|
Όπως και να χει αδέρφια, είτε ερθει σε 4 χρόνια, είτε αύριο, εμείς σαν ακόλουθοι του Χριστού πρέπει να ζούμε εν Χριστώ ζώη και να μην ελπίζουμε στα πρόσκαιρα.
Ελπίζοντας στα πρόσκαιρα, έστω κι εν μέρι, τότε δυσκολεύουμε την θέση μας όταν χρειαστεί να διαλέξουμε με ποιό μέρος είμαστε, όταν θα έρθει εκείνη η μέρα που θα έρθει σε κοσμική εξουσία ο μιαρός. Αλλά και όταν έρθει ο μιαρός (ΕΑΝ ΖΟΥΜΕ), θα σφραγίσει όσους δεν έχουν πραγματική πίστη στον Κύριο, γιατί θα του δωθούν από μόνοι τους οι άνθρωποι. Και αυτό επειδή δεν ελπίζουν στην Ουράνια Βασιλεία του Κυρίου, αλλά στο ξεροκόματο που θα τους δίνει ο υποχθόνιος και στα κοσμικά πάθη τους. Γιατί, αυτός που θα έχει πραγματικά πίστη στον Κύριο, θα επιλέξει να πεθάνει και από την πείνα για τον Κύριο.
Αλλά, ο Θεός, που είναι Πανάγαθος, Πανελεήμων, Πανεύσπλαχνος, άμα του ζητήσεις, θα σου δώσει, όπως έκανε και κάνει πάντα σε κάθε στιγμή της ζωής των πιστών.
Τώρα για την ανθρωποποίηση του ακατονόμαστου, άστον να έρθει όποτε θέλει. Μία μπόρα θα είναι, μία κοκίδα στην ιστορία του κόσμου, ενώ ο Θεός είναι το Α και το Ω.
Ο Θεός είναι αγάπη, ελπίδα, ζωή, ευτυχία, φως. Γεμίζει την ψυχή σου, σώζει τον πραγματικά μετανοημένο ο οποίος έχει να Τον γνωρίσει. Τον τρόμο, την απελπησία, την μιζέρια την γεννά ο ακατονόμαστος. Άστον να την χαίρεται μόνος του.
Όταν έρθει ο πάνκακος, εμείς πρέπει να λέμε «Εεε, και; Εγώ εδώ είμαι μετανάστης για να μαζέψω καρπούς αγάπης για τον Θεό και τον συνάνθρωπό μου. Άμα δεν τους κάνω που αγαπάω τον συνάνθρωπο με Αγάπη Κυρίου, κακό του κεφαλιού τους. Ας με στείλουν πίσω στον Κύριό μου. Αυτός είμαι.»
Θα θέλει να δει ο Κύριος από μας λεβεντιά, μάγκια, και όχι τρομαγμένα ανθρωπάκια. Λεβεντιά εν Χριστώ. Όπως λεβέντες ήταν και οι πρόγονοί μας. Εν Χριστώ.
«29 Και είπε μια παραβολή σ’ αυτούς: «Δείτε τη συκιά και όλα τα δέντρα. 30 Όταν προβάλουν ήδη τα φύλλα, βλέπετε από μόνοι σας και γνωρίζετε ότι είναι ήδη κοντά το θέρος. 31 Έτσι κι εσείς, όταν δείτε αυτά να γίνονται, να γνωρίζετε ότι κοντά είναι η βασιλεία του Θεού. 32 Αλήθεια σας λέω ότι δε θα παρέλθει η γενιά αυτή, ωσότου όλα γίνουν. 33 Ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν, οι λόγοι μου όμως δε θα παρέλθουν». 34 «Προσέχετε, λοιπόν, τους εαυτούς σας μήπως βαρύνουν οι καρδιές σας μέσα σε κραιπάλη και σε μέθη και σε μέριμνες βιοτικές και πέσει πάνω σας αιφνίδια η ημέρα εκείνη 35 σαν παγίδα. Γιατί θα έρθει πάνω σε όλους όσοι κάθονται στην επιφάνεια όλης της γης. 36 Αγρυπνείτε, λοιπόν, και σε κάθε καιρό να δέεστε για να υπερισχύσετε, ώστε να ξεφύγετε όλα αυτά που μέλλουν να γίνονται και να σταθείτε μπροστά στον Υιό του ανθρώπου».
Κατα Λουκαν, Κεφάλαιον 21
|