Eίστε υπέρ ή κατά των μεταμοσχεύσεων;Το πρόβλημα των μεταμοσχεύσεων είναι σοβαρο,βεβαίως συμφωνούμε με την μεταμόσχευση των διπλών οργάνων του ανθρώπου,επειδή αυτες τις μερες ψηφιζεται νόμος και είμαστε όλοι υποχρεωτικά δότες τι λετε συμφωνείται οτι ειναι ευεγερσια η έγκλημα για τον ανθρωπο;

Είναι περίπλοκο το φαινόμενο.

Ο Θεός ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΑΜΟΙΒΕΙ τον δότη και μάλιστα με Μισθό ΤΕΡΑΣΤΙΟ μερικές φορές.

ΝΑΙ στις μεταμοσχεύσεις και ΝΑΙ ακόμη και στα τεχνικά όργανα τα οποία ΔΙΝΟΥΝ ΖΩΗ.
ΟΧΙ στο εμπόριο οργάνων και ΟΧΙ σε κάθε έγκλημα που μπορεί να προκύψει.

ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟ των δοτών.

Κάποτε οι μάρτυρες του Ιωχωβά δεν επέτρεπαν την μετάγγισή αίματος με αποτέλεσμα να χάνονται ζωές ΑΔΙΚΑ και μάλιστα μικρών παιδιών. Είναι κρίμα να πολεμηθεί έστω και από μια μειοψηφεία ένα νομοσχέδιο το οποίο ΘΑ ΔΙΝΕΙ ΖΩΗ σε ανθρώπους.

..ναι στην μεταμόσχευση των διπλών οργάνων...που και να λέιπει το ένα ο ένθρωπος δεν πεθαίνει...
το άσχημο ξεκινάει απο την στιγμή που για να πάρεις μία καρδιά ή ένα ζωτικό όργανο απο κάποιον πρέπει να μην έχει πεθάνει....να είναι κλινικά νεκρός ..ίσως εγκαφαλικά - σε κώμα...

αυτό σημαίνει οτι αν σε κλινικά νεκρό αφαιρέσεις την καρδιά αυτομάτως τον δολοφονείς γιατί έως τότε δεν έχει πεθάνει...

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΜΕ ΑΣΥΔΟΤΟ ΤΡΟΠΟ...ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΦΑΙΡΕΣΗ ΟΡΓΑΝΩΝ ΑΠΟ ΚΛΙΝΙΚΑ ΝΕΚΡΟΥΣ ...ΕΙΝΑΙ ΣΤΕΓΝΟΣ ΦΟΝΟΣ

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑΜΟΣΧΕΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΠΛΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ ΠΟΥ ΔΕΝ ΔΙΑΚΟΠΤΟΥΝ ΤΗΝ ΖΩΉ ΤΟΥ ΔΟΤΗ...

Το άν αμοίβει ο Θεός τον δότη που έδωσε καρδιά και αυτοκτόνησε ο ίδιος για να σωθεί κάποιος άλλος (κα αν σωθεί και εκείνος..αν πετύχει η μεταμοσχευση και είναι συμβατό το μοσχευμα)

ΔΕΝ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ...ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ για κάτι τετοιο...

πιστευω πως ειναι μεγαλη ευεργεσια!! σωζονται ζωες που ειναι καταδικασμενες....

Να του δίνει η επιστημη μια δευτερη ευκαιρια να ζησει με τη μεταμόσχευση...Δηλαδη στους ανθρωπους με σοβαρες καρδιακες ανεπαρκειες και με σοβαρα προβληματα στο συκωτι,λεμε αντε να πεθανετε δε γινεται ?Οχι,το δωρο της ζωης ειναι για ολους...και μονο οταν το προβλημα χτυπησει ειτε εμας ειτε πολυ δικα μας προσωπα,μονο τοτε μπορουμε να καταλαβουμε τι εστι βερυκοκο...Ολα τα αλλα ειναι φιλολογια να περναει η ωρα....

Ο ΚΛΙΝΙΚΑ ΝΕΚΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΟΣ ΓΙΑ ΕΜΑΣ......ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΟΜΩΣ ΟΧΙ.
ΤΟΝ ΔΙΑΚΟΠΤΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΕΤΑΙ Ο ΠΑΡΟΧΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΚΡΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΙΑΚΟΠΕΙ Η ΖΩΗ.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΔΙΑΚΟΠΗ,( ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ) ΠΑΡΤΕ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΚΑΛΑ ΜΟΥ ΑΝ ΘΕΛΕΤΕ ΚΑΙ ΛΙΩΣΤΕΤΑ ΚΑΙ ΑΣ ΓΙΝΟΥΝ ΛΙΠΑΣΜΑ.....ΟΣΟ ΟΜΩΣ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ Ο ΚΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΟΥ ΔΩΣΤΕ ΜΟΥ ΕΛΠΙΔΑ ΑΦΗΣΤΕΜΑΙ ΝΑ ΖΗΣΩ.....!!!!

Με το να μου λές ότι είμαι η φωνή του Χριστόδουλου και του Αμβρόσιου.Τέτοιους Ιεράρχες,δυναμικούς και ασυμβίβαστους έχει ανάγκη η Εκκλησία,και άλλους να είχαμε...Και όπως σου ξαναείπα,αλλά δεν θέλεις να το καταλάβεις,αν ο Θεός δεν ήθελε να φροντίζουμε τους εαυτούς μας δεν θα μας έδινε το αγάπα τον πλησίον σου ως εαυτόν...που σημαίνει ότι για ν αγαπήσουμε άλλον πρέπει να αγαπήσουμε τον εαυτό μας πρώτα...Που σημαίνει επίσης ότι τον εαυτό μας και το σώμα μας το φροντίζουμε μέ οσα μέσα διαθέτει η επιστήμη...καλά έκανε ο Χριστόδουλος και πήγε στο Μαιάμι,ο καθένας μας στη θέση του το ίδιο θάκανε...Δεν είναι σωστό να τον επικρίνουμε...

Προβληματίζομαι για το κατά πόσον θα έπρεπε να επιθυμώ διακαώς την παράταση της ζωής μου με τέτοιες μεθόδους, όταν πατέρες της Εκκλησίας και άγιοι πνευματικοί δέχονται σαν ευλογία τις περιπέτειες της υγείας τους και συχνά και τον θάνατο μη κάνοντας χρήση των «επιτευγμάτων» της επιστήμης...!

====================================================================================================================
Δύσκολα τα πράγματα...

ασθενεί τις εν υμίν; προσκαλεσάσθω τους πρεσβυτέρους της εκκλησίας, και προσευξάσθωσαν
επ΄ αυτόν αλείψαντες αυτόν ελαίω εν τω ονόματι του Κυρίου·
και η ευχή της πίστεως σώσει τον κάμνοντα, και εγερεί αυτόν ο Κύριος·
( Καινή Διαθήκη Ιακ. : 5,14 )

Γνωρίζω, και τα εδάφια της Π. Διαθήκης όπως :

Και ιατρώ δος τόπον και γαρ αυτόν έκτισε Κύριος. (Σοφία Σειράχ ΛΗ: 12 )
Κύριος έκτισεν εκ γης φάρμακα και ανήρ φρόνιμος ου προσοχθιεί αυτοίς (Σοφία Σειράχ ΛΗ : 4 ).

Τώρα, ποιος από εμάς τους σούπερ- ορθόδοξους, όταν αρρωστήσουμε αντί για το νοσοκομείο,
προσκαλούμε τους Ιερείς για Ευχέλαιο;

Έτσι όπως έχουμε φύγει μακριά από την πίστη, αν πάθει ένα μέλος της οικογένειάς μας, καρδιακή
προσβολή, και τηλεφωνήσουμε στον Ιερέα να έρθη να προσευχηθεί για να γίνει καλά ο ασθενής,
νομίζω, και ο Ιερέας και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς μας θα μας στείλουνε στο...ψυχιατρείο!

Μπορεί να έχει κανείς σήμερα εμπιστοσύνη σε ιατρούς, όταν μόνο στην Ελλάδα μας
κατακρεουργούν περίπου 950 ελληνόπουλα με τις εκτρώσεις;

Ποιος δίνει ζωή και ποιος θάνατο; Και ποιος μπορεί να αντισταθεί όταν Αυτός αποφασίζει;


Εγώ θανατώνω και εγώ ζωοποιώ, εγώ θα πλήξω και εγώ θα θεραπεύσω.
Δεν υπάρχει κανείς ο οποίος θα ημπορέση να βγάλη άνθρωπον από τα χέρια μου (Δευτ. ΛΒ: 39 ).

Όταν δε βρεθώ στο νοσοκομείο περιμένοντας να αφαιρέσουν από κάποιον την καρδιά του
να την βάλλουν σε εμένα, που είναι η Πίστη μου να προσευχηθώ να κάνει ο Κύριος το θαύμα Του
ώστε ο δότης να γίνει καλά, και συγχρόνως να στείλει και εμένα θεραπευμένο στο σπίτι μου;

Τι λέει ο Κύριος για εμάς;

αμήν αμήν λέγω υμίν, ο πιστεύων εις εμέ, τα έργα(=θαύματα ), α εγώ ποιώ
κακείνος ποιήσει, και μείζονα τούτων ποιήσει,
(Ιωάννην 14,12 ).

Εγώ όμως, ω έπαρχε, δεν επίστευσα εις τον Χριστόν μόνον με τα λόγια των Γραφών, αλλ’ εζήτησα
να γνωρίσω και με το έργον την αλήθειαν. Ευρών λοιπόν άνθρωπόν τινα παράλυτον, του οποίου
όλα τα μέλη ήσαν μεμαραμμένα και ουδείς ιατρός ήτο ικανός να τον θεραπεύση, εγνώρισα ότι το
έργον ηκολούθει τους λόγους, διότι καθώς επεκαλέσθην μόνον το όνομα του Δεσπότου Χριστού,
ευθύς εκείνα τα μεμαραμμένα μέλη του ασθενούς, ως να μετεπλάσθησαν, έστρεψαν εις την προτέραν
κατάστασιν και έγινεν ο άνθρωπος υγιής, ως να μην είχε ποτέ ασθενήσει. Με το έργον λοιπόν εγνώρισα
τον Δημιουργόν των απάντων και μισήσας την δόξαν και την ματαιότητα των ειδωλολατρών, έγινα δούλος
του Χριστού δια του θείου Βαπτίσματος. Από τότε δε, ω έπαρχε, ασθενείας φοβεράς, πάθη ανίατα και άλλα
κακά, τα οποία μόνος, ο Θεός, δύναται να ιατρεύση, θεραπεύω εν ευκολία επικαλούμενος το όνομα μόνον του Χριστού. (Άγ. Μάρτυς Μηνάς).

Και μη μου πείτε : άλλοι καιροί τότε αδελφέ!

Ιησούς Χριστός χθες και σήμερον ο αυτός και εις τους αιώνας.
(Εβραίους : 13,8 ).

Απλούστατα νερώσαμε την Πίστη μας, και αντί να αφήσουμε την υγεία μας στα χέρια
του Χριστού μας, την αφήνουμε στην μεταμόσχευση των ιατρών!!!

====================================================================================================================

Ἡ Παγίδα τῆς Δωρεᾶς ὀργάνων
καί ἡ ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας Του πρεσβυτέρου Εὐθυμίου Μουζακίτη ἐφημερίου Ἱ.Ν. Ἁγ. Κοσμᾶ Αἰτωλοῦ Ἀμαρουσίου

Στή σημερινή ἐποχή τῶν ἰατρικῶν ἐπιτευγμάτων καί τῆς παραπληροφόρησης, κυκλοφορεῖ μία λανθασμένη ἀντίληψη ὅτι ἡ δωρεά ὀργάνων σώματος εἶναι ἡ μεγαλύτερη προσφορά, ἡ μεγαλύτερη ἀπόδειξη ἀνθρωπιᾶς καί μεγαλοψυχίας. Μ’ αὐτό τό ἐπιχείρημα προτείνουν στούς ἀνθρώπους νά γίνουν δωρητές ὀργάνων. Κάθε “ἐγκεφαλικά νεκρός” μπορεῖ νά θεωρηθεῖ "δότης ὀργάνων". Αὐτό σημαίνει ὅτι κύρια ὄργανα μποροῦν νά χρησιμοποιηθοῦν ὡς μοσχεύματα γιά ἀσθενεῖς πού δηλώνονται σέ μία λίστα γιά μεταμόσχευση. Ὁ δότης, νοσηλεύεται ἤδη σέ μία μονάδα ἐντατικῆς θεραπείας συνδεδεμένος σέ πολλά μηχανήματα πού βοηθοῦν τή λειτουργία τῆς καρδιάς καί τῆς ἀναπνοῆς.

Ὁ κώδικας δεοντολογίας γιά τίς μεταμοσχεύσεις εἶναι σαφής:
«Ὅταν ἕνας ἀσθενής βρίσκεται στό στάδιο κατά τό ὁποῖο εἶναι ἀδύνατη ἡ ἀντιστροφή τῆς τελειωτικῆς διαδικασίας γιά τήν παύση τῶν ζωτικῶν λειτουργιῶν, οἱ ὁποῖες διατηροῦνται μέ τεχνητά μέσα, οἱ γιατροί προκειμένου νά προβοῦν σέ ἀφαίρεση ὀργάνων, πιστοποιοῦν τό θάνατό του(πρίν νά πεθάνει!) λαμβάνοντας ὑπόψιν τά πλέον σύγχρονα δεδομένα τῆς ἐπιστήμης. Ἔργο τοῦ Νοσηλευτῆ πού μετέχει στή διαδικασία εἶναι ἡ συνδρομή τοῦ ἰατρικοῦ ἔργου καθώς καί ἡ λήψη κάθε ἀπαραίτητου μέτρου γιά τή διαπίστωση ὅτι τηρήθηκαν οἱ κείμενες διατάξεις, τό ἀπόρρητο, καθώς καί ὅτι ὁ δότης οὐδέποτε ἐκδήλωσε ἀντίθετη βούληση εἴτε γραπτά, εἴτε διαμέσου τῶν συγγενῶν του !

Στά τέλη τῆς δεκαετίας του ‘60, τό Ἑνιαῖο Νομοσχέδιο γιά τή Δωρεά Ὀργάνων (Uniform Anatomical Gift Act) ψηφίστηκε σέ κάθε πολιτεία τῆς Ἀμερικῆς.
Ἡ νομοθεσία αὐτή ἐπιτρέπει σέ ἄτομα, πού εἶναι ἀκόμη ἐν ζωῆ, νά συναινέσουν στή δωρεά ὁποιουδήποτε μέλους τοῦ σώματός τους μετά τό θάνατό τους!
Ἐάν ὁ ἀποθανών δέν ἔχει συναινέσει, ἀλλά οὔτε καί ἔχει ἀπαγορεύσει ρητά μιά τέτοια δωρεά, τότε οἱ συγγενεῖς του ἔχουν τό δικαίωμα νά συναινέσουν ἀντ’ αὐτοῦ.
Τά τελευταῖα χρόνια ὅμως, ἡ ἀνάγκη γιά μεταμοσχεύσιμα ὄργανα εἶναι τόσο μεγάλη, ὥστε, στήν πραγματικότητα, ὁ καθορισμός τοῦ θανάτου γίνεται γιά νά ἐξασφαλιστεῖ ἡ παραγωγή καί ἡ προμήθεια τῶν «ἀναγκαίων» ὀργάνων. (Άρθρο Γ.Σουλιώτη)
Τό νομικό πλαίσιο γιά τίς μεταμοσχεύσεις ὀργάνων συντάχθηκε γιά νά νομιμοποιήσει τήν καινούργια πραγματικότητα. Αὐτό τό πλαίσιο λοιπόν δέν μπορεῖ νά ἀπαντήσει , οὔτε νά καλύψει ζητήματα ἠθικῆς φύσης πού προκύπτουν. Μποροῦμε να τερματίσουμε κάποιον βαριά ἀσθενῆ γιά νά ζήσει κάποιος ἄλλος;
Γιά τόν καθένα πού θέλει νά συνεχίζει νά ζεῖ, κάποιος ἄλλος πρέπει νά πεθάνει.