Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

Πως θα μπορώ να ευχαριστήσω το Θεό για ό,τι μου έδωσε μέχρι σήμερα;

Είναι σωστό να εκλαμβάνω ως σημάδια-μηνύματα (καλά ή κακά), πράγματα που βλέπω ή ακούω;

Αν εργάζομαι για κάποιον που είναι αιρετικός, είναι αμαρτία;

Τον Θεό Γεώργιε τον ευχαριστούμε όταν αφιερώνουμε την ζωή μας σε Αυτόν,δηλαδή ότι κάνουμε το πράττουμε προς Δόξα του.Αυτή είναι πιό ευάρεστη Ευχαριστία προς το Προσωπό Του.Για παράδειγμα:Ξυπνάς το πρωί και η πρώτη σου ενέργεια είναι η προσευχή,ετσι το πρωινό σου ξύπνημα το αφιερώνεις στον Θεό.Εργάζεσαι κατα την διάρκεια της ημέρας και πρόσεύχεσαι απο μέσα σου ή σκέφτεσαι κάτι γύρω απο τον Θεό η τους αγίους,με αυτό τον τρόπο η εργασία σου αγιάγεται και δείχνεις μία Ευχαριστιακή τάση προς τον Δημιουργό.Ετσι ευχαριστείς τον Θεό.
Ως προς τα σημάδια-μηνύματα μην τα σκέφτεσαι καθόλου,διότι περιέχουν πνευματικούς κινδύνους, δηλαδή πλάνη.Εσύ αφησε τον εαυτό σου στην πρόνοια του Θεού και αυτός θα τα ρυθμίσει όλα.
Το να εργάζεσαι για κάποιον εργοδότη που είναι αιρετικός δεν είναι αμαρτία,διότι τέτοια παραδείγματα υπάρχουν αρκετά στα Πατερικά κείμενα,όμως πρόσεξε μην σου κανει προσυλητισμό.

Πως θα μπορώ να ευχαριστήσω το Θεό για ό,τι μου έδωσε μέχρι σήμερα;
Στά του Θεού, όπως καί πάντοτε μάλλον, τό καλό έχει καί τό καλύτερό του. Πιό απλοϊκά καί αδέξια δοξάζει τόν Θεό ένας αρχάριος στά πνευματικά, πιό ευφυώς καί όλόψυχα Τόν δοξάζει ένας έμπειρος καί ώριμος. Νά μερικοί τρόποι, γιά νά ευχαριστούμε τόν Θεό γιά όλα τά πρός εμάς καλά Του.
Όταν προσευχόμαστε, ένα μέρος της προσευχής τό αφιερώνουμε σέ ευχαριστίες καί δοξολογίες γιά όλα τά καλά πού μας έχει δώσει. Τόν ευχαριστούμε, αναλογιζόμενοι τί καλά θά στερούμασταν, άν δέν μας χαρίζονταν οι θείες ευεργεσίες. Ψάλλουμε ύμνους ευχαριστίας καί δοξολογίες. Λέμε συχνά, «δόξα σοι, Θεέ μου, δόξα σοι». Προσπαθούμε νά του είμαστε περισσότερο ευάρεστοι, ταπεινοί, μετανοημένοι γιά τίς αμαρτίες καί τίς παραλείψεις μας, νά Του μιλάμε συνειδητά (όχι αδιάφορα), νά ζητάμε φώτιση, γιά νά Τόν ευχαριστούμε καλύτερα. Δάκρυα χαράς καί ευγνωμοσύνης νά Του προσφέρουμε συχνά.
Νά αυξάνουμε τήν αγάπη μας πρός τόν Θεό καί τόν συνάνθρωπο. Νά κάνουμε θυσίες γιά τόν Θεό σέ χρόνο καί κόπο (άσκηση δηλαδή) καί σέ αγαθά πού έχουμε· ιδίως άν τά καλά πού έχουμε είναι περίσσια (γιά νά μπορούμε νά τό κάνουμε αυτό, πρέπει νά είμαστε ολιγαρκείς). Νά ανάβουμε από ένα κεράκι όπου εκκλησιαζόμαστε ή/καί στίς προσευχές μας λέγοντας, «αυτό, Χριστέ μου, στό προσφέρω γιά όλα τά πρός εμέ καλά σου». Καί πάντοτε νά συμπληρώνουμε, «συχώρα με, Χριστέ μου, πού δέν μπορώ ή δέν ξέρω πώς νά σέ ευχαριστήσω περισσότερο».
Όταν φωτίζει ο Θεός, Τόν δοξάζουμε ολόψυχα, εννοώντας τά λόγια μας, ακόμα καί δάκρυα χαράς μας πλημμυρίζουν. Ενώ ένας άσχετος περί τά πνευματικά είναι δυνατόν νά ευχαριστήσει γιά κάτι τόν Θεό; Σκεφθήτε, πόσο διαφορετικά θά μπορούσαν νά ευχαριστήσουν ένας πεινασμένος από έναν χορτάτο, ένας φιλοσοφημένος από έναν επιπόλαιο, ένας πονεμένος από έναν καλοπερασάκια, ένας ηλικιωμένος από έναν νέο, ένας ενάρετος από έναν εμπαθή, ένας φτωχός από έναν πάμπλουτο κλπ.

Είναι σωστό να εκλαμβάνω ως σημάδια-μηνύματα (καλά ή κακά), πράγματα που βλέπω ή ακούω;
Είναι πολύ λίγες οι φορές πού αξίζει νά προσέχεις ό,τι βλέπεις ή ακούς. Όταν είναι από τόν Θεό, συνοδεύονται καί από μία σχετική «πληροφορία» μέσα στήν ψυχή μας (ή στόν νού μας). Τό ασφαλέστερο είναι η προσευχή, η υπομονή, η ερώτηση του Πνευματικού άν τόν σέβεσαι καί έχεις τή διάθεση νά υπακούσεις.

Αν εργάζομαι για κάποιον που είναι αιρετικός, είναι αμαρτία;
Στή σημερινή κοινωνία, καί ιδίως στό Εξωτερικό, αυτό είναι ένα αναγκαίο κακό. Όταν δέν μπορεί νά γίνει αλλοιώς, νά προσφέρεις τήν εργασία σου όσο τό δυνατόν πληρέστερα καί υποδειγματικά. Αλλά σέ θέματα πίστεως καί αρετής συμπεριφέρσου κατά τήν εντολή του Χριστού: «φρόνιμοι ως οι όφεις, καί ακέραιοι ως αι περιστεραί» καί «πειθαρχείν δεί Θεώ μάλλον, ή ανθρώποις». Σέ απευκταία περίπτωση υπερβολικής πιέσεως καί «λάθους» σου, η μοναδική λύση είναι η μεγάλη μετάνοια καί, εν ανάγκη, τό μαρτύριο.

πατήρ Μάξιμος ο του Γέροντος Ιωσήφ.
www.maximosathos.com
http://agiooros.freeforums.org/topic-t657.html#1358

Ο Κύριος έρχεται; Βρισκόμαστε στο τέλος του τέλους;
Τί λέτε σεις γιά τό θέμα αυτό, πατέρα Μάξιμε;

Τό εσχατολογικό αυτό θέμα καί τά περί τόν Αντίχριστο είναι ένα μεγάλο καί σπουδαίο θέμα των ημερών μας. Αλλά, επιτρέψτε μου νά τό πώ, είναι πολύ σπουδαιότερο τό ότι έχει έρθει ήδη ο Χριστός! Άν φροντίζαμε νά εναρμονίζαμε τη ζωή μας μέ τό θέλημα του Θεού, δέν θά αγωνιούσαμε γιά τό πότε θά έρθει ο Αντίχριστος.

Ο Κύριος μας πληροφορεί κυρίως γιά τήν μεγάλη υπόθεση της σωτηρίας μας στήν αιωνιότητα, καί πώς μπορούμε νά τήν πετύχουμε. Όποιος έχει έστω καί λίγο μυαλό στό κεφάλι του, εύκολα καταλαβαίνει ότι, τό νά περιφρονούμε όλα τά άλλα λόγια του Χριστού καί νά περιορίζουμε τά ενδιαφέροντά μας στά περί τόν Αντίχριστο, είναι μία μεγάλη προσβολή κατά του Χριστού. Περιφρονούμε τά 9/10 της διδασκαλίας του Χριστού, καί ασχολούμαστε υπέρ τό δέον μέ τό 1/10, μέ τόν Αντίχριστο!

Όσοι κάνουν έτσι, μας θυμίζουν τόν Γέροντα Παΐσιο, όπου πήγαιναν μερικοί καί του ζητούσαν θαύματα. Αλλά εκείνος τούς ρωτούσε, «πιστεύετε, προσεύχεστε, εξομολογείσθε, εκκλησιάζεσθε; κάντε πρώτα αυτά, καί ύστερα θά έρθει καί η ώρα γιά τά θαύματα».

Θά λέγαμε καί σήμερα στούς σύγχρονους περίεργους, «φροντίστε νά εφαρμόσετε τό θέλημα του Θεού, νά γεμίσετε μέσα σας ειρήνη, ασφάλεια, χαρά. προσεύχεστε, ταπεινοφρονήστε, διαλέξτε πνευματικό πατέρα. καί ύστερα θά μιλήσουμε καί γιά τόν Αντίχριστο». Αλλοιώς κινδυνεύει νά πλανεθεί κανείς.

Οι νήπιοι καί αρχάριοι (στά πνευματικά) πάντοτε, άμα άκουγαν γιά τέλος του κόσμου καί Αντίχριστο, νόμιζαν ότι αύριο κιόλας έρχεται η συντέλεια! Γι΄ αυτό καί ο Απόστολος Παύλος χρειάστηκε νά κάνει ειδικό λόγο γιά τό μεγάλο αυτό θέμα. Διαβάστε π.χ. Β΄Θεσσαλονικείς 2ο Κεφάλαιο.

Βέβαια, κοντά στά περί τόν Χριστόν, είναι καλό νά ξέρουμε ότι θά έρθει καί ο Αντίχριστος καί η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου. Αλλά, άν κάποιος από μας πεθάνει πρίν νά έρθει ο Αντίχριστος, δέν πρέπει νά είμαστε κάθε μέρα έτοιμοι γιά τό προσωπικό μας τέλος; Δέν πρέπει κάθε μέρα νά φροντίζουμε νά είμαστε υπό τήν σκέπη καί ευλογία του Θεού Πατέρα μας; Αυτό προηγείται βέβαια, οπότε, άν έχουμε μέσα μας τήν Χάρη του Θεού, δέν αγωνιούμε καί δέν αγχωνόμαστε γιά τό τέλος του κόσμου.

Τά σημεία των καιρών βοούν ότι τό κουβάρι όλο καί μαζεύεται, αλλά δέν επιτρέπεται νά ορίζουμε πότε ακριβώς θά έρθουν τά διάφορα πού περιμένουμε. Όλοι όσοι τά όρισαν ακριβώς, πάντοτε έπεσαν έξω στίς προβλέψεις τους. Αν καί ο Θεός προγνωρίζει τά πάντα ακριβώς, όμως από πλευράς ανθρωπίνης υπάρχουν πολλοί αστάθμητοι παράγοντες, όπως: ώς πότε ο Θεός θά ανέχεται τήν απιστία, τήν αμαρτία, τήν αμετανοησία των ανθρώπων αφενός. καί πόσο επηρεάζει τήν θεία ευσπλαχνία η μετάνοια των δικών Του, οι θερμές ικεσίες, οι ακατάπαυστες παρακλήσεις υπέρ της σωτηρίας του κόσμου αφετέρου.

Οι χωρίς Θεό εν δυνάμει (= έχουν δύναμη κοσμική) καί εξουσίαις καταστρέφουν τό οικοσύστημα της γης μας. η υπερβολική συγκέντρωση του πλούτου σέ λίγους από τή μιά, καί η μεγάλη ανέχεια από τήν άλλη. η μεγάλη αδικία των μεγάλων εις βάρος των μικρών. τό σατανικό μίσος των απίστων κατά των ευλαβών Χριστιανών. η αγωνιώδης αναμονή του Μεσσία (=Αντιχρίστου) των Εβραίων καί άλλα παρόμοια, είναι παράγοντες πού καθορίζουν τό πότε θά έρθει ο μεγάλος πόλεμος, ο Αντίχριστος, η Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας, η Γενική Κρίση του κόσμου καί η χωρίς τέλος οριστική έναρξη του Παραδείσου καί της Κολάσεως στήν αιωνιότητα.

Έστω καί άν δέν ξέρουμε σήμερα πότε ακριβώς θά γίνουν όλα αυτά, εκείνο πού μέ βεβαιότητα γνωρίζουμε είναι τό ότι ο Μέγας Νικητής θά είναι ο Άρχοντας του Σύμπαντος καί της Ιστορίας, τό αιώνιο Φως, ο Ουράνιος Πατέρας μας μαζί μέ τόν μονογενή Του Υιό καί τό Πανάγιον Πνεύμα. Διά των πρεσβειών των Αγίων της Ορθοδοξίας μας, της Πανυπερευλογημένης Θεοτόκου, καί των αγωνιζομένων ρασοφόρων, παρακαλούμε νυχθημερόν μετά δακρύων γιά τήν αιώνια σωτηρία μας, μακριά από τόν κακό Διάβολο καί τόν Αντίχριστο καί τούς υπηρέτες αυτών.

Η αποτείχιση των πιστών από τους αιρετικούς επισκόπους
Πάτερ Μάξιμε, πήτε μας, παρακαλούμε, τήν άποψή σας γιά τό θέμα αυτό.

Η αγιώτατη Ορθόδοξη Εκκλησία μας είναι ο Θεανθρώπινος Οργανισμός, του οποίου κεφαλή είναι ο ίδιος ο Χριστός καί μέλη οι απανταχού της γης Ορθόδοξοι Χριστιανοί, όσοι ενσυνείδητα, μέ ευλάβεια καί ταπεινοφροσύνη αγωνίζονται τό κατά δύναμη νά ευαρεστούν τόν Θεό καί ομολογούν μέ επίγνωση ότι «Πιστεύουν εις ένα Θεόν Πατέρα... καί εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν... καί εις τό Πνεύμα τό Άγιον... καί εις Μίαν... Αποστολικήν Εκκλησίαν...».

Κατά τούς Άγιους Πατέρες, εκτός της Εκκλησίας δέν υπάρχει σωτηρία. Όλοι οι πιστοί καί κληρικοί αγωνίζονται μέ κάθε επιμέλεια νά σωθούν, μένοντας μέσα σέ αυτή τήν μοναδική Κιβωτό της σωτηρίας. Ο λαός του Θεού καί η συνείδηση αυτού του λαού είναι διαχρονικά ο ελεγκτής της ορθής πορείας αυτής της Κιβωτού μέ τήν ευλογία καί φώτιση του Αγίου Πνεύματος, το Οποίο από της Πεντηκοστής οδηγεί τήν Εκκλησίαν εις πάσαν τήν Αλήθειαν καί τήν αποτρέπει από πάσης αιρέσεως.

Ο Λαός του Θεού δέν εκπροσωπείται από κανένα συγκεκριμένο άτομο. Οι Ποιμένες της Εκκλησίας οφείλουν νά υπηρετούν τή σωτηρία του θείου Λαού, καί, άν δέν ορθοτομούν έως τέλους της ζωής των τόν Λόγον της Αληθείας, αποβάλλουν εαυτούς μέν από τό σώμα της Εκκλησίας, αλλά η Εκκλησία -μέ Αρχηγό τόν ίδιο τόν Χριστό- συνεχίζει τήν σωτηριώδη πορεία της μέχρι της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου μας.

Μέσα στά πλαίσια της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας κινήθηκαν όλοι οι Άγιοι Πατέρες, οι οποίοι ήσαν όλοι Ιερωμένοι καί ρασοφόροι καί Πνευματέμφοροι, καί ποτέ δέν δημιούργησαν σχίσματα στήν Εκκλησία, ούτε δικές τους Συνόδους, ούτε συνιστούσαν στό λαό νά συμμετάσχει σέ σχίσματα. Αλλά προσπαθούσαν νά πλησιάσουν καί νά πείσουν Επισκόπους περί αποφυγής των αιρετικών διδασκαλιών καί νά διαφυλάξουν τόν Λαό του Θεού μέσα στά πλαίσια της Μίας καί Μοναδικής Αλήθειας του Χριστού. Έχουμε υπ΄ όψη π.χ. τήν περίπτωση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού.

Δέν μπορούμε νά πιστέψουμε ότι όλοι οι Επίσκοποι καί όλοι οι Ιερωμένοι πλανώνται περί τήν πίστιν, ούτε ότι εξουσιοδοτεί ο Θεός τόν οιονδήποτε νά ηγηθεί σώματος ανταρτών κατά των Ποιμένων του λαού. Έστω καί άν πολλοί Ποιμένες δέν διαθέτουν τό χάρισμα της ταχείας αντιδράσεως κατά λανθασμένων κινήσεων κάποιων άλλων, όμως μετά συνέσεως ποιμαίνουν τόν λαό πού τούς εμπιστεύθηκε ο Θεός. Πιστεύουμε ότι, προκειμένων δύο κακών, «τό μή χείρον βέλτιστον».

Άν συνιστούσε κάποιος τήν «αποτείχιση» των πιστών, δηλαδή τί θά τούς έλεγε, νά ακολουθήσουν ποιόν; τούς Σχισματικούς πού έχουνε δική τους Σύνοδο; Ή μήπως -προτεσταντικώ τω τρόπω- επιτρέπεται ο κάθε ένας νά φτιάξει δικό του κόμμα καί νά ισχυρίζεται ότι αυτός έχει τήν Αλήθεια και κρατεί τάς Παραδόσεις; Οι χαρισματούχοι Άγιοι των καιρών μας (Άγιος Νεκτάριος, Γέροντας Πορφύριος, Γέροντας Παΐσιος κ.ά.) αυτή τήν τακτική μας συνέστησαν.

Εμείς δέν πιστεύουμε ότι, άν ένας Επίσκοπος συλλειτουργήσει πλήρως μέ τόν Πάπα, όλοι οι άλλοι δέν θά αντιδράσουν κατά του καινοτόμου τολμητία. Δέν νομίζουμε ότι, επειδή π.χ. ο Χριστόδουλος συγκάλεσε στήν Αθήνα τό Παγκόσμιο Συμβούλιο των Προτεσταντών, όλοι οι άλλοι -ακόμα καί οι Χριστοδουλικοί- συμφωνούν καί δέχεται η συνείδησή τους τήν συμπροσευχή των πιστών τους μέ τούς Αιρετικούς.

Καί στό Άγιον Όρος οι Ηγούμενοι καί οι άλλοι υπεύθυνοι έλέγχουν από τή μιά κάθε κίνηση τολμηρή, αλλά από τήν άλλη παραμένουν μέσα στή Μία καί Αγίαν Εκκλησία, πιστεύοντας ότι αυτή η Μία Εκκλησία είναι υπεράνω μεμονωμένων ατόμων, ακόμη καί Επισκόπων. Άν κάποιοι Επίσκοποι σφάλλουν, τό πρόβλημα είναι δικό τους άν δέν μετανοήσουν, καί όχι όλων των άλλων όσων δέν δέχονται κάποια παραχάραξη της Ορθοδοξίας.

Αλλά τά πραγματικά «δύσκολα» πιστεύουμε πως είναι όταν υπάρχουν φίλοι καί υποστηρικταί των τολμητιών Επίσκοποι, οπότε χρειάζεται πολλή προσευχή γιά νά βάλει ο Θεός τό χέρι του καί νά αποτρέψει τά χειρότερα, μέ κανένα πρόωρο θάνατο ή κάποια ασθένεια. Σέ περίπτωση μεγάλων πιέσεων, ισοδυνάμων μέ διωγμούς, άς πράξει ο καθείς κατά συνείδηση καί κατά περίπτωση, πάντως αφού συμβουλευθεί προηγουμένως κάποιο υπεύθυνο πρόσωπο καί μάλιστα Ιερωμένον.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ περί των τυχερών του Πατριάρχη.

Εγώ πάντως δέν είδα τίποτα. Έλεγε ένας Γέροντας, από όσα βλέπεις, νά πιστεύεις τά μισά, καί από όσα ακούς, νά μή πιστεύεις τίποτα. Όσο καί άν φαίνεται υπερβολικό αυτό, νομίζω ότι εκείνο πού έχει πρώτιστη αξία, είναι η ειρήνη, η ελπίδα, η χάρη του Χριστού, η μέθεξη στά αιώνια αγαθά. Αυτά χαρίζουνε στόν άνθρωπο ασφάλεια πνευματική, υγεία ψυχοσωματική, αισιοδοξία, φωτεινό κι ευχάριστο «περιβάλλον» πνευματικό.

Άν είναι αλήθεια τά όσα κατηγορούν τόν Πατριάρχη ή άλλους Επισκόπους καί Ιερωμένους, κατ΄ αρχήν θά έλεγα ότι, άνθρωποι είναι καί αυτοί πού κάποτε κάνουν καί λάθη, όπως καί όλοι οι άνθρωποι ιδίως των σύγχρονων καιρών. Μάλλον κάνουν κατάχρηση εξουσίας καί της θέσεως πού έχουνε στήν κοινωνία καί τήν Εκκλησία. Ελπίζουμε καί ευχόμαστε νά μετανοήσουν κάποτε καί αυτοί στή διάρκεια της επίγειας ζωής τους.

Εκείνο όμως πού θεωρώ πολύ περισσότερο σημαντικό νά τονίσω, είναι τό ότι τά λάθη των ανθρώπων δέν πρέπει ποτέ νά κλονίζουν τήν πίστη μας στόν Χριστό καί στήν Εκκλησία, της οποίας κεφαλή είναι ο ίδιος ο Θεός. Δηλαδή, άν π.χ. ένας αλλόπιστος ή αιρετικός ή σατανολάτρης ήταν δυνατόν νά είναι ένάρετος κι ευγενικός, αυτό δέν σημαίνει ότι πρέπει νά εγκαταλείψουμε τήν Αλήθεια του Χριστού μας καί νά πάμε μέ τούς υπηρέτες του Σατανά.

Τό αντίθετο μάλιστα. Νά προσευχόμαστε υπέρ των εν εξουσίαις, νά τούς φωτίζει ο Θεός, νά κυβερνούν σωστά, νά μή κάνουν λάθη, νά μη προκαλούν ή σκανδαλίζουν. Παράλληλα δε, νά αγωνιζόμαστε γιά τήν αίσθηση (πείρα) της ευλογίας του Θεού, καί νά φροντίζουμε νά στηριζόμαστε κοντά σέ ανθρώπους του Χριστού ευλογημένους καί ευλαβείς.

Πάτερ Μάξιμος Αγιορείτης ο του Γέροντος Ιωσήφ,
www.maximosathos.com

Ευλογείτε. Σας στελνω το παρακάτω θεμα αν μπορει η αγαπη σας να μας
πειτε σχετικα με το θεμα φωτογραφίες δυό αφορισμένων καί άλιωτων Ορθοδόξων....

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο Χριστός μας είναι η Αλήθεια, τήν οποία καί ευλογεί ασφαλώς, ενώ καταδικάζει τό ψέμα του Διαβόλου. Οπωσδήποτε οφείλουμε νά ακολουθούμε τίς οδηγίες καί συστάσεις του Κυρίου καί των Αγίων Πατέρων μας καί νά τηρούμε τούς άγιους Κανόνες της Ορθοδοξίας μας. Καί η τιμωρία γιά τούς αμετανόητους θά είναι σκληρή καί ατελείωτη.

Αλλά γιά τό συγκεκριμένο ερώτημα έχω νά πώ τά εξής. Στή φωτο πού μου στείλατε παρουσιάζονται δύο φρικτά όντως όντα. Όμως γράφεται δίπλα ότι αυτοί πού συλλειτούργησαν δέν ήταν μόνο δύο, αλλά 11 ή 7. Πού είναι οι υπόλοιποι; Οι άλλοι δηλαδή έλειωσαν κανονικά;

Όμως εγώ θά σας πώ κάτι πιό φρικτό. Έχω τήν εξής πληροφορία: Ο σέ πάρα πολλούς γνωστός καί ακουστός Γέροντας καί Υμνογράφος Γεράσιμος ο Μικραγιαννανίτης είπε κάποια φορά σέ έναν «ζηλωτή» Ιερομόναχο: «Βάλε τό πετραχήλι σου, Παπά, καί ομολόγησε στήν Ιερωσύνη σου: εσύ δέν σχεδίασες τίς φρικτές αυτές μορφές, καί λές στόν κόσμο ότι τούς είδες σέ κάποια σπηλιά»;

Άν αυτή είναι η αλήθεια, σκεφτήτε τί έγκλημα έκανε αυτός ο αρχιψευταράς ζηλωτής. Τήν πληροφορία αυτή μού τήν είπε ο άγιος Γέροντάς μου Γέρων Ιωσήφ Βατοπεδινός. Καί όποιος θέλει άς τρέξει νά προλάβει προτού νά κοιμηθεί (τώρα είναι 88 χρόνων) νά ζητήσει επιβεβαίωση. Εγώ πάντως τό άκουσα από τό στόμα του τό ίδιο. Μάρτυς μου ο Θεός καί η ιερατική μου συνείδηση. Καί ακόμα καλύτερα ίσως, τόσοι καί τόσοι επισκέπτονται τό Άγιον Όρος καί ορειβάτες καί περιηγητές. Άς ψάξει τουλάχιστον ένας νά βρεί αυτήν τή σπηλιά, καί νά φωτογραφήσει (όχι νά σχεδιάσει) ό,τι κακό δεί εκεί μέσα.

Δέν ισχυρίζομαι ότι δέν τιμώρησε ο Θεός αυτούς πού συλλειτούργησαν μέ τούς αιρετικούς, άν δέν μετανόησαν ώσπου νά πεθάνουν. Αλλά πολύ σκληρότερα τιμωρεί ο Θεός αυτόν πού τόλμησε νά διαδώσει τέτοιο καί τόσο μεγάλο ψέμα περί άλειωτων πεθαμένων.

Πάτερ Μάξιμος Αγιορείτης ο του Γέροντος Ιωσήφ.
www.maximosathos.com

Ευλογείτε και καλημέρα σας πατέρα Μάξιμε παρακαλω στην αγάπη σας να
μας σχολιάσετε πως βλέπετε το θέμα που έχει προκύψει με τις
συμπροσευχές ...
Ποια είναι η επίσημη θέση του Αγίου όρους και γιατί δεν
αντιδρούν όπως έχει γίνει και παλαιότερα σε ανάλογες
καταστάσεις?

καθως επίσης βλέπουμε και στην Προς Κορινθίους Β
6ο Κεφάλαιο ""14 ΜΗ ΟΜΟΖΥΓΕΙΤΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΙΣΤΟΥΣ ΔΙΟΤΙ ΤΙΝΑ ΜΕΤΟΧΗΝ
ΕΧΕΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΟΜΙΑΝ ΤΙΝΑ ΔΕ ΚΟΙΝΩΝΙΑΝ ΤΟ ΦΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ
ΣΚΟΤΟΣ ...

καθώς επίσης και να μας σχολιάσετε
Προς Κορινθίους Α
1ο Κεφάλαιο """10 ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΔΕ ΑΔΕΛΦΟΙ ΔΙΑ ΤΟΥ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΝΑ ΛΕΓΗΤΕ ΠΑΝΤΕΣ ΤΟ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗ ΗΝΑΙ ΣΧΙΣΜΑΤΑ
ΜΕΤΑΞΥ ΣΑΣ ΑΛΛΑ ΝΑ ΗΣΘΕ ΕΝΤΕΛΩΣ ΗΝΩΜΕΝΟΙ ΕΧΟΝΤΕΣ ΤΟ ΑΥΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ
ΤΗΝ ΑΥΤΗΝ ΓΝΩΜΗΝ ...

""Σας ευχαριστω εκ των προτέρων και σε αναμονή της απαντήσεως σας
Αντωνιος

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

Όσον αφορά τό πρώτο ερώτημα, εγώ δέν εκπροσωπώ τό Άγιον Όρος, αλλά μόνο τόν εαυτό μου. Αρμόδιοι νά σας απαντήσουν είναι οι Ηγούμενοι των 20 Ιερών Μονών καί η Ιερά Κοινότητα. Όλοι οι υπόλοιποι οφείλουν νά κάνουν υπακοή καί υπομονή, καί άν δέν τούς αρέσει, πρέπει νά πάρουν τή βαλίτσα τους καί νά πάνε όπου αλλού θέλουν. Εκτός άν είναι Ηγούμενος, οπότε σηκώνει παντιέρα καί κοιτάζει πώς θά οργανώσει τήν ανταρσία του.

Όσον αφορά τό δεύτερο ερώτημα, ρωτήστε τόν Πατριάρχη.

Όσον αφορά τό τρίτο ερώτημα, ξαναδιαβάστε τήν απάντησή μου στό περί αποτειχίσεως. Ρωτήστε επίσης καί τούς Παλαιοημερολογίτες, σέ πόσα σχίσματα έχουν διαιρεθεί, γιά ποιό λόγο κομματιάστηκαν, καί ποιά είναι η πιό έγκυρη παράταξη, πού, άν τήν ακολουθήσει κανείς, θά βρίσκεται μετά βεβαιότητος στήν οδό της σωτηρίας.

πάτερ Μάξιμος Αγιορείτης, ο του Γέροντος Ιωσήφ.

Πόσο πλούσιος είναι ένας φτωχός!

Ένας πατέρας με οικονομική άνεση, θέλοντας να διδάξει στο γιο του τι σημαίνει φτώχεια, τον πήρε μαζί του για να περάσουν λίγες μέρες στο χωριό, σε μια οικογένεια που ζούσε στο βουνό.

Πέρασαν τρεις μέρες και δυο νύχτες στην αγροικία. Καθώς επέστρεφαν στο σπίτι, μέσα στο αυτοκίνητο, ο πατέρας ρώτησε το γιο του:
«Πώς σου φάνηκε η εμπειρία;»
«Ωραία» απάντησε ο γιος με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό.
«Και τι έμαθες;» συνέχισε με επιμονή ο πατέρας.

Ο γιος απάντησε:

- Εμείς έχουμε έναν σκύλο, ενώ αυτοί τέσσερις.
- Εμείς διαθέτουμε μια πισίνα που φτάνει μέχρι τη μέση του κήπου, ενώ αυτοί ένα ποτάμι δίχως τέλος, με κρυστάλλινο νερό, μέσα και γύρω από το οποίο υπάρχουν και άλλες ομορφιές…
- Εμείς εισάγουμε φαναράκια από την Ασία για να φωτίζουμε τον κήπο μας, ενώ αυτοί φωτίζονται από τα αστέρια και το φεγγάρι…
- Η αυλή μας φτάνει μέχρι το φράχτη, ενώ η δική τους μέχρι τον ορίζοντα…
- Εμείς αγοράζουμε το φαγητό μας· αυτοί πάλι, σπέρνουν και θερίζουν γι αυτό…
- Εμείς ακούμε CDs. Αυτοί απολαμβάνουν μια απέραντη συμφωνία από πουλιά, βατράχια, και άλλα ζώα. Και όλα αυτά διακόπτονται που και που από το ρυθμικό τραγούδι του γείτονα που εργάζεται στο χωράφι…
- Εμείς μαγειρεύουμε με ηλεκτρική κουζίνα. Αυτοί ό,τι τρώνε έχει αυτή τη θεσπέσια γεύση, μια και μαγειρεύουν στα ξύλα…
- Εμείς, για να προστατευθούμε, ζούμε περικυκλωμένοι από έναν τοίχο με συναγερμό. Αυτοί ζουν με τις ορθάνοιχτες πόρτες τους, προστατευμένοι από τη φιλία των γειτόνων τους…
- Εμείς ζούμε «καλωδιωμένοι» με το κινητό, τον υπολογιστή, την τηλεόραση. Αυτοί, αντίθετα, «συνδέονται» με τη ζωή, τον ουρανό, τον ήλιο, το νερό, το πράσινο του βουνού, τα ζώα τους, τους καρπούς της γης τους, την οικογένειά τους.

Ο πατέρας έμεινε έκθαμβος από τις απαντήσεις του γιου του…
Και ο γιος ολοκλήρωσε με τη φράση:
«Σ’ευχαριστώ, μπαμπά, που μας δίδαξες πόσο φτωχοί είμαστε…»

ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΓΙΝΟΜΑΣΤΕ ΦΤΩΧΟΤΕΡΟΙ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΦΥΣΗ, ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΡΓΑ ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ ΜΑΣ.
ΑΓΩΝΙΟΥΜΕ ΠΩΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ, ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ, ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ «ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ».

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΕ ΚΡΑΤΗΣΕ ΠΟΛΥ ΓΕΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΣΕΙΣ.
Τώρα έχεις δύο επιλογές:
01] Να διαγράψεις αυτό το μήνυμα.
02] Να το στείλεις σε όλους αυτούς που αγαπάς.

Θυμήσου:
Το πιο δυνατό σ’αυτή τη ζωή είναι η ΑΓΑΠΗ.
«Αυτή όλα τα μπορεί».

Μετάφραση από τα Ισπανικά σε ελεύθερη απόδοση.
Ευχαριστώ τον κύριο από τη Βαρκελώνη της Ισπανίας για την αποστολή του αυθεντικού μηνύματος στην Ισπανική.

Συναντήσεις Μελών της «Αγκαλιάς της Παναγίας»

Μιά καί βρίσκομαι μακριά,
θά τό χαιρόμουν νά μάθω,
τί θά συζητήσετε καί τί καλό θά αποφασίσετε.
Θά γίνετε μοναχοί;
θά κάνετε οικογένεια;
θά μάθετε τήν αξία καί χαρά της Προσευχής;
θά λιγοστέψετε τήν αμαρτία;
θά γίνετε σκεύη χωρητικά περισσότερης Χάρης του Θεού;

Eυλογείτε Πατέρα Μάξιμε θα ήθελα να σας ρωτήσω στην αγάπη σας
1)Σε ποιες προσευχές, ευχές, ακολουθίες της εκκλησίας μας μπορούμε να μνημονεύουμε ονόματα προσώπων και σε ποιο σημείο;

Πάντοτε όποτε προσευχόμαστε, καί πάντοτε όποτε ιερουργεί ο Ιερέας καί μνημονεύει ονόματα, ιδίως στίς Λειτουργίες όσο ψάλλεται τό Άξιον εστίν, οπότε μνημονεύουμε καί κεκοιμημένους.

2)Οι κατάρες των γονέων προς τα παιδιά τους "πιάνουν"?

Δυστυχώς, ναί. Εκτός άν επέμβει η θεία ευσπλαχνία.

3)τι έχετε να πείτε για την ομοφυλοφιλία?

Πολύ μεγάλη παρά φύσιν αμαρτία.

4)Πείτε μας λίγα λόγια για το πετραχίλι..

Η Ιερωσύνη είναι πολύ μεγάλο δώρο του Θεού. Ο Ιερέας πρέπει νά αγωνίζεται σέ όλη του τή ζωή, γιά νά είναι άξιος της Ιερωσύνης. Καί άν κάποτε σφάλλει, νά σπεύδει στήν Εξομολόγηση τό γρηγορότερο.
Ο Ιερέας είναι ο μεσίτης του Θεού πρός τόν πιστό, καί του πιστού πρός τόν Θεό.
Λέει ο Χριστός, «όποιος δέχεται τόν απεσταλμένο μου, εμένα τόν ίδιο δέχεται».

http://agiooros.freeforums.org/portal.php
http://i259.photobucket.com/albums/hh31 ... 3_edit.jpg

ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΜΟΝΑΣΩ ΕΙΣ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ
ΕΙΜΑΙ ΕΛΛΗΝ,36 ΕΤΩΝ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΠΕΡΝΩ ΠΛΕΟΝ ΔΕΝ ΜΕ ΕΚΦΡΑΖΕΙ-

ΕΝΑΣ ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΦΑΣΙΣΕΤΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ, ΕΙΝΑΙ
ΝΑ ΕΠΙΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ΤΑ 17 ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ,
ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙΤΕ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ,
ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΚΑΠΟΥ ΜΕΡΙΚΕΣ ΗΜΕΡΕΣ.

ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΞΑΝΑΕΡΘΕΙ ΣΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ,
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ,
ΑΝ ΔΕΝ ΤΗΛΕΦΩΝΗΣΕΤΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ ΣΤΟ 2310-252575,
ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΤΕ ΗΜΕΡΑ ΕΙΣΟΔΟΥ.

ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΑ ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΖΗΤΑΝΕ ΠΡΟΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ,
ΓΙΑ ΝΑ ΟΡΙΣΘΕΙ ΗΜΕΡΑ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ.

ΓΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΚΑΠΟΥ, ΠΡΕΠΕΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΝΑ ΣΕΒΑΣΘΕΙΤΕ ΤΟΝ ΗΓΟΥΜΕΝΟ/ΓΕΡΟΝΤΑ, ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΘΑ ΔΙΑΛΕΞΕΤΕ ΩΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΣΑΣ ΠΑΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΞΟΜΟΛΟΓΟ, ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΥΠΑΚΟΗ. ΔΗΛΑΔΗ, ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΠΡΟΘΥΜΩΣ ΤΟ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ, ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΜΕΛΕΙΣΘΕ ΤΟ ΔΙΑΚΟΝΗΜΑ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΔΟΘΕΙ. ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΜΗ ΚΑΠΝΙΖΕΤΕ, ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΑΝΑΑΜΑΡΤΗΣΕΤΕ ΠΟΤΕ, ΟΥΤΕ ΜΕ ΑΝΤΡΕΣ ΟΥΤΕ ΜΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ. ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΟΣ, ΚΑΘΟΛΟΥ ΕΙΡΩΝ-ΟΡΓΙΛΟΣ-ΘΥΜΩΔΗΣ.

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΑΠΟ ΤΩΡΑ (ΟΧΙ ΑΠΟ ΟΤΑΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΤΕ ΚΑΠΟΥ) ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ, ΟΠΩΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ, ΑΠΟΣΤΟΛΟ, ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ, ΕΥΕΡΓΕΤΙΝΟ, ΙΣΑΑΚ ΣΥΡΟ, ΚΛΙΜΑΚΑ, ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ.
ΠΡΕΠΕΙ ΕΠΙΣΗΣ ΝΑ ΑΓΑΠΑΤΕ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ, ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ, ΤΗΝ ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ, ΤΗΝ ΨΑΛΜΩΔΙΑ. ΚΑΛΗ ΦΩΤΙΣΗ!

-Στην εξομολόγηση τι λέμε και πως το λέμε;

Εξομολογούμαστε τίς αμαρτίες μας μέ ταπείνωση καί πνεύμα μετανοίας πρός -διά του Πνευματικού- τόν Κύριο καί ουράνιο Πατέρα μας, μέ τόν τρόπο του μετανοημένου τελώνη καί του άσωτου γυιού. Λέμε τά κυριώτερα περιληπτικά τόσο, όσο νά καταλάβει ο Ιερέας τί συνέβη. Δέν χρειάζονται λεπτομέρειες ούτε καμμία καύχηση. Επειδή συνήθως περιμένουν καί άλλοι νά εξομολογηθούνε, δέν υπάρχει λόγος καί χρόνος γιά πολυλογίες. Η συντομία προστατεύει καί από τό νά ξαναζήσεις τήν αμαρτία, αλλά καί από τό νά βάζεις σέ πειρασμό τόν Εξομολόγο. Ούτε πρέπει νά ξαναλέγονται όσα ήδη έχουν ειπωθεί σέ προηγούμενη εξομολόγηση.

Όταν δέν περιμένουν άλλοι καί τό επιτρέπει ο Εξομολόγος, μπορεί ο εξομολογούμενος νά αναφερθεί εκτενέστερα, ιδίως όταν έρχονται απλοί άνθρωποι, οπότε δέν είναι εύκολο νά τούς κάνεις συστάσεις/οδηγίες τήν τελευταία στιγμή. Όταν τό θέλουμε καί τό επιτρέπει ο Πνευματικός, μπορούμε νά κάνουμε γενική καί πληρέστερη Εξομολόγηση. Πρόκειται γιά ένα ψυχοθεραπευτικό ιαματικό λουτρό.

Παράλληλα, έχουμε υπόψη μας ότι οι άνθρωποι συνήθως δέν έχουν κάποιον έμπιστο νά πούνε τόν πόνο τους, νά ανοίξουν τήν καρδιά τους. Πολλές φορές ως τέτοιον θεωρούν τόν Πνευματικό, καί επιδιώκουν νά του τά πούνε όλα. Επίσης έχουμε υπόψη μας ότι η ψυχοθεραπεία βασίζεται κυρίως στήν άνεση πού νιώθει (ή πρέπει νά νιώθει) ο πιστός/ασθενής νά τά πεί όλα.

Όμως τό Μυστήριο ζητεί συντομία, περίληψη, ευλάβεια, φόβο Θεού, σεβασμό πρός τόν Πνευματικό, συναίσθηση ότι περιμένουν καί άλλοι, όχι κατάχρηση της καλωσύνης καί ανεκτικότητας του Εξομολόγου, ούτε κλέψιμο πολύτιμου χρόνου. Γιά κάθε εξαίρεση αυτού του κανόνα χρειάζεται συναίνεση, καί ιδίως εφόσον δέν περιμένουν άλλοι.

Eυλογείτε Πατερα Μάξιμε. παρακαλω την αγάπη σας, πείτε μας τι πιστεύετε για τις δηλώσεις που έκανε ο Πάπας περί υπάρξεως εξωγήινων πολιτισμών τις οποίες υποστηρίζει και ο φερόμενος αστρολόγος του βατικανου; Γιατί λέγονται όλα αυτά και μάλιστα δημόσια???

Ο Πάνσοφος καί Παντοδύναμος Ουράνιος Πατέρας μας δημιούργησε τά πάντα από τό μηδέν «καλά λίαν» μέ πολλή σοφία καί γνώση, γιά νά συμμετέχουν τά πάντα στή θεία μακαριότητα.

Άν ζούσα όταν δημιουργούσε τόν κόσμο ο Θεός, όπως αναφέρεται στήν αρχή της Γενέσεως, καί μέ ρωτούσε, «συμφωνείς νά φτιάξω νερό, φυτά, ζώα, οξυγόνο, άλλα εκατό στοιχεία κ.λ.π. κ.λ.π.», θά του έλεγα, «δέν καταλαβαίνω απ΄αυτά, Κύριε· είμαι τελείως άσχετος· έχω εμπιστοσύνη στή σοφία σου· κάνε ό,τι νομίζεις».

Δηλαδή, άν κάποιος είδε κάπου κάτι παράξενο καί ασυνήθιστο, άς τό πεί καί σέ όλους τούς άλλους, γιά νά τό μάθουμε κι εμείς. Κι άν υπάρχουν ψεύτες καί απατεώνες, άς τιμωρηθούν όπως τούς αξίζει από τόν Δίκαιο Κριτή των πάντων. ΄Αν τά λέει αυτά ο Πάπας ή οποιοσδήποτε άλλος, άς κριθούν καί αυτοί ανάλογα.

Εγώ πάντως δέν είδα τίποτε. Εκείνο πού ξέρω, είναι αυτό πού γράφει η Αγία Γραφή. Δέν αποκλείεται, ο Θεός μέ τή σοφία καί παντοδυναμία Του νά έχει φτιάξει καί άλλα όντα άγνωστα σέ μας, καί δέν χρειάζεται νά μας ρωτήσει άν συμφωνούμε ή όχι.
Στό μεταξύ όμως μας έχει ενημερώσει σχετικά μέ τήν Αιωνιότητα, τόν Παράδεισο, τήν κόλαση, τήν Κρίση. Πετυχημένος θά είναι ο σωσμένος, καί δυστυχισμένος ο κολασμένος. Δέν θά κριθεί κανείς γιά τό άν ξέρει ή δέν ξέρει περί UFO καί άλλα περίεργα.

Ο ρόλος ενός θρησκευτικού ηγέτη, είναι νά διαφωτίζει τόν κόσμο περί της οδού της σωτηρίας πρός τήν αιώνια ευτυχία. Καί ο Χριστός μας όταν ήρθε στή γή, δέν ήρθε γιά νά ανοίξει Πανεπιστήμιο καί νά μας διδάξει φυσικές επιστήμες, αλλά μόνο γιά νά μας πεί, τί πρέπει νά κάνουμε γιά νά πετύχουμε τή σωτηρία. «Μετανοείτε» έλεγε, «ήγγικε γάρ η Βασιλεία των Ουρανών».

Τί είναι η θέωση και γιατί παρουσιάζεται ως σκοπός του ανθρώπου;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο καθένας μας ήρθε στή ζωή, επειδή τό θέλησε ο πατέρας μας καί η μητέρα μας; ΟΧΙ!
Ήρθαμε στή ζωή, επειδή έτσι οικονόμησε ο Θεός, ο Οποίος έδωσε στούς γονείς μας τή δυνατότητα αυτή.
Άρα ήρθαμε στή ζωή, επειδή τό θέλησε ο Ουράνιος Πατέρας μας.
Ο Οποίος καί μας έφερε γιά κάποιο σκοπό. Καί ο σκοπός αυτός είναι η αιώνια ευτυχία μας κοντά Του. Νά ζήσουμε δηλαδή στόν Παράδεισο, ή αλλοιώς στή Βασιλεία του Θεού ή των ουρανών.

Αυτός είναι ο σκοπός, γιά τόν οποίο ζούμε, η αιώνια σωτηρία μας. Γιά τήν οποία όμως πρέπει νά συνεργασθούμε κι εμείς μαζί μέ τόν Θεό. Διότι ο Θεός, σεβόμενος τό αυτεξούσιό μας, δέν μπορεί νά μας σώσει, άν δέν τό θέλουμε κι εμείς.
Καί πώς φαίνεται ότι θέλουμε κι εμείς νά σωθούμε;
Μέ τό άν πιστεύουμε σ΄ Αυτόν, άν Τόν αγαπάμε, άν Τόν υπακούομε διά της πορείας μας στήν οδό της σωτηρίας -στά πλαίσια της ΜΙΑΣ (=μοναδικής) Εκκλησίας Του- εν πνεύματι μετανοίας καί ταπεινοφροσύνης. Ο Θεός μας έπλασε «κατ΄ εικόνα καί καθ΄ ομοίωσίν Του». Τό κατ΄ εικόνα μας δόθηκε, ενώ γιά τό καθ΄ ομοίωσιν πρέπει νά φροντίσουμε ο καθένας γιά τόν εαυτό του.

Ο Τίμιος Πρόδρομος εκήρυττε: μετανοείτε. ήγγικε γάρ η βασιλεία των ουρανών. Καί ο Κύριος τό ίδιο δίδασκε: μετανοείτε. ήγγικε γάρ η βασιλεία των ουρανών. Άλλη φορά έλεγε ο Χριστός: η βασιλεία του Θεού ουκ έρχεται μετά παρατηρήσεως, αλλά εντός υμών εστί. Καί άλλοτε συμπλήρωσε: η βασιλεία του Θεού βιάζεται, καί βιασταί αρπάζουσιν αυτήν. Καί μας έβαλε νά παρακαλάμε συχνότατα: Πάτερ ημών...ελθέτω η Βασιλεία σου». Άλλοτε δίδαξε: όποιος μέ πιστεύει, μέ αγαπά καί τηρεί τό θέλημά μου, θά έρθω μαζί μέ τόν Πατέρα καί θά κατοικήσουμε μέσα στήν καρδιά του.
Ο Απόστολος έλεγε: Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού. Πώς νά τόν μιμηθούμε; Μέ τό νά πραγματοποιήσουμε αυτά πού βίωνε καί ο ίδιος. Έλεγε π.χ. εμείς νουν Χριστού έχουμε. Ζω ουκέτι εγώ, αλλά ζη εν εμοί Χριστός. Αλλού λέει: οι δε του Χριστού τήν σάρκα εσταύρωσαν σύν τοις παθήμασι καί ταις επιθυμίαις.

Η φροντίδα γιά τήν αιώνια σωτηρία μας, η προσπάθεια νά βάλουμε τόν Χριστό στήν καρδιά μας, οι εμπειρίες των Ορθοδόξων από τίς ουράνιες ευλογίες πού βιώνουμε ανάλογα μέ τόν αγώνα μας, μέ μία λέξη οι Πατέρες τά ονομάζουν θέωση! Άν κάποιος δέν θέλει νά θεωθεί, ποιό σκοπό έχει άραγε στή ζωή του; Η θέωσή μας πρέπει νά είναι ο ισόβιος αγώνας μας, ξέροντας ότι η δικαιοσύνη του Θεού απαιτεί νά οδηγηθούμε εκεί πού από μόνοι μας επιλέξαμε στή διάρκεια της ζωής μας. Δηλαδή ο Παράδεισος αρχίζει όχι μετά θάνατον, αλλά από τήν ώρα πού φροντίζουμε εμείς γι΄ αυτόν. Αυτό είναι καί τό μεγαλείο της Ορθοδοξίας μας. μας βάζει μέσα στόν Παράδεισο, ενώ ζούμε ακόμα πάνω στή γή. Καί αλοίμονο σέ όποιον νομίζει ότι θά σωθεί άν δέν αγωνισθεί. «Ο γνούς καί μή ποιήσας, δαρήσεται πολλάς» προειδοποίησε ο Χριστός μας.

Κάθε μέρα η Εκκλησία (=οι Άγιοι Πατέρες μας) εορτάζει τίς μνήμες πολλών θεωμένων Αγίων, γιά νά τούς ζηλέψουμε καί νά φιλοτιμηθούμε νά τούς μιμηθούμε.