΙ όρκος, αφού πολλοί είναι αυτοί που δεν αντέχουν τις κακουχίες του Μοναχισμού και αναζητούν την έξοδο και τελικά την οικογένεια. Έτσι δεν θα αναγκαστούν να γίνουν επίορκοι όταν και αν τυχόν αποχωρήσουν.

Η αγνότητα αυτή ζητείται γιατί δεν είναι δυνατόν να έχεις επιλέξει τον Μοναχισμό και να έχεις σαρκικές ηδονές. Σε αυτήν την περίπτωση θα οδηγηθείς ή προς την αμαρτία ή δεν θα προωθήσεις την αγάπη στην οικογένεια όπως ζητείται αυτή από τον Θεό και έτσι εκ των πραγμάτων θα είσαι κάπου ανάμεσα στον Μοναχισμό και στην οικογένεια χωρίς να είσαι βρίσκεσαι ούτε στην μία αλλά ούτε στην άλλη κατάσταση που ευαρεστεί τον Θεό.

Παρατήρησα λοιπόν ότι τηλεοπτικά ο γνωστός ΑΓΥΡΤΗΣ πατέρας Μάξιμος που έγραψε το βιβλίο με την ΨΕΥΔΟΠΡΟΦΗΤΕΙΑ περί Αντίχριστου, να χλευάζει το Αγγελικό χρίσμα το οποίο είδε να δίδεται σε εκείνους που το άξιζαν ενώ στον ίδιο ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΕ γιατί απλά ο κύριος ΔΕΝ ΕΥΑΡΕΣΤΗΘΗΚΕ ΚΑΘΟΛΟΥ προφανώς από την διάδοση των ψευδών ερμηνειών γνωστών και αγνώστων προφητειών, αληθινών και ψευδοπροφητειών που έμειναν από τα χρόνια της Παλαιάς Διαθήκης αφού είχαν δοθεί από τον Εωσφόρο ο οποίος διαστρέβλωνε τις Προφητείες που έδινε η Αγία Τριάδα. Η Αγία Τριάδα ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.

Το άτομο αυτό λοιπόν αν και Ιερέας και σας Ιερέας Άξιος, προκάλεσε μεγάλη σύγχυση και φόβο στους πιστούς ΑΝΑΙΤΙΑ και ειλικρινά δεν θα ήθελα να είμαι στην θέση του την ώρα της απολογίας του ενώπιων του Κυρίου. Ο Κύριος με τους Ιερείς είναι ΚΑΤΑ ΠΟΛΥ αυστηρότερος από ότι με τους λαϊκούς, τους οποίους συγχωρεί για την άγνοια, ενώ από τους Ιερείς περιμένει την προσευχή τους ΓΙΑ ΦΩΤΙΣΗ και φροντίζει ο ίδιος να δίνεται με την ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ για να μην προκαλούν κακό. Είναι συχνό το φαινόμενο όμως των αλληγορικών οραμάτων που δίνονται να ερμηνεύονται αυτά λανθασμένα και να οδηγούνται και πάλι σε λάθος δρόμου οι Ιερείς με το φαινόμενο να λαμβάνει ΤΡΑΓΙΚΕΣ διαστάσεις σε ανθρώπους που έχουν δράση Ιερέα και ενώ είναι ΨΕΥΔΙΙΕΡΕΙΣ ο Κύριος ΤΟΥΣ ΘΕΛΕΙ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ και τους δίνει κάποια οράματα για να Τον πλησιάσουν. Ένα όραμα αυτής της μορφής δόθηκε στον Απόστολο Πέτρο ο οποίος προωθούσε την ΠΛΗΡΗ νηστεία από το ζωικό κρέας κάτι φυσικά που έχει επιτραπεί από τον Θεό και από τα πρώτα χρόνια που πέρασαν οι Πρωτόπλαστοι στον παράδεισο που λέγεται Γη. Εδώ κάπου θέλω να τονίσω ότι ο παράδεισος αφορούσε την κατάσταση ΠΡΟ ΤΗΣ ΠΤΩΣΗΣ αφού μετά από αυτή η ζωή δεν είναι τόσο ευχάριστη στη Γη και την περιβάλλει πολύς πόνος. Τα αίτια της πτώσης τα έχω περιγράψει κατά την παρουσίαση του Θεϊκού Σχεδίου το οποίο ήταν μια ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ενέργεια η οποία έχει στόχο την σωτηρία όσων περισσότερο ατόμων είναι δυνατό να επιτευχθεί έτσι ώστε ΝΑ ΠΕΤΥΧΕΙ η Αγία Τριάδα και να ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ κάποια στιγμή μία ΤΕΛΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

Η πιο γνωστή περίπτωση που γνωρίζω από διδάσκαλο ο οποίος είναι ΠΑΝΑΓΝΗ ΨΥΧΗ και αναφέρομαι στις περιπτώσεις των αλλόθρησκων, είναι η περίπτωση της διδάσκουσας Reiki που λέγεται Βάσω Νικολόπουλου και είναι από τα πρώτα άτομα που δίδαξαν στην Ελλάδα.

Η υπέροχη πραγματικά αγγελική ψυχή αυτή δεν έχει δράση ψευδοιερέα και δεν έχει σημασία το γεγονός που είναι γυναίκα, αλλά ζει μία κατάσταση την οποία ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΤΗΡΟΥΝ και είναι η κατάσταση αγνότητας των διδασκάλων ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΩΝ τύπου Παγόδας. Ζει δηλαδή όπως ΟΙ ΑΞΙΕΣ ΜΟΝΑΧΕΣ των Ορθοδόξων Μοναστηριών και ο Κύριος θέλει από αυτήν απλά να συνεχίσει να αποδίδει ΑΓΑΠΗ. Αν πάραυτα αποφάσιζε και επέστρεφε στην Ορθοδοξία τότε είναι μαθηματικά βέβαιο ότι ΠΟΛΥ ΕΥΚΟΛΑ θα έφτανε στην ΠΛΗΡΗ Αγιότητα ενώ σήμερα είναι αμφίβολο αν θα φτάσει σε αυτή. Προσωπικά προσεύχομαι και εύχομαι για την ΠΛΗΡΗ ΑΓΙΟΤΗΤΑ μια ψυχούλας που πλησιάζει την ολοκλήρωση της ψυχής μέσα από τους δύσβατους δρόμους των Ανατολικών διδασκαλιών και επηρεαζόμενη από τα ψεύδη που αναγκαστικά διδάχθηκε αν και το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν η αποχώρησή της από την Ορθοδοξία για την οποία ευθύνονται οι διεφθαρμένοι Ιερείς που είχε την ατυχία να γνωρίσει.
Η ΥΠΕΡΟΧΗ και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ψυχή αυτή είχε και πιστεύω ότι θα έχει και άλλα οράματα από τον ίδιο τον Κύριο, τα οποία θα την οδηγήσουν σε διδασκαλία ΑΓΑΠΗΣ, αφού ΦΡΟΝΤΙΖΕΙ ο Κύριος και με τα οράματα που τις δίνει την οδηγεί σε ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ ΑΓΑΠΗ μέσα από τον χώρο τον οποίο βρίσκεται, ο οποίος ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΙΡΕΣΗ. Απλά υπάρχουν πλοκάμια μια αίρεσης με την οποία αναγκαστικά συνδέεται λόγω του ονόματος που φέρει η διδασκαλία και το οποίο ΚΑΠΗΛΕΥΤΗΚΑΝ οι ΑΓΥΡΤΕΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ που ίδρυσαν την αίρεση. Η σύνδεση γίνεται μέσα από δεσμούς τους οποίους ΚΑΝΕΙΣ εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να αρνηθεί και οδηγούν στην αίρεση
μέσα από παραθύρια του διαδικτύου.

Το δύσκολο λοιπόν στις ανατολικές διδασκαλίες είναι να πολεμηθεί ο ΚΑΚΩΣ καλλιεργούμενος εγωισμός ο οποίος προέρχεται από τις διαστρεβλώσεις των διδασκαλιών αυτών που καλλιεργήθηκαν στην Αμερική από ΑΝΑΞΙΟΥΣ διδασκάλους που βρέθηκαν εκεί και δημιούργησαν σύγχρονες Βουδιστικές και άλλες αιρέσεις.
Ο εγωισμός λοιπόν για να σβήσει χρειάζεται κάθε φορά που θα διαπιστώνει ο καθένας από εμάς ότι ο εγωισμός του είναι τροχοπέδης στην επικοινωνία αρχικά αλλά και στην αγάπη τελικά να αντιμετωπίζεται με αλλαγή συμπεριφοράς κατευθυνόμενη στην απόρριψη του εγωιστικού στοιχείου.

Στη συνέχεια παράλληλα με τον Εγωισμό πρέπει να πολεμηθεί και η ιδιοτέλεια η οποία πολεμείται με την ανάπτυξη της ικανότητας να μάθει το άτομο να μοιράζεται τα αγαθά που έχει.

Αν λοιπόν πολεμηθεί ο εγωισμός και η ιδιοτέλεια τότε έχουν εξαλειφθεί δύο από τα σκουλήκια τα οποία θρέφουν την αλαζονεία και την έπαρση και οδηγούν συνολικά στην κενοδοξία. Η κενοδοξία από μόνη της σαν κατάσταση δεν μπορεί να πολεμηθεί αφού είναι αποτέλεσμα και άλλων παραγόντων οι οποίοι και πάλι προέρχονται από τον εγωισμό και την ιδιοτέλεια. Αυτοί οι παράγοντες είναι που αναλύονται από τον Άγιο Ιωάννη τον Σιναΐτη και αποτελούν προσθήκη πολλών υποκατηγοριών οι οποίες ΔΕΝ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ στην Κλίμακα της Ορθοδοξίας αλλά η μελέτη αυτών κρίνεται κάτι παραπάνω από επιβεβλημένη. Αυτό γιατί η μελέτη αυτή και κάθε σχετική μελέτη συνολικά οδηγούν στην αυτογνωσία η οποία είναι απαραίτητη ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ αγώνα αφού θα ορίσει τις αδυναμίες μας που πρέπει να υπερνικήσουμε στην προσπάθεια να αναπτύξουμε την ικανότητα ΤΕΛΕΙΑΣ αγάπης η οποία είναι αυτή που ΘΑ ΕΞΑΦΑΝΙΣΕΙ κάθε εκδήλωση μίσους.

Στο επόμενο στάδιο που είναι η περηφάνια και πάλι θα έχω αναφορά στις Ανατολικές διδασκαλίες οι οποίες προσελκύουν πολλούς ανίδεους οι οποίοι παρασέρνονται σε αυτές επηρεαζόμενοι από την δράση διεφθαρμένων Ιερέων αλλά και από Ιερείς οι οποίοι διδάσκουν την άγνοιά τους όπως ο πατέρας Μάξιμος που έγραψε το βιβλίο περί Αντίχριστου. Η αναφορά μου στις ανατολικές διδασκαλίες γίνεται γιατί κερδίσουν συνεχώς έδαφος στην Ελλάδα αν και είναι διδασκαλίες σοφιστικής προέλευσης οι περισσότερες.

Θυμίζω ότι υπάρχει αναφορά για ύπαρξη ΤΕΡΑΣΤΙΑΣ σκληροκαρδίας ΣΕ ΟΛΕΣ τις Προφητείες για τα ύστατα χρόνια και μια προσεκτική ματιά δίπλα μας θα μας δείξει ότι ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΟΙ άνθρωποι με ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΑΠΟΘΕΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗΣ στην καρδιά τους αλλά και αρκετή σκληροκαρδία η οποία αυξάνεται όσο απομακρυνόμαστε από τον Θεό. Αυτό το γεγονός από μόνο του αποτελεί στοιχείο το οποίο δείχνει ότι είναι πολύ πρόωρη οποιαδήποτε αναφορά για την έλευση του Αντίχριστου η οποία φυσικά είναι σχετικά κοντά αλλά μπορεί να είναι και μετά από αρκετούς αιώνες.

Την κατάσταση αυτήν της σκληροκαρδίας να αναπτύσσεται την ένιωσα το διάστημα που αρχικά πήγα να απομακρυνθώ από τον Θεό την οποία πολέμησα μέχρις εσχάτων για να την εξαλείψω πριν καν επιστρέψω και πάλι σας άσωτος υιός στο πλευρό του Κυρίου. Ήταν η Κυριακή του Ασώτου εκείνη την ημέρα που ο Άγιος Νεκτάριος με ένα όνειρο που μου έδωσε στο οποίο περιλαμβάνονταν η ημερομηνία 9/11 και με οδήγησε σε ένα μοναστήρι όπου και τελικά Εξομολογήθηκα μέσα από μια διαδικασία η οποία κράτησε μερικούς μήνες. Από την ημερομηνία κατάλαβα ότι ήταν ο Άγιος Νεκτάριος αυτός που με οδηγούσε στην Μετάνοια.

Στάδιο 8ο. Περηφάνια

Αρχικά ήθελα σήμερα και με αφορμή της παραβολής του Τελώνου και του Φαρισαίου να μπω στην έννοια της ταπείνωσης, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό λόγω ανωτέρω δυνάμεων αφού η αναίδεια ορισμένων αρχαιολατρών και ο θάνατος ενός αγαπημένου μου προσώπου, όρισαν και δεν αφιέρωσα όσο χρόνο θα έπρεπε.

Σήμερα θα αναλύσω μια παρεξηγημένη έννοια από την ορθοδοξία αφού οι Ορθόδοξοι Μοναχοί προσπαθούν να σβήσουν κάθε είδους περηφάνιας. Μόνο που με τον τρόπο αυτό δημιουργούν μια ενεργοποίηση της δύναμης της συνήθειας με αποτέλεσμα να χάνονται ικανότητες προσευχής δακρύων και θα εξηγήσω παρακάτω γιατί.
Αρχικά θα ήθελα να κάνω μια εισαγωγή για να γίνουν περισσότερο κατανοητά στη συνέχεια τα παραπάνω.

Η περηφάνια διαχωρίζεται στην αλαζονική περηφάνια και στην περηφάνια της καθαρής καρδιάς. Είναι αυτή που ο Κύριος θέλει και ΖΗΤΗΣΕ με την φράση “καθαρή τη καρδία”. Με την φράση αυτή ο κύριος δεν απέρριψε το τρίπτυχο Μετάνοια- Εξομολόγηση- Θεία Μετάληψη που είναι ο δρόμος της καθαρής καρδιάς από ΚΑΘΕ ΒΡΩΜΙΑ που υπεισέρχεται από την αμαρτία. Η καθαρή καρδιά είναι αυτή που θα επιτευχθεί αλλά για να εξέλθει η ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ περηφάνια της καθαρής καρδιάς πρέπει να υπάρχει η βεβαιότητα ότι ευαρεστήσαμε τον κύριο. Το Ορθό είναι να δείχνουμε ταπείνωση και να μην επιτρέψουμε την εκδήλωση αυτής της περηφάνιας αλλά αν την έχουμε βαθιά μέσα μας και ΑΝΕΚΔΗΛΩΤΗ, τότε έχουμε ορίσει μια ψυχική ικανοποίηση με το επιζητούμενο αποτέλεσμα η οποία μας επιτρέπει να εντείνουμε τους αγώνες για να διατηρούμε ΥΝΕΧΩΣ καθαρή την καρδιά μας από κάθε βρωμιά της αμαρτίας και αυτό επέρχεται με την νίκη κατά της Αμαρτίας η οποία θα έχει εδραιωθεί με ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ σε προηγούμενα στάδια.

Εδώ κάπου θέλω να προσθέσω ότι τα στάδια αυτά και οι καταστάσεις που περιλαμβάνουν αποτελούν τους δαίμονες των μοναχών με τους οποίους μάχονται στον αγώνα για ολοκλήρωση της ψυχής. Η αλαζονεία και η έπαρση είναι τα χαρακτηριστικά εκείνα που τρέφουν την κενοδοξία αλλά και την περηφάνια . Σε πρώτο στάδιο νίκης των χαρακτηριστικών αυτών απομακρύνεται η κενοδοξία και η ένταση στους αγώνες να εξαφανιστεί η έπαρση απομακρύνεται και η μιαρή περηφάνια που είναι η αλαζονική περηφάνια.

Εδώ κάπου θέλω να τονίσω ότι η αλαζονική περηφάνια είναι χαρακτηριστικό το οποίο εμπεριέχεται μέσα στο στάδιο της κενοδοξίας και μπορεί να έχει απομακρυνθεί η κενοδοξία αλλά να μένει η αλαζονεία η οποία θα εκδηλώνει την αλαζονική περηφάνια που ανέφερα.

Η περηφάνια της καθαρής καρδιάς είναι αυτή που ορίζει και τους αγώνες που ορίζονται από το άτομο ΚΑΙ ΜΟΝΟ σε πρώτο στάδιο. Η ακαταδεκτικότητα βοήθειας όταν παραστεί ανάγκη είναι μια μορφή αλαζονείας και πρέπει να έχει πολεμηθεί αυτή για να επιτευχθεί η νίκη. Αλλά όταν εντείνονται οι αγώνες και τα αδιέξοδα ορίζονται στο τέλος της υπομονής τότε οι αγώνες έχουν φτάσει σε υπέρτατους βαθμούς και με όπλο την υπομονή επέρχεται εσωτερική δύναμη που είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ κατά τον Μοναχισμό αλλά και για να ανταπεξέλθει το άτομο στις δύσκολες συνθήκες της ζωής που θα συναντήσει. Με αυτόν τον τρόπο δεν έρχεται η εγκατάλειψη και απομακρύνεται κάθε αδυναμία που θα ορίσει πιθανές συνθήκες αυτοκτονίας που συχνά ορίζονται από αδυναμία αντοχής στις δυσχέρειες που εμφανίζονται.

Αν με το παραμικρό οδηγούμαστε να ζητήσουμε την βοήθεια διαμέσω της Προσευχής και εναποθέτουμε την ελπίδα μας στον Θεό ενδέχεται να γίνει αυτή Προσδοκία και να μας απογοητεύσει αφού συχνά ο Θεός ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ γιατί απλά θέλει να σκληραγωγηθούμε και να προσπαθήσουμε περισσότερο στηριζόμενοι στις δυνάμεις μας.
Έτσι και όταν δούμε το αδιέξοδο και έχοντας ΒΑΘΙΑ ΠΙΣΤΗ με την δύναμη της προσευχής δακρύων θα επέλθει το θαύμα το οποίο η Αγία τριάδα δεν θα το αρνηθεί βλέποντας πόσο πολύ θέλουμε (ας πούμε υποθετικά) να γεννηθεί το μωρό που οι γιατροί είδαν ότι στην κοιλιά της μάνας του κινδυνεύει. Έτσι θα ορίσει ο Θεός και θα εξαφανιστεί το υγρό στον εγκέφαλο που διέγνωσε ο ΠΑΝΑΞΙΟΣ γιατρός που φρόντισε να ολοκληρώσει κάθε εξέταση που πρέπει να γίνεται στις υποψήφιες μητέρες. Αυτό αναφέρεται στον φίλο μου Σάκη και στο νεογέννητο μωρό του το οποίο χαίρει ΑΚΡΑΣ ΥΓΕΙΑΣ και κάτι μου λέει ότι έχει γίνει το πολυπόθητο θαύμα αν και συχνά γίνονται κάποια λάθη στις ιατρικές γνωματεύσεις. Μόνο που στην περίπτωση αυτή υπάρχει εξέταση η οποία δείχνει ότι το μωρό αυτοθεραπεύεται αφού ολοκληρώνεται το θαύμα σιγά-σιγά και υπάρχει ο αυτοκαθαρισμός του υγρού που διαπιστώθηκε στον εγκέφαλο.

Συχνά ο Κύριος επειδή ΠΡΟΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι θα αμφισβητηθεί το θαύμα ορίζει και υπάρχει μια φαινομενικότητα αυτοθεραπείας και με τον τρόπο αυτό πειράζει τους αμφισβητίες από τους οποίους ζητάει να είναι περισσότερο προσεκτικοί και να διαθέτουν μεγαλύτερη πίστη.

Με τον τρόπο αυτό ο Κύριος ορίζει και εξέρχεται μεγαλύτερο ύψος αγάπης από τους πιστούς οι οποίοι ακόμη και αν δεν έχει γίνει θαύμα ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΝ ΤΟΝ ΘΕΟ προσευχόμενοι αλλά και στους αμφισβητίες τους αφήνει με μια περιέργεια η οποία ορίζει έρευνα σχετικά με το τι έχει συμβεί. Συχνά έρευνες αυτής της μορφής φέρνουν ανακαλύψεις οι οποίες ΣΩΖΟΥΝ ΖΩΕΣ και επιτυγχάνεται ΝΑ ΕΠΕΛΘΕΙ ΚΑΛΟ στην ανθρωπότητα από αμφισβητίες Θεού τους οποίους ΘΑ ΑΝΤΑΜΕΙΨΕΙ ΠΑΝΔΙΚΑΙΑ και θα οριστεί μία εξαιρετικά μεγάλη ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ στην αιώνιο ζωή.

Κλείνω με το θέμα αυτό ενημερώνοντας ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΘΕΙ ΚΑΘΕ ΛΕΞΗ από την Κλίμακα του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτη κι ας έχει λάθος ονομασμένα τα στάδια, γιατί ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ θα μπορέσει το άτομο να φτάσει σε ΠΛΗΡΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ.

Στάδιο 8ο. Περηφάνια

Αρχικά ήθελα σήμερα και με αφορμή της παραβολής του Τελώνου και του Φαρισαίου να μπω στην έννοια της ταπείνωσης, αλλά αυτό δεν κατέστη δυνατό λόγω ανωτέρω δυνάμεων αφού η αναίδεια ορισμένων αρχαιολατρών και ο θάνατος ενός αγαπημένου μου προσώπου, όρισαν και δεν αφιέρωσα όσο χρόνο θα έπρεπε.

Σήμερα θα αναλύσω μια παρεξηγημένη έννοια από την ορθοδοξία αφού οι Ορθόδοξοι Μοναχοί προσπαθούν να σβήσουν κάθε είδους περηφάνιας. Μόνο που με τον τρόπο αυτό δημιουργούν μια ενεργοποίηση της δύναμης της συνήθειας με αποτέλεσμα να χάνονται ικανότητες προσευχής δακρύων και θα εξηγήσω παρακάτω γιατί.
Αρχικά θα ήθελα να κάνω μια εισαγωγή για να γίνουν περισσότερο κατανοητά στη συνέχεια τα παραπάνω.

Η περηφάνια διαχωρίζεται στην αλαζονική περηφάνια και στην περηφάνια της καθαρής καρδιάς. Είναι αυτή που ο Κύριος θέλει και ΖΗΤΗΣΕ με την φράση “καθαρή τη καρδία”. Με την φράση αυτή ο κύριος δεν απέρριψε το τρίπτυχο Μετάνοια- Εξομολόγηση- Θεία Μετάληψη που είναι ο δρόμος της καθαρής καρδιάς από ΚΑΘΕ ΒΡΩΜΙΑ που υπεισέρχεται από την αμαρτία. Η καθαρή καρδιά είναι αυτή που θα επιτευχθεί αλλά για να εξέλθει η ΓΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ περηφάνια της καθαρής καρδιάς πρέπει να υπάρχει η βεβαιότητα ότι ευαρεστήσαμε τον κύριο. Το Ορθό είναι να δείχνουμε ταπείνωση και να μην επιτρέψουμε την εκδήλωση αυτής της περηφάνιας αλλά αν την έχουμε βαθιά μέσα μας και ΑΝΕΚΔΗΛΩΤΗ, τότε έχουμε ορίσει μια ψυχική ικανοποίηση με το επιζητούμενο αποτέλεσμα η οποία μας επιτρέπει να εντείνουμε τους αγώνες για να διατηρούμε ΥΝΕΧΩΣ καθαρή την καρδιά μας από κάθε βρωμιά της αμαρτίας και αυτό επέρχεται με την νίκη κατά της Αμαρτίας η οποία θα έχει εδραιωθεί με ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΕΣ ΝΙΚΕΣ σε προηγούμενα στάδια.

Εδώ κάπου θέλω να προσθέσω ότι τα στάδια αυτά και οι καταστάσεις που περιλαμβάνουν αποτελούν τους δαίμονες των μοναχών με τους οποίους μάχονται στον αγώνα για ολοκλήρωση της ψυχής. Η αλαζονεία και η έπαρση είναι τα χαρακτηριστικά εκείνα που τρέφουν την κενοδοξία αλλά και την περηφάνια . Σε πρώτο στάδιο νίκης των χαρακτηριστικών αυτών απομακρύνεται η κενοδοξία και η ένταση στους αγώνες να εξαφανιστεί η έπαρση απομακρύνεται και η μιαρή περηφάνια που είναι η αλαζονική περηφάνια.

Εδώ κάπου θέλω να τονίσω ότι η αλαζονική περηφάνια είναι χαρακτηριστικό το οποίο εμπεριέχεται μέσα στο στάδιο της κενοδοξίας και μπορεί να έχει απομακρυνθεί η κενοδοξία αλλά να μένει η αλαζονεία η οποία θα εκδηλώνει την αλαζονική περηφάνια που ανέφερα.

Η περηφάνια της καθαρής καρδιάς είναι αυτή που ορίζει και τους αγώνες που ορίζονται από το άτομο ΚΑΙ ΜΟΝΟ σε πρώτο στάδιο. Η ακαταδεκτικότητα βοήθειας όταν παραστεί ανάγκη είναι μια μορφή αλαζονείας και πρέπει να έχει πολεμηθεί αυτή για να επιτευχθεί η νίκη. Αλλά όταν εντείνονται οι αγώνες και τα αδιέξοδα ορίζονται στο τέλος της υπομονής τότε οι αγώνες έχουν φτάσει σε υπέρτατους βαθμούς και με όπλο την υπομονή επέρχεται εσωτερική δύναμη που είναι ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ κατά τον Μοναχισμό αλλά και για να ανταπεξέλθει το άτομο στις δύσκολες συνθήκες της ζωής που θα συναντήσει. Με αυτόν τον τρόπο δεν έρχεται η εγκατάλειψη και απομακρύνεται κάθε αδυναμία που θα ορίσει πιθανές συνθήκες αυτοκτονίας που συχνά ορίζονται από αδυναμία αντοχής στις δυσχέρειες που εμφανίζονται.

Αν με το παραμικρό οδηγούμαστε να ζητήσουμε την βοήθεια διαμέσω της Προσευχής και εναποθέτουμε την ελπίδα μας στον Θεό ενδέχεται να γίνει αυτή Προσδοκία και να μας απογοητεύσει αφού συχνά ο Θεός ΔΕΝ ΔΙΝΕΙ γιατί απλά θέλει να σκληραγωγηθούμε και να προσπαθήσουμε περισσότερο στηριζόμενοι στις δυνάμεις μας.
Έτσι και όταν δούμε το αδιέξοδο και έχοντας ΒΑΘΙΑ ΠΙΣΤΗ με την δύναμη της προσευχής δακρύων θα επέλθει το θαύμα το οποίο η Αγία τριάδα δεν θα το αρνηθεί βλέποντας πόσο πολύ θέλουμε (ας πούμε υποθετικά) να γεννηθεί το μωρό που οι γιατροί είδαν ότι στην κοιλιά της μάνας του κινδυνεύει. Έτσι θα ορίσει ο Θεός και θα εξαφανιστεί το υγρό στον εγκέφαλο που διέγνωσε ο ΠΑΝΑΞΙΟΣ γιατρός που φρόντισε να ολοκληρώσει κάθε εξέταση που πρέπει να γίνεται στις υποψήφιες μητέρες. Αυτό αναφέρεται στον φίλο μου Σάκη και στο νεογέννητο μωρό του το οποίο χαίρει ΑΚΡΑΣ ΥΓΕΙΑΣ και κάτι μου λέει ότι έχει γίνει το πολυπόθητο θαύμα αν και συχνά γίνονται κάποια λάθη στις ιατρικές γνωματεύσεις. Μόνο που στην περίπτωση αυτή υπάρχει εξέταση η οποία δείχνει ότι το μωρό αυτοθεραπεύεται αφού ολοκληρώνεται το θαύμα σιγά-σιγά και υπάρχει ο αυτοκαθαρισμός του υγρού που διαπιστώθηκε στον εγκέφαλο.

Συχνά ο Κύριος επειδή ΠΡΟΓΝΩΡΙΖΕΙ ότι θα αμφισβητηθεί το θαύμα ορίζει και υπάρχει μια φαινομενικότητα αυτοθεραπείας και με τον τρόπο αυτό πειράζει τους αμφισβητίες από τους οποίους ζητάει να είναι περισσότερο προσεκτικοί και να διαθέτουν μεγαλύτερη πίστη.

Με τον τρόπο αυτό ο Κύριος ορίζει και εξέρχεται μεγαλύτερο ύψος αγάπης από τους πιστούς οι οποίοι ακόμη και αν δεν έχει γίνει θαύμα ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΝ ΤΟΝ ΘΕΟ προσευχόμενοι αλλά και στους αμφισβητίες τους αφήνει με μια περιέργεια η οποία ορίζει έρευνα σχετικά με το τι έχει συμβεί. Συχνά έρευνες αυτής της μορφής φέρνουν ανακαλύψεις οι οποίες ΣΩΖΟΥΝ ΖΩΕΣ και επιτυγχάνεται ΝΑ ΕΠΕΛΘΕΙ ΚΑΛΟ στην ανθρωπότητα από αμφισβητίες Θεού τους οποίους ΘΑ ΑΝΤΑΜΕΙΨΕΙ ΠΑΝΔΙΚΑΙΑ και θα οριστεί μία εξαιρετικά μεγάλη ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ στην αιώνιο ζωή.

Κλείνω με το θέμα αυτό ενημερώνοντας ότι ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΕΛΕΤΗΘΕΙ ΚΑΘΕ ΛΕΞΗ από την Κλίμακα του Αγίου Ιωάννου του Σιναΐτη κι ας έχει λάθος ονομασμένα τα στάδια, γιατί ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ θα μπορέσει το άτομο να φτάσει σε ΠΛΗΡΗ ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑ.

Aδελφέ Γεώργιε, κάνε αγάπη σε παρακαλώ, και πες μου λίγα λόγια, να μάθω και εγώ

ο ταλαίπωρος γι' αυτόν τον τρισμέγιστο Άγιο Ερμή,

προτού απέλθω από τον μάταιο τούτο κόσμο.

Από ποιούς διώκεται, κατηγορείται και γιατί;

Νάσαι πάντα καλά.

====================================================================================================================

Υπήρχαν πολλά βιβλία που ανέλυαν την φιλοσοφία του Τρισμέγιστου Ερμή τα οποία καταργήθηκαν όταν μια ομάδα Άγγλων Επιστημόνων βρήκε έναν πάπυρο που ανέφερε τον Ερμή ως πατέρα της Αλχημείας. Τι κι αν ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ κείμενο του Ερμή δεν βρέθηκε ούτε μία αλχημιστική μέθοδος να περιγράφεται. Διατυπώθηκαν τα σχετικά και εμπλέχθηκε με το δαιμόνιο Θωτ του όποιυ την δράση την έριξαν πάνω στον Ερμή τον Τρισμέγιστο.

Έχω παρουσιάσει στον χώρο μου σχετικές δημοσιεύσεις από τις οποίες η κυριότερη ειναι στον παρακάτω δεσμό:

http://glykoxarazei.pblogs.gr/2008/12/o ... ympan.html

Αυτή η δημοσίευση δείχνει το επίπεδο σοφίας του Ερμή του Τρισμέγιστου το οποίο ΜΟΝΟ από τον Παντοκράτορα θα μπορούσε να έχει προέλθει για τα χρόνια εκείνα. ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ σχετική γνώση τότε.

Θα επιστρέψω μετά από 10 μέρες περίπου και θα ολοκληρώσω την Κλίμακα με την Ταπείνωση και τα υπόλοιπα στάδια.

====================================================================================================================

Για τον Διαχειριστή του φόρουμ " Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ"

Το κείμενο αυτό είναι από τις "διδασκαλίες" του μέλους ΓΕΩΡΓΗΣ Χ.Ι.

Ερωτώ, έχουν αυτά σχέση με την Ορθοδοξία;

Σαν υπεύθυνος διαχειριστής, τα έχεις ελέγξει;

Αδελφέ Αντώνιε, λύκοι δεν είναι μόνο οι Οικουμενιστές. Σε παρακαλώ φρόντισε

να προστατευθεί η Ορθόδοξη Πίστη των μελών και επισκεπτών, του ωραίου

ιστοχώρου " Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ " .

Σε ευχαριστώ!

Οι αρχές πάνω στις οποίες είναι δομημένο το σύμπαν
χωρίς σχόλια Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2008 6:47 μμ
Μετά την απόδειξη ύπαρξης του Θεού, για την οποία έγινε μία προσπάθεια σοφιστικής τεχνικής αναίρεσης με σχόλιο που κατατέθηκε στον χώρο μου, θα σας παρουσιάσω τις αρχές του σύμπαντος και όπως δόθηκαν στον Ερμή τον Τρισμέγιστο από τον Ποιμάνδρη (= ο Ποιμήν τους άνδρες) ή Νου ή Ον ή Θεό.

Η αναφορά σε ένα εξωκοσμικό Θεό είναι εκτός τόπου και χρόνου. Μπορούμε να ομιλούμε για ενδοσυμπαντικό Θεό και ΠΟΤΕ για εξωσυμπαντικό Θεό αφού ως σύμπαν ορίζεται το σύνολο των πάντων και επομένως είναι άτοπο να τεθεί κάτι έξω από αυτό. Θεός εξωκοσμικός είναι ανύπαρκτος εννοιολογικά και με αυτήν την αναφορά πείθουν οι σοφιστές περί ανυπαξίας Θεού. Είναι ο ύπουλος τρόπος εισαγωγής θολομένων εννοιών που οδηγούν σε θόλο του νου.

Η μεγαλύτερη χαρά των φιλοσόφων είναι να δείχνουν την ανυπαρξία εννοιών που θεσμοθετήθηκαν από σοφιστές και μπερδεύουν τους σύγχρονους φιλοσόφους όπως ο φίλος μου που άφησε το σχόλιο στην προηγούμενη καταχώρηση.

Απλά ο Θεός είναι ΠΑΝΤΑΧΟΥ ΠΑΡΟΝ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΠΛΗΡΩΝ οπότε είναι ΒΕΒΑΙΟΤΑΤΑ ενδοκοσμικός.

Σας παρουσιάζω τις αρχές της αλήθειας ή τις αρχές του σύμπαντος όπως τις βρήκα στο διαδύκτιο σε διάφορα site τα οποία έχουν τεράστιες ανακρίβιες με την πραγματικότητα αφού παρουσιάζονται οι προσωπικές εκτιμήσεις των συγγραφέων χωρίς να προβληματίζονται επί του λόγου που αναγράφεται. Με αυτόν τον τρόπο προκύπτουν διάφορα εκτρώματα που παρουσιάζονται ως σοφίες όταν στην πραγματικότητα είναι μία ακατανόητη σύνθεση από ανίδεους των σχετικών.

Οι παρακάτω αρχές είναι οι αρχές της αλήθειας του σύμπαντος.

Βρέθηκαν σε δύο χειρόγραφα από τα οποία το ένα τις ανέφερε ως αρχές της αλήθειας και το άλλο ως αρχές του σύμπαντος. Είναι οι αρχές που δόθηκαν από τον Ποιμάνδρη (μία από τις αόριστες ονομασίες που χρησιμοποιηθηκαν από τον ΕΝΑ ΘΕΟ)

Εξηγώ ότι Ο ΜΟΝΟΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ είναι ο Θεός και ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ. Υπήρχε λόγος που το έπραξε αυτό και αυτός ήταν η αυτοαναγωγή σε Θεούς μερικών από τα κατά πολύ κατώτερα πλάσματα των Αγγέλων που αποστάτησαν και είναι γνωστά ως δαιμόνια. Έχω εξηγήσει τα σχετικά στο παρελθόν. ΟΛΟΙ οι άλλοι είπαν το όνομά τους γιατί ήθελαν να τους λατρέψουν ως παντοδύναμους, ενώ ο Πατέρας όλων ήθελε την ΑΓΝΗ ΚΑΙ ΑΝΟΘΕΥΤΗ ΚΑΙ ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΗ ΠΙΣΤΗ προς Αυτόν. Έτσι σε διάφορους λαούς παρουσιάστηκε με την αόριστη προσωνυμία που ο Ίδιος έδωσε η οποίες για εμάς τους Έλληνες είναι γνωστές ως Θεός, Ποιμάνδρης (=Ποιμήν+(τους)άνδρας), Αγάπη, Πατέρας, Αγία Τριάδα.

Στην συνέχεια και στον κατάλληλο χρόνο θα σας παρουσιάσω την μορφή της Αγίας Τριάδος πριν την Γεννηση του Κυρίου μια έννοια η οποία είναι δυσνόητη για πολλούς που θεωρούν ότι ο Υιός δεν προυπήρχε ΠΑΡΑΔΟΞΩΣ και με ΑΥΘΑΙΡΕΤΗ και μερικές φορές ιδιοτελή προσέγγιση εξήγησης της έννοιας της Αγίας Τριάδος. Θέλω να εξηγήσω στο σημείο των Λόγων του Ερμή του Τρισμέγιστου όπου υπάρχει η σχετική αναφορά.

Παραθέτω λοιπόν τις αρχές της αλήθειας του σύμπαντος όπως δόθηκαν από τον ΕΝΑ ΘΕΟ στον Ερμή τον Τρισμέγιστο και στη συνέχεια θα εξηγήσω τα σχετικά.

1. «Το Παν είναι ο Λόγος. Το σύμπαν είναι Νοητικό». (Πρώτη Αρχή)

2. «Όπως είναι πάνω, είναι και κάτω. Όπως είναι κάτω, είναι και πάνω».(Δεύτερη Αρχή)

3. «Τίποτε δεν είναι ακίνητο, όλα δονούνται». (Τρίτη Αρχή)

4. «Όλα είναι δυαδικά, όλα έχουν δύο πόλους. Όλα είναι ένα ζεύγος αντιθέτων, τα άκρα αγγίζονται».(Τέταρτη Αρχή)

5. «Όλα ρέουν και πάλι ρέουν. Όλα έχουν περιόδους ακμής και παρακμής, ανόδου και καθόδου. Όλα κινούνται σαν εκκρεμές. Το μέτρο της κίνησης προς τα δεξιά είναι όμοιο με αυτό της κίνησης προς τα αριστερά. Ο ρυθμός είναι η εξίσωση τους». (Πέμπτη Αρχή)

6. «Κάθε αιτία έχει το αποτέλεσμα της. Κάθε αποτέλεσμα έχει μια αιτία, όλα γίνονται σύμφωνα με τον Νόμο».(Έκτη αρχή)

7. «Η γέννηση υπάρχει παντού. Όλα έχουν μια αρσενική και μια θηλυκή αρχή. Η γέννηση εκδηλώνεται σε κάθε επίπεδο».(Έβδομη Αρχή)



Πρώτη αρχή

«Το Παν είναι ο Λόγος. Το σύμπαν είναι Νοητικό».

Το Παν είναι το Παντοδύναμο Ον δηλαδή ο Νους κατά πως αναφέρεται στην φιλοσοφία του Επίκουρου και αυτός είναι ο ένας και Μοναδικός Θεός. Ο ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ ΛΟΓΟΣ δηλαδή ο Υιός του Θεού είναι η υπόσταση της Αγίας Τριάδος κατά τους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης όταν ο Υιός του Θεού ακόμη δεν είχε Ενσαρκωθεί.
Το Σύμπαν είναι Νοητικό δηλαδή προέρχεται από τον Νου.
Δεύτερη αρχή
Όπως είναι πάνω, είναι και κάτω. Όπως είναι κάτω, είναι και πάνω»
Αναφέρεται στην μορφή του σύμπαντος η οποία τόσο στη Γη όπως και στους "ουρανούς" έχει όμοια μορφή.
Τριτη αρχή
«Τίποτε δεν είναι ακίνητο, όλα δονούνται».
Είναι η γνωστή ρήση του Ηράκλειτου "Τα πάντα ρει" με μιά άλλη έκφραση αλλά επειδή αυτή βγήκε από τον Λόγο του Θεού είναι ΠΛΗΡΗΣ και επιδέχεται και άλλες ερμηνίες που αφορούν την κίνηση των υλικών του σύμπαντος ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΗΝ ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ, τα οποία δονούνται από τις εσωτερικές εκρήξεις που λαμβάνουν χώρα εντός των άστρων. Το σύμπαν ΔΕΝ ΚΙΝΕΙΤΑΙ αλλά κινούνται ΤΑ ΠΑΝΤΑ μέσα σε αυτό. Αν κινούνταν το σύμπαν τότε απλά δεν θα ήταν το σύνολο των πάντων αφού θα έπρεπε να υπάρχει κάτι έξω από αυτό και αυτό είναι ΑΤΟΠΟ.
Τέταρτη αρχή
«Όλα είναι δυαδικά, όλα έχουν δύο πόλους. Όλα είναι ένα ζεύγος αντιθέτων, τα άκρα αγγίζονται»
Αναφέρεται στους Μαγνητικούς Πόλους των άστρων αλλά και των μαγνητικών στοιχείων της φύσης αλλά ακόμη και στα μικροσωματίδια. Τα άκρα που αγγίζονται των ζευγαριών των αντιθέτων, είναι οι ετερόνυμοι πόλοι των στοιχείων που έλκονται ή των διαφορετικά φορτισμένων σωματιδίων που επίσης έλκονται. ΠΛΗΡΗΣ Ο ΛΟΓΟΣ ΘΕΟΥ και με μια απλή φράση μας δίνει την σύνθεση των υλικών του σύμπαντος.
Πέμπτη αρχή
«Όλα ρέουν και πάλι ρέουν. Όλα έχουν περιόδους ακμής και παρακμής, ανόδου και καθόδου. Όλα κινούνται σαν εκκρεμές. Το μέτρο της κίνησης προς τα δεξιά είναι όμοιο με αυτό της κίνησης προς τα αριστερά. Ο ρυθμός είναι η εξίσωση τους».
Εδώ η σοφία είναι απείρου κάλλους και δεν μπορεί να αποδωθεί το νόημα τόσο απλά. Περιληπτικά θα παρουσιάσω μερικά από τα σημεία που εννοούνται.
Αναφέρεται στη ροή που παρατηρείται από την κίνηση όλων των υλικών του σύμπαντος. Στην συμπαντική αναφορά αναφέρεται στις κινήσεις τύπου εκρεμμούς που γίνονται από τα ηλεκτομαγνητικά φαινόμενα και όπως μας είναι γνωστά από την επιστήμη. Το μέτρο και ο ρυθμός αναφέρονται στην σταθερή κίνηση τύπου εκρεμμούς.
Εκτη αρχή
«Κάθε αιτία έχει το αποτέλεσμα της. Κάθε αποτέλεσμα έχει μια αιτία, όλα γίνονται σύμφωνα με τον Νόμο»
Είναι η αρχή δράσης και αντίδρασης και ο Νόμος είναι η εκάστοτε συμπαντική αρχή στο παρατηρηθέν φαινόμενο.
Έβδομη αρχή
«Η γέννηση υπάρχει παντού. Όλα έχουν μια αρσενική και μια θηλυκή αρχή. Η γέννηση εκδηλώνεται σε κάθε επίπεδο»
Η αναφορά στην αναπαραγωγή της ζωής όπου υπάρχει σύζευξη αρσενικού και θηλυκού. Περιλαμβάνεται ακόμη και η περίπτωση των μονοκύτταρων οργανισμών που διαιρούνται και αυτό συμπληρώνεται με την φράση η γέννηση εκδηλώνεται σε κάθε επίπεδο και το επίπεδο είναι η μορφή ζωής των διαφόρων θνητών οργανισμών.
Μετά από όλα αυτά ελπίζω να έγινε κατανοητό ότι η σοφία των 9.000 περίπου χρόνων πριν την Γέννηση του Κυρίου δεν προέρχονταν από μελέτη επιστημόνων αλλά από τον Λόγο του Θεού ή τον Νου που είναι το Υπέρτατο Ον τον οποίο αναφέρουν ακόμη και άθεοι στις συζητήσεις τους. Δηλαδή στηρίζουν τον λόγο τους στον Νου τον οποίο αρνούνται δηλώνοντας άθεοι και υπό την εσκεμμένη άγνοια στην οποία υποβάλλονται αφού δεν παραδέχονται ότι δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν την σοφία των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων απλά γιατί δεν τους είναι γνωστό το σημείο αναφορά τους αφού οι σημερινές επιστήμες έχουν ορίσει διαφορετικά τις έννοιες από τα χρόνια εκείνα της αρχαίας εποχής.
====================================================================================================================