Χαιρετίζω τους αδελφούς Ορθοδόξους Χριστιανούς (και πρώτα από όλους τον αδελφό μου Silver )και τους εύχομαι ολόψυχα "καλόν Παράδεισο"με την Χάρη και φιλανθρωπία του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και με τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου και πάντων των Αγίων.

Αδελφοί Χριστιανοί, η 'ωρα του μεγάλου ΝΑΙ για τον Χριστό και του μεγάλου ΟΧΙ για τον βδελυρό αντίχριστο έφθασε. Ο καιρός εγγύς, άνοιξαν οι πύλες της αβύσσου και λυσσαλέα πονηρά πνεύματα ορμούν να φάνε ότι απέμεινε από την ορθόδοξη Ελλάδα.

Όμως η ζύμη του Χριστού υπάρχει, δεν θα φαγωθεί. Ο Κύριος κρατάει τα παιδιά Του στα πανάχραντα χέρια Του. Η Παναγία μας σκεπάζει με την θεία Σκέπη Της. Οι Άγιοι πρεσβεύουν αδιαλείπτως για μάς. Δεν μας εγκατέλειψε ο Θεός εμάς τους πρωτότοκους υιούς Του , τους Έλληνες!

Απαντάμε στους πονηρούς εχθρούς του Χριστού και της Εκκλησίας μας με πνευματικά πανίσχυρα όπλα. Εμείς οι εναπομείναντες Ορθόδοξοι Έλληνες έχουμε όπλο τον Τ'ιμιο Σταυρό του Χριστού μας και στο μέτωπό μας φέρουμε περήφανα το Άγιο Βάπτισμά μας στο πανάγιο όνομα της Αγίας Τριάδος. Δεν φοβώμαστε τα στίφη και τις λεγεώνες, ούτε τις ατομικές βόμβες ούτε τα χιλάρμενα. Στη καρδιά μας η ευχή του Ιησού, στα μάτια μας το Άγιο Φώς, στα χέρια μας ο Τίμιος Σταυρός, στα πόδια μας τα φτερά των Αγγέλων.

Ο Χριστός δεν μας εγκατέλειψε, είναι μαζί μας μέχρι της συντελείας των αιώνων! Αφού ο Κύριος είναι μαζί μας ποιόν να φοβηθούμε; Τούς μασώνους; Τούς σιωνιστές; Tούς παπιστές; Tούς οικουμενιστές προδότες; Tούς δαιμονισμένους αναρχικούς; Τους ακάθαρτους ανατολίτες; Τους αντίχριστους ευρωπαίους;

Στώμεν καλώς αδελφοί! Μεγάλοι πειρασμοί , μεγάλα τα στεφάνια. Η Παναγία μας πολεμάει μαζί μας! Η Εκκλησία μας είναι στην έρημο τώρα. Η γή θα ανο΄΄ιξει και θα καταπιεί το ποτάμι του δράκοντα. Με τη νηστεία, τη προσευχή ,τη μετάνοια και προπαντός το Σώμα και Αίμα του Κυρίου.

"Θαρσείτε. Εγώ νενίκηκα τον κόσμον".

====================================================================================================================


Άρον κύκλω τους οφθαλμούς σου και ιδέ συνηγμένα τα τέκνα σου,

ιδού ήκασιν πάντες οι υιοί σου μακρόθεν και αι θυγατέρες σου επ’ ώμων αρθήσονται. (Ησ. 60,4 )



Το γεγονός ότι ο Κύριος κατεύθυνε τα βήματά σου

σε αυτό εδώ το φόρουμ, είναι τρανή απόδειξη

ότι "Η ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ" βαδίζει Ορθόδοξη πορεία.



Αδελφέ μου, ομόδοξε, ομοαίματε, ομομήτριε και ομόαιχμε Justin,

Καλωσόρισες !!!

====================================================================================================================

4. Απάτη και κατεργαριά

Τα σημεία του αντιχρίστου θα γεμίσουν όλες του τις ενέργειες απάτη και κατεργαριά. Και θα τραβήξουν τους πιο πολλούς ανθρώπους να τον ακολουθήσουν. Οι εχθροί του αντιχρίστου θα θεωρηθούν ταραξίες, εχθροί της κοινωνίας και της τάξης• θα υποστούν ανοιχτές και συγκεκαλυμμένες διώξεις• και θα υποβληθούν σε σκληρές τιμωρίες και ποινές. Τα πονηρά πνεύματα σκορπισμένα στην οικουμένη, θα προκαλούν στους ανθρώπους μια γενικά εξαίρετη γνώμη για τον αντίχριστο, ένα γενικό ενθουσιασμό, μια ακαταδάμαστη στροφή σ’ αυτόν.

Με αδρές γραμμές η αγία Γραφή μας περιγράφει το βάρος του τελευταίου διωγμού και την σκληρότητα του διώκτη. Το πιο αποφασιστικό και χαρακτηριστικό σημείο είναι το όνομα, που η Γραφή δίνει στον φρικαλέο εκείνο άνθρωπο. Τον ονομάζει «θηρίο», όπως και ο πεσών άγγελος είχε ονομασθή «όφις» (φίδι). Οι δύο αυτές ονομασίες σκιαγραφούν αρκετά καλά τον χαρακτήρα των εχθρών του Θεού. Ο ένας ενεργεί πιο μυστικά, ο άλλος πιο φανερά. Όμως στο «θηρίο» αυτό (που μοιάζει με όλα τα άλλα θηρία, στο ότι συγκεντρώνει στον εαυτό του τις θηριωδίες όλων) «έδωκεν ο δράκων την δύναμιν αυτού και τον θρόνον αυτού και εξουσίαν μεγάλην». Η δοκιμασία για τους αγίους του Θεού θα είναι φοβερή. Ο διώκτης με την πονηρία, την υποκρισία και τα θαύματά του θα προσπαθήση να τους πλανήση και απατήση προκαλώντας εις βάρος τους φοβερά εκλεπτυσμένους, και παμπόνηρα συγκεκαλυμμένους διωγμούς και φτιαχτά προβλήματα. Η απεριόριστη εξουσία των βασανιστών θα τους φέρη σε τρομερά δύσκολη θέση. Πολύ μικρός αριθμός από αυτούς θα εκτελεσθούν ενώπιον όλων των ανθρώπων. Και κλήρος τους θα είναι η κοινή περιφρόνηση, το μίσος, η κατασυκοφάντηση από όλους, τα πιεστικά εις βάρος τους μέτρα, και ο βίαιος θάνατος. Μόνο με την βοήθεια της θείας χάριτος και με το φωτισμό του Θεού θα κατορθώσουν οι εκλεκτοί Του να ομολογήσουν ενώπιον των ανθρώπων τον Κύριον Ιησούν Χριστόν.

ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΙΑΝΙΝΩΦ
ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ
"ΘΑΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ"

Οι θείες δυνάμεις είναι παντοδύναμες

- Γέροντα, πολλοί ανησυχούν. Τι θα γίνη με το ένα τι θα γίνη με το άλλο.
- Κοίταξε να δεις. Τώρα ο Θεός , και να ήθελε να μας αφήσει ,δεν μπορεί.
- Τι εννοείτε, Γέροντα;
- Να, οι γονείς όταν φέρνουν ένα παιδάκι στον κόσμο, όσο αγωνίζονται να το μεγαλώσουν, τόσο περισσότερο το αγαπούν και το πονούν. Έτσι και ο Θεός , μας έφερε στον κόσμο, αγωνίσθηκε κατά κάποιον τρόπο , μας μεγάλωσε, κουράσθηκε να μας κάνη ό,τι μας έκανε. Τώρα, και να θέλη να μας αφήση, δεν μπορεί , γιατί μας πονάει, αρκεί εμείς να έχουμε λίγο φιλότιμο. Αν έχουμε λίγο φιλότιμο, δεν θα χάσουμε τον Παράδεισο.
- Γέροντα, είπατε ότι ο Καλός Θεός δεν θα μας αφήση…
- Ναι, ο Θεός ποτέ δεν μας αφήνει. Εμείς Τον αφήνουμε. Όταν ο άνθρωπος δεν ζη πνευματικά , δεν δικαιούται την θεία βοήθεια. Όταν όμως ζη πνευματικά και είναι κοντά στο Θεό, την δικαιούται . Τότε, αν συμβή κάτι και πεθάνη, είναι έτοιμος για την άλλη ζωή , οπότε είναι κερδισμένος και σε αυτή τη ζωή και στην άλλη.
Η βοήθεια του θεού δεν εμποδίζεται ούτε από ανθρώπους ούτε από δαίμονες. Δεν είναι τίποτε δύσκολο για τον Θεό ούτε για έναν Άγιο. Το εμπόδιο σε εμάς τους ανθρώπους είναι η ολιγοπιστία , με την οποία εμποδίζουμε τις μεγάλες δυνάμεις να μας πλησιάσουν. Και ενώ υπάρχει τόσο μεγάλη δύναμη δίπλα μας, εμείς, επειδή υπάρχει μέσα μας σε μεγάλο βαθμό το ανθρώπινο στοιχείο, δεν μπορούμε να καταλάβουμε το θείο , που ξεπερνάει όλου του κόσμου τις ανθρώπινες δυνάμεις, γιατί οι θείες δυνάμεις είναι παντοδύναμες.
Καθόμαστε πολλές φορές άδικα, ώρες ολόκληρες ,για να βρούμε μόνοι μας λύση σε ένα θέμα, χρησιμοποιώντας όλη την απειρία μας. Το κεφάλι μας γίνεται κουδούνι, ο ύπνος δεν μας πιάνει , γιατί μας έχει πιάσει το ταγκαλάκι με επίμονες σκέψεις. Τελικά βρίσκουμε μια λύση, αλλά μετά ο Θεός μας βρίσκει άλλη, καλύτερη λύση , που δεν την είχαμε σκεφθή εμείς, και μας μένουν ο πονοκέφαλος και τα ξενύχτια. Όσο και αν είναι σωστή η δική μας σκέψη, όταν δεν είναι ο Θεός μπροστά , το κεφάλι κουράζεται και έρχεται πονοκέφαλος ,ενώ η προσευχή με την εμπιστοσύνη στον Θεό ξεκουράζει. Για αυτό ας αφήνουμε με εμπιστοσύνη στον Θεό τα δυσκολοκατόρθωτα ανθρωπίνως και να μην στηριζώμαστε στις δικές μας ανθρώπινες προσπάθειες , και Εκείνος θα κάνει ό,τι είναι καλύτερο.
Και πάντα για καθετί που σκέφτεσθε να κάνετε, να λέτε « αν θέλη ο Θεός », μην πάθετε κι εσείς ό,τι έπαθε κάποιος μια φορά. Είχε αποφασίσει να πάη στο αμπέλι του για δουλειά. « Αύριο πρωί-πρωί ,λέει στην γυναίκα του , θα πάω στο αμπέλι » . « Αν θέλη ο Θεός ,θα πας » του λέει εκείνη. « Θέλει – δεν θέλει ο Θεός , λέει εκείνος, εγώ θα πάω » . Την άλλη μέρα ξεκίνησε νύχτα. Στον δρόμο εν τω μεταξύ πιάνει τέτοιος κατακλυσμός, που αναγκάσθηκε να γυρίσει πίσω. Δεν είχε φέξει ακόμη. Χτυπάει την πόρτα . « Ποιος είναι; » , ρωτάει η γυναίκα του. « Αν θέλει ο Θεός, λέει εκείνος, ο άνδρας σου είμαι » !

ΑΓΙΟΥ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ΛΟΓΟΙ.

Ο Αντίχριστος και το χρίσμα
Σεβ. Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιεροθέου

Κατά καιρούς γίνεται λόγος για την έλευση του Αντιχρίστου και το τι θα δημιουργήση στους ανθρώπους και τον κόσμο, και μάλιστα προσδιορίζεται και ιδιαίτερο χρονικό διάστημα που θα εμφανισθή.
Πολλοί μας ερωτούν γύρω από το θέμα αυτό, αλλά οι απαντήσεις ευρίσκονται στην Αγία Γραφή και ιδιαιτέρως στις επιστολές του Ευαγγελιστού Ιωάννου, του Αποστόλου Παύλου και στην Αποκάλυψη του Ιωάννου και σε όλη την ποιμαντική της Εκκλησίας. Στην συνέχεια απλώς μερικές νύξεις θα ήθελα να κάνω κυρίως γύρω από το πως αντιμετωπίζεται αυτή η κατάσταση.
1. Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στην Α Καθολική του επιστολή κάνει λόγο για την έλευση του Αντιχρίστου, καθώς επίσης και την ενέργεια των αντιχρίστων και μάλιστα γράφει στους Χριστιανούς ότι επίκειται αυτή η ώρα. Συγκεκριμένα γράφει: «Παιδία, εσχάτη ώρα εστί, και καθώς ηκούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, και νυν αντίχριστοι πολλοί γεγόνασιν• όθεν γινώσκομεν ότι εσχάτη ώρα εστίν» (Α Ιω. β , 18
Κατά την ερμηνεία του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου που χρησιμοποιεί κείμενα εκκλησιαστικών συγγραφέων, εκτός από τον Αντίχριστο που θα εμφανισθή προς το τέλος του κόσμου και πλησίον της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού, υπάρχουν και πολλοί αντίχριστοι, οι οποίοι ήδη ενεργούν το έργο του Αντιχρίστου και στην εποχή του και σε κάθε εποχή και «είναι πρόδρομοι και προκήρυκες του καθ' αυτό και κυρίως όντως κεκαλουμένου Αντιχρίστου». Όπως προ της ελεύσεως του Χριστού υπήρχαν Προφήτες, έτσι και προ της ελεύσεως του Αντιχρίστου θα εμφανισθούν οι πρόδρομοί του, οι ψευδοπροφήτες.
Έτσι, κατά ερμηνεία πολλών, αντίχριστοι ονομάζονται «οι δυσσεβείς αιρεσιάρχαι», οι οποίοι κρατούν και υπερασπίζονται «τα του Αντιχρίστου μιαρά δόγματα». Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο Ευαγγελιστής Ιωάννης στον επόμενο στίχο γράφει: «εξ ημών εξήλθον, αλλ ουκ ήσαν εξ ημών• ει γαρ ήσαν εξ ημών, μεμενήκεισαν αν μεθ ημων• αλλ ινα φανερωθώσιν ότι ουκ εισί πάντες εξ ημών» (Α Ιω. β , 19). Πρόκειται για τους Χριστιανούς εκείνους που είχαν μάθει την αποκαλυπτική αλήθεια και την αγγελική πολιτεία, αλλά επειδή ήταν δουλωμένοι στις σαρκικές ηδονές, δεν μπόρεσαν να καταλάβουν «των ουρανίων αγαθών την μεγαλοπρέπεια και την ωραιότητα του νοητού Κόσμου και την μακαριότητα, και όντως άρρητον αγαλλίασιν του μέλλοντος αιώνος», κατά τον άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη. Οπότε επέστρεψαν στην ζωή της αποστασίας «και δεν ηθέλησαν να γένουν ερασταί αληθινοί της καθαράς εν Χριστώ πολιτείας».

Προφητική Επιστολή

του ΑΓΙΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΟΥ του ΝΕΩΤΕΡΟΥ της Οπτίνα ( + 1927).

________________________________________



«…Απο αυτό θά εξαπλωθούν παντού αιρέσεις και θά πλανήσουν πολλούς ανθρώπους. Ο εχθρός του ανθρωπίνου γένους θά ενεργει μέ πονηρία με σκοπό νά ελκύση εντός της αιρέσεως εάν ήτο δυνατόν ακόμη και τους εκλεκτούς. Δέν θά αρχίσει κατ' ευθείαν νά απορρίπτη τά δόγματα της Αγίας Τριάδος, την θεότητα του Ιησού Χριστού και την αρετή της Θεοτόκου, αλλά θα αρχίση ανεπαισθήτως να διαστρέφη τις διδασκαλίες και τούς θεσμούς της Εκκλησίας και τό πραγματικό νόημά τους, όπως μας παρεδόθησαν από τούς Αγίους Πατέρες εν Αγιω Πνεύματι. Ολίγοι θα αντιληφθουν αυτές τίς πανουργίες του εχθρου, εκείνοι μόνον οι πλέον πεπειραμένοι εις τήν πνευματικήν ζωήν. Οι αιρετικοί θά πάρουν τήν εξουσίαν επί της Εκκλησίας και θα τοποθετήσουν ιδικούς των υπηρέτας παντου, οι δέ πιστοί θά καταφρονώνται.


Ο Κύριος ειπεν: «από των καρπων αυτων επιγνώσεσθε αυτούς»' και έτσι από τούς καρπούς των, όπως επίσης και από τις ενέργειες των αιρετικων αγωνίσου νά διακρίνης αυτούς από τους αληθινούς ποιμένας. Αυτοί ειναι πνευματικοί ληστές, λεηλατουντες τό πνευματικόν ποίμνιον και θά εισχωρουν εις τήν αυλήν των προβάτων (την Εκκλησίαν) αναβαίνοντες αλλαχόθεν (και όχι απο την πύλην), όπως ακριβως προειπεν ο Κύριος. Θά εισχωρουν παρανόμως, μεταχειριζόμενοι βίαν και καταπατουντες τους θείους θεσμούς. Ο Κύριος τους αποκαλεί κλέπτας (Ιω. ι', 1). Πράγματι, το πρώτο έργο που θά κάνουν θά είναι ο διωγμός των αληθινων ποιμένων, η φυλάκισις και η εξορία τους, διότι χωρίς αυτό θά ειναι αδύνατον σ' αυτούς νά λεηλατήσουν τά πρόβατα. Γι' αυτό παιδί μου όταν ίδης την παραβίασιν της πατερικης παραδόσεως και της Θείας Τάξεως εις την Εκκλησίαν, της Τάξεως που εγκαθιδρύθη από τόν ίδιο τόν Θεό, γνώριζε ότι οι αιρετικοί έχουν ήδη εμφανισθει, αν και πρός το παρόν μπορει να αποκρύπτουν την ασέβειά τους. Ακόμη θά διαστρέφουν την Αγίαν Πίστιν (Ορθοδοξίαν) ανεπαισθήτως μέ σκοπό νά επιτύχουν, καλύτερα νά παραπλανήσουν και δελεάσουν τούς απείρους στά δίκτυα τους. Ο διωγμός δέν θά στρέφεται μόνον εναντίον των ποιμένων, αλλά εναντίον όλων των υπηρετων του Θεου, διότι όλοι εκεινοι πού θά κυβερνωνται από την αίρεσιν δέν θά ανέχονται την ευσέβειαν. Νά αναγνωρίζης αυτούς τούς λύκους μέ ένδυμα προβάτων, από τίς υπερήφανες διαθέσεις τους και την αγάπη τους για την εξουσία. Θα ειναι συκοφάντες, προδότες, ενσπείροντες πανταχου έχθραν και κακίαν. Οι αληθινοί υπηρέται του Θεου ειναι ταπεινοί, αγαπουν τόν πλησίον και ειναι υπήκοοι εις τήν Εκκλησίαν.


Οι Μονάζοντες θά καταπιέζονται μεγάλως από τους αιρετικούς και ο μοναχικός βίος θά περιφρονειται. Τά Μοναστήρια θά λιγοστεύσουν, ο αριθμός των μοναχων θά μειωθει και αυτοί που θά μένουν θά υποφέρουν ποικίλους εκβιασμους. Αυτοί οι εχθροί του μοναχικου βίου τέλος πάντων έχοντες εμφάνισιν μόνον ευσεβείας, θά προσπαθουν νά ελκύουν τούς μοναχούς μέ τό μέρος των, υποσχόμενοι σ' αυτούς προστασία και γήινα αγαθά, κακοποιουντες τούς αντιτιθεμένους σ' αυτούς με διώξεις. Αυτές οι κακοποιήσεις θά προξενουν μεγάλη απόγνωση στούς ολιγοψύχους, αλλά εσύ παιδί μου να χαίρεσαι διότι έχεις ζήσει μέχρι τουτον τον καιρόν, επειδή σύμφωνα με τόν λόγον του Κυρίου (Ματθ., ι', 32), πιστοί τότε, πού δέν έχουν δείξει τίποτα άλλες αρετές, θά λάβουν στεφάνους μόνον και μόνον επειδή εστάθησαν στερεοί είς την πίστιν. Νά φοβησαι τόν Κύριον παιδί μου. Να φοβησαι μήπως απωλέσης τόν στέφανον που ετοιμάσθηκε γιά σένα. Να φοβησαι μήν αποβληθης παρά του Κυρίου εις τό σκότος το εξώτερον και την αιώνιον κόλασιν. Στέκε ανδρείως εις την πίστιν και εάν ειναι αναγκαιον υπόμενε διωγμούς και άλλες θλίψεις διότι ο Κύριος θά ειναι μαζί σου' και οι άγιοι Μάρτυρες και Ομολογηταί θά βλέπουν με χαρά τούς αγωνας σου.

Όμως αλλοίμονον στούς μοναχούς σ' αυτές τις ημέρες που θά ειναι δεμένοι μέ υπάρχοντα και πλούτη, οι οποιοι ένεκα της αγάπης, της «ειρήνης» θά ειναι έτοιμοι νά υποταχθουν εις τους αιρετικούς. Αυτοί θά αποκοιμίζουν τήν συνείδησή τους μέ τό νά λένε «εμεις συντηρουμε και σώζομε τό μοναστήρι, και ο Κύριος θά μας συγχωρήση». Οι ταλαίπωροι και τυφλοί δέν αντιλαμβάνονονται ότι διά μέσου της αιρέσεως οι δαίμοντες θά εισέρχονται στό μοναστήρι, τό οποιον δέν θά ειναι πλέον τότε ένα άγιο μοναστήρι, αλλά γυμνοί τοιχοι από όπου η χάρις θά αποχωρει.


Ο Θεός οπωσδήποτε ειναι ισχυρότερος από τούς εχθρούς και ποτέ δέν θά εγκαταλείψη τούς υπηρέτας του. Αληθινοί Χριστιανοί θα ευρίσκονται έως τέλους αιωνος τούτου, μόνον πού θα προτιμουν να ζουν σέ απομακρυσμένους και ερημικούς τόπους. Νά μήν φοβησαι τις θλίψεις, αλλά μαλλον να φοβησαι τήν ολέθριον αίρεσιν, διότι αυτό ειναι πού μας γυμνώνη από τήν θεία χάρη και μας χωρίζει από τον Χριστόν. Αυτός ειναι και ο λόγος διά τόν οποιον ο Κύριος μας έδωσε τήν εντολή να θεωρουμε τούς αιρετικούς σαν Χριστοκαπήλους και ειδωλολάτρας. Και έτσι παιδί μου ενδυναμου μέ την χάριν του Ιησού Χριστού. Βιάσου νά ομολογήσεις υπέρ της πίστεως και νά υπομένεις θλίψεις σάν καλός στρατιώτης του Κυρίου Ιησού Χριστού (2 Τιμ. Β', 1-3), ο οποιος ειπε «γίνου πιστός άχρι θανάτου, και δώσω σοι τόν στέφανον της ζωής» (Αποκ. β', 10).

Είς Αυτόν σύν τω Πατρί και τω Αγίω Πνεύματι άς είναι Δόξα, Τιμή και Κράτος εις αιώντα αιώνων. Αμήν.

Καθε μερα που περνα ολο και περισσοτερο...Επιβεβαιωνονται καιτοι δεν ζουν στην εποχη μας να γνωριζουν τα οσα συμβαινουν,παρολα αυτα ειχαν δικιο.Διοτι οπως ειπε και ο Χριστος απο τους καρπους αυτων επιγνωσεσθαι αυτους,για οσους θελουν να γινουν πνευματικοι οδηγοι των ανθρωπων.Οποτε ο καθενας μας κρινει και αποφασιζει ποιους θα ορισει πνευματικους οδηγους της ζωης του,ωσπου να ερθει η δευτερα παρουσια οπου θα κριθουμε ολοι μας.

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ : ΕΙΣ ΤΟΝ ΡΚΔ΄ ΨΑΛΜΟΝ.
ΕΠΕ, 64, Θεσσαλονίκη 1983.

« Οι πεποιθότες επί Κύριον, ως όρος Σιών.
Τι θέλει η προσθήκη του όρους Σιών; Γιατί δεν είπε απλώς , «σαν Όρος», αλλά αναφέρει το όρος εκείνο; Για να μας διδάξει να μη ταπεινωνόμαστε στις συμφορές, ούτε να καταποντιζώμαστε μέσα σ’αυτές , αλλά κρεμασμένοι από την ελπίδα στο Θεό, όλα να τα υποφέρουμε με γενναιότητα, και πολέμους και μάχεςκαι ταραχές. Διότι και το όρος αυτό, που κάποτε ερημώθηκε και απογυμνώθηκε από τους κατοίκους του, επανήλθε πάλι στη προηγούμενη δόξα του , αφού απέκτησε πάλι την παλιά ευημερία του με την επάνοδο των ανθρώπων του και με την επιτέλεση των θαυμάτων. Έτσι και ο γενναίος άνθρωπος , και άν ακόμη πάθει αμέτρητα κακά, δεν θα εκτραπεί από τον ορθό δρόμο. Μην ζητάς λοιπόν την ακίνδυνη ζωή, την χωρίς φροντίδες και ταλαιπωρίες, αλλά την ζωή με τους κινδύνους, χωρίς όμως να παρασύρεσαι από αυτή. Διότι δεν είναι το ίδιο πράγμα να κάθεται κανείς στο λιμάνι και να επιδεικνύει την κυβερνητική τέχνη του με το να σαλεύεται μέσα στο πέλαγος. Καθόσον ο μέν πρώτος γίνεται νωθρός, αποχαυνωμένος και χωρίς ενεργητικότητα, ο δε άλλος , αφού πέρασε πολλές πέτρες υφάλων και πολλούς βράχους, και αντιμετώπισε την ορμητικότητα πολλών ανέμων και τα άλλα κακά της θάλασσας, και αφού πέρασε από όλα αυτά, καθιστά την ψυχή του ισχυρότερη. Διότι γι’αυτό ήλθες σ’ αυτή τη ζωή, όχι για να είσαι αδρανής, ούτε για να χάνεις το θάρρος μπροστά στις δυσκολίες της, ούτε για να παθαίνεις κανένα κακό, αλλά αφού πάθεις, να γίνεις λαμπρότερος.

"Ας μή ζητούμε λοιπόν άνεση, ούτε απολαύσεις. Διότι η επιθυμία μιάς τέτοιας ζωής δεν είναι δείγμα ανθρώπου γενναίου, αλλά σκωληκιού, και μάλλον αλόγου, παρά λογικού. Αλλά να εύχεσαι μέν όσο το δυνατό περισσότερο να μή περιπέσεις σε δοκιμασία, άν όμως συμβεί ποτέ να περιπέσεις, μή δυσανασχετείς, μή θορυβείσαι, μή ταράσσεσαι, αλλά κάμνε το πάν, ώστε να γίνεις τολμηρώτερος. Δεν βλέπεις τους ανδρείους στρατιώτες πώς, όταν τους προσκαλεί η σάλπιγγα, αποβλέπουν προπς τα τρόπαια, προς τις νίκες, τους στεφάνους, πρός εκείνους από τους προγόνους τους πού πέτυχαν κατορθώματα; Και σύ λοιπόν, όταν ηχεί Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΣΑΛΠΙΓΓΑ , σήκωσε το αναστημά σου και γίνε ορμητικώτερος από το λεοντάρι, προχώρα, είτε είναι προστά σου φωτιά είτε σίδηρος. Γνωρίζουν και τα φυσικά στοιχεία να σέβονται τους πραγματικά ανδρείους. Γνωρίζουν και τα θηρία να φοβούνται τους γενναίους αυτού του είδους. Και άν ακόμη είναι εξαγριωμένα είτε από την πείνα είτε από την ίδια τους τη φύση, όλα τα λησμονούν ακι εξουσιάζουν το πάθος τους, όταν δούν έναν δίκαιον.

Με αυτά λοιπόν τα όπλα περιφρούρησε τον εαυτόν σου, ακι μή φοβηθείς φωτιά, και άν ακόμη δείς τη φλόγα να ανεβαίνει στον ουρανό. Έχεις στρατηγό γενναίο, που μπορεί όλα να τα πετύχει, και με ένα του νεύμα απαλάσσει από τις συμφορές. Όλα είανι εκείνου και ο ουρανός και η γή και η θάλασσα και τα θηρία και η φωτιά. Όλα είναι εύκολα σε Αυτόν να τα μεταβάλει και να τα οδηγήσει σε εύκολη λύση. Πές μπου λοιπόν, από πού φοβάσαι; Από πυθενά αλλόύ . παρά από ΝΩΘΡΟΤΗΤΑ και τη δική σου ΡΑΘΥΜΙΑ. Δεν είναι ο θάνατος το αποκορύφωμα των κακών; Αλλά και αυτός είναι το όφλημα της φύσεώς μας. Γιατί δεν φροντίζεις αυτό το χρέος; Διότι αν είσαι αναγκασμένος να περάσεις από αυτό τον δρόμο είτε το θέλεις είτε όχι, γιατί δεν το κάμνεις αποκομίζοντας και κέρδος; Βέβαια και αν ακόμη αυτό γίνει μετά από βασανιστήρια που δεν είναι προσωρινά, αλλά όμως αυτά θα σου παρέχουν ευχαρίστηση μεγαλύτερη από τα βάσανα. Αν αυτά σου φαίνονται φοβερά, σκέψου εκείνους που έχουν παραδοθεί χωρίς ανταμοιβή σε μακροχρόνια καταστροφή, που παλεύουν με διαρκή πείνα, με αθεράπευτες και μακροχρόνιες ασθένειες, πράγματα για τα οποία πολλές φορές ευχήθηκαν να τερματίσουν την ζωή τους, πολλοί μάλιστα κρεμάστηκαν ή και κάρφωσαν ξίφος στο κορμί τους. Μπροστά όμως σε σένα βρίσκεται ο ουρανός και τα ουράνια αγαθά, και δεν φρίττεις και δεν φοβάσια με την μαλθακότητα που δείχνεις, έχοντας μάλιστα και τέτοιο σύμμαχο; Δεν ακούς τον προφήτη που λέει «Οι πεποιθότες επί Κύριον, ως όρος Σιών»; Είπε «όρος» για να δηλώσει ΤΟ ΑΜΕΤΑΤΡΕΠΤΟ της ελπίδας προς τον Θεόν, το σταθερό, το ακατάβλητο, το ακαταμάχητο. Διότι, όπως ακριβώς , και άν ακόμη κανείς συγκεντρώσει άπειρα μηχανήματα, δεν θα μπορέσει να εκριζώσει ούτε να μετακινήσει κάποιο όρος, έτσι ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΕΠΙΤΙΘΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΚΑΠΟΙΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΤΟΥ ΣΤΗΡΙΓΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟΝ, ΘΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙ ΓΙΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΕ ΑΔΕΙΑ ΧΕΡΙΑ. Διότι η ελπίδα προς τον Θεόν είναι πίο σταθερή και από όρος".

ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ : ΕΙΣ ΤΟΝ ΡΚΔ΄ ΨΑΛΜΟΝ

«Ου σαλευθήσεται εις τον αιώνα ο κατοικών Ιερουσαλήμ». Άλλος ερμηνευτής λέγει : « Απερίτρεπτον εις τον αιώνα οικούμενον εν Ιερουσαλήμ». Τί λοιπόν, δεν σαλεύτηκαν , λέγει, οι τρείς παίδες εν καμίνω και ο Δανιήλ; Μακριά από μιά τέτοια σκέψη. Διότι , μπορεί να απομακρύνθηκαν από την πατρίδα τους και να έγιναν αιχμάλωτοι, όμως δεν δοκίμασαν ποτέ κάποιο σάλευμα, γιατί ακόμη και όταν βρίσκονταν μέσα σε τόσο μεγάλο πλήθος κυμάτων, ήταν σαν να στέκονταν πάνω σε βράχο και σαν να είχαν προσαράξει μέσα σε γαλήνιο λιμάνι, οπότε δεν πάθαιναν τίποτε το δυσάρεστο. Μην λοιπόν ονομάζεις σάλο τις δύσκολες περιστάσεις . Διότι δεν είναι αυτό σάλος, αλλά αντίθετα σάλος είναι Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ και ο εκπεσμός από την αρετή, πράγμα πού ποτέ δεν παθαίνουν αυτοί που επαγρυπνούν, αλλά καθιστούν την αρετή τους σταθερότερη, και διαλάμπουν ακόμη περισσότερο. Αν όμως θέλεις να εκλάβεις και με αλληγορική σημασία το λεγόμενο, ΄ότι «δεν θα σαλευθεί στον αιώνα ο κατοικών στην Ιερουσαλήμ», σκέψου το τέλος εκεί στην ουράνια μητρόπολη. Διότι, εκείνοι που απολαμβάνουν εκείνη, είναι απαλλαγμένοι από κάθε παρόμοια με εδώ κατάσταση. Δεν υπάρχουν εκεί πλέον εκείνα που βλάπτουν δόλια, ούτε επιθυμίες, ούτε ηδονές, ούτε ευκαιρίες για αμαρτία, ούτε λύπη, αγωνία, και κίνδυνος, αλλά όλα αυτά εξαφανίσθηκαν".

χαιρε justin

αν μπορείς στείλε ξανα το έντυπο που γράφει κάτι για οδηγίες....δεν φαίνεται καθόλου...ούτε το περιεχόμενο ούτε ο συγγραφέας...


ευχαριστώ...

« Άν οι Χριστιανοί δεν ομολογήσουν , δεν αντιδράσουν, αυτοί ( εννοεί τους αντίχριστους) θα κάνουν χειρότερα. Ενώ αν αντιδράσουν(οι Χριστιανοί) , θα το σκεφτούν(οι αντίχριστοι). Αλλά οι σημερινοί Χριστιανοί δεν είναι για μάχες. Οι πρώτοι Χριστιανοί ήταν σκληρά καρύδια . Άλλαξαν τον κόσμο . Και στην βυζαντινή εποχή μία εικόνα έβγαζαν από την Εκκλησία και αντιδρούσε ο κόσμος. Εδώ ο Χριστός σταυρώθηκε , για να αναστηθούμε εμείς , και εμείς να αδιαφορούμε! Αν η Εκκλησία δεν μιλάει, για να μην έρθη σε ρήξη με το κράτος, αν οι μητροπολίτες δεν μιλούν, για να τα έχουν καλά με όλους, γιατί τους βοηθάνε στα΄Ιδρύματα κλπ. , οι Αγιορείτες πάλι δεν μιλούν , για να μην τους κόψουν τα επιδόματα, τότε ποιός θα μιλήσει;»

« Η αδιαφορία γιά τον Θεό φέρνει την αδιαφορία για όλα τα άλλα. Φέρνει την αποσύνθεση . Η πίστη στον Θεό είναι μεγάλη υπόθεση. Λατρεύει ο άνθρωπος τον Θεό και ύστερα αγαπάει και τους γονείς του, το σπίτι του, τους συγγενείς του , την δουλειά του, το χωριό του, τον νομό του, το κράτος του , την πατρίδα του. Ένας που δεν αγαπάει τον Θεό ,δεν αγαπάει τίποτε. Και φυσικά δεν αγαπάει την πατρίδα του , γιατί η πατρίδα είναι μια μεγάλη οικογένεια. Θέλω να πώ, όλα από εκεί ξεκινάνε...»

Του εν Αγίοις πατρός ημών Νείλου του πρεσβυτέρου.

ΛΟΓΟΣ ΕΙΣ ΤΟ « Ο ΕΧΩΝ ΒΑΛΑΝΤΙΟΝ ΑΡΑΤΩ ΚΑΙ ΠΗΡΑΝ ,ΚΑΙ Ο ΜΗ ΕΧΩΝ ,ΠΩΛΗΣΑΤΩ ΤΟ ΙΜΑΤΙΟΝ ΑΥΤΟΎ ΚΑΙ ΑΓΟΡΑΣΑΤΩ ΜΑΧΑΙΡΑΝ».

Φιλοκαλία των νηπτικών και ασκητικών Πατέρων, εκδ. «Το Βυζάντιον», Θεσσαλονίκη 1998.

Κεφ. Α΄.
«Το ρητό αυτό ως προς την εξιστόρησίν του φαίνεται ότι είναι πολύ αντίθετο και αντιβαίνει πρός τις υπόλοιπες συμβουλές του Κυρίου , ως προς την βαθύτερη έννοιά του όμως και των διδασκομένων παρουσιάζει την ωφέλεια , και του διδασκάλου την φροντίδα , παρουσιάζοντας τις παραινέσεις ανάλογα με τις καταστάσεις που ταιριάζουν στις ηλικίες της ψυχής, καθώς αυτές αυξάνονται ,προοδεύοντας στην τελειότητα.
Πώς δηλαδή τώρα διατάζει να πάρουν το μαχαίρι αυτούς που είχε διδάξει να προσφέρουν το σαγόνι τους σ’ εκείνους που τους ραπίζουν; Και πώς προτρέπει να πωλήσουν το φόρεμά τους και να αγοράσουν μαχαίρι, αυτούς που για να το πάρουν δεν έχουν δύο χιτώνες , αλλά μόνο το ένδυμα που φορούσαν; ....Πρέπει λοιπόν να αναζητήσουμε την λύση που ταιριάζει και στις δύο προτρπές και να δείξουμε την αιτιολόγηση της κάθε μιάς , ότι δηλαδή στους αρχάριους ταίριαζε η πρώτη, και σε αυτούς που είχαν γίνει τέλειοι η δεύτερη.
Όταν οι Απόστολοι άρχιζαν την θεοσεβή ζωή ο Κύριος τους συνιστούσε ακτημοσύνη , θέλοντας να ασχολούνται μόνο με την μελέτη των θεϊκών μαθημάτων και επειδή γνώριζε ότι για τους αρχάριουςείναι επικίνδυνη η απόκτηση των χρημάτων, ενώ σε εκείνους που είχαν γίνει τέλειοι και δεν επιδέχονταν την βλάβη από τα χρήματα, επιτρέπει πάλι να τα χρησιμοποιούν χωρίς φόβο, επειδή δεν είναι κυριευμένοι από το πάθος για τα χρήματα, και δεν υποκύπτουν στον πειρασμό της φιλαργυρίας....Γιατί αυτή και τον Ιούδα έρριξε στο βάραθρο της προδοσίας , συνηθίζοντάς τον με τα χρήματα, από το ότι του είχε εμπιστευθεί το ταμείο της προσφοράς των πιστών»

Κεφ. Β΄.
...Ο Κύριος όταν έφθασε κοντά στο πάθος και επρόκειτο να σταυρωθεί, με σκευωρία βέβαια των Ιουδαίων , αλλά με δική του απόφαση, εξαιτίας της σωτηρίου προνοίας του, τα λέγει αυτά προετοιμάζοντας τους μαθητές του για αγώνα ενεντίον εκείνων που αντιτάσσονται στην αλήθεια, αγώνα όχι αστείον, αλλά με διάθεση κατευθυνόμενη από θυμό, έναν αγώνα που έχει άμιλλα θεόπνευστη και ζήλο πυρωμένο ν με την θεοσέβεια. Γιατί έβλεπε τους αναιδείς κύνες Ιουδαίους να είναι λυσσασμένοι εναντίον της θεϊκής διδασκαλίας και να θέλουν να καταργήσουν το σωτήριο κήρυγμα. Γι’ αυτό διεγείροντάς τους για τον αγώνα αυτόν εναντίον εκείνων, τους διατάζει να αφήσουν την προηγούμενη καλωσύνη και να προχωρήσουν για να αντιμετωπίσουν με πιό μάχιμο λόγο, εκείνους που επιχειρούσαν να ανατρέψουν την αλήθεια.
Γιατί στον Χριστιανό , πρίν απ’ όλα , είναι απαραίτητο να φέρει ένδυμα κατάλληλο του ονόματός του.
Καθ’οσον τον Χριστιανό τον στολίζει, όχι λιγώτερο από το ένδυμα, η σεμνή ηπιότητά του και το πράο ήθος, αλλά την ώρα της μάχης χρειάζονται και λόγοι αμυντικοί πρός τους αντίθετους.
Όταν , λοιπόν, λέγει, σας έστειλα στον ισραηλιτικό λαό να διδάξετε, καλώς δείξατε ειρηνική διάθεση, ....επειδή όμως μετά την ανάληψή μου οι εχθροί της αλήθειας θα επιτεθούν εναντίον της , ο καθένας από σας που φροντίζετε γαι την την ηθική κατάσταση, ας υπερβεί (σημ.Justin : ας εξέλθει, εκβαινέτω της σπουδής ταύτης) και ας προετοιμασθεί για αναμέτρηση. Γιατί δεν είναι άτοπο εξ αιτίας των προηγουμένων να αφήσει κανείς προσωρινά τα κατώτερα και, τροποποιώντας την πραότητα να γίνει πολεμιστής.